- Νέος Ναός;
- Όχι. Συνέντευξη τύπου του κ. Μπους
Τρίτη 13 Ιανουαρίου 2009
Κυριακή 11 Ιανουαρίου 2009
Πέμπτη 8 Ιανουαρίου 2009
"Ζητείται Βοήθεια"
...ή Help Wanted. Σε ελληνική απόδοση "ζητείται εργασία".
Το Conference Board, δημοσιεύει περιοδικά έναν πρωτότυπο τρόπο μέτρησης της ανεργίας, προσαρμοσμένο στα σύγχρονα πλαίσια. Πόσες ηλεκτρονικές (online) αγγελίες αναζητούν (και προσφέρουν) εργασία στην Αμερική.
Οι 2 πίνακες που ακολουθούν είναι επικαιροποιημένοι.
Ο αριστερά μας δείχνει την πτώση στην ζήτηση σε σχέση με τον αυξανόμενο δείκτη ανεργίας από τον Αύγουστο του 2008. 800.000 λιγότερες αγγελίες και 1.500.000 περισσότεροι άνεργοι. Από τον Μάϊο του 2007 έχουμε 3.500.000 περισσότερους ανέργους και 1.200.000 λιγότερες αγγελίες.
Στον πίνακα δεξιά γίνεται συσχέτιση του αριθμού των εργαζομένων με τον ίδιο δείκτη (help wanted online). Οι κινήσεις είναι συγχρονισμένες πτωτικά ήδη από το Νοέμβριο του 2007.
---------
Στο τέλος του σχολίου της 11.11.2008 με τίτλο "Τέλος η ανοχή στους οίκους", υπάρχει ένα διάγραμμα που έδειχνε την διαμετρικά αντίθετη πορεία των συστάσεων/εκθέσεων με αυτή των αγορών σε καίρια χρονικά σημεία. Κοινώς την κοροϊδία.
Την 26η Σεπτεμβρίου η Morgan Stanley και άλλες ναυαγισμένες μούσες, μας ειδοποιούσαν ότι έρχεται "σημαντικό bear market rally".
Από το ρεπορτάζ εκείνης της μέρας:
"Μπορεί οι ώρες δόξας που έζησαν όλες οι μετοχές του κόσμου την περασμένη Παρασκευή να θεωρούνται απλά ένα ονειρικό διάλειμμα στον συνεχιζόμενο εφιάλτη, τίποτα όμως δεν έχει τελειώσει! Oι Morgan Stanley, BNP Paribas και UBS με νέες εκθέσεις τους χαμογελούν και τονίζουν πως αν και η bull market είναι μακριά, το bear market rally δηλώνει "παρών" και έχει άγριες διαθέσεις..."
Έκτοτε ο Αμερικάνικος δείκτης S&P σε μια άνευ προηγουμένου πτώση υποχώρησε 40%.
Το σημείο (υψηλό) εκείνης της μέρας ήταν το 1221,25. Ο δείκτης δεν έκανε μονάδα παραπάνω. Σήμερα είναι στο 905.
Κι όμως. Δεν υπάρχει μνήμη κι αν υπάρχει δεν υπάρχουν αντανακλαστικά. Γλυστράνε στην τσουλήθρα με τα ξυράφια...
Σήμερα, η ίδια ή μάλλον... ο οίκος αυτός, η Morgan Stanley, με νέα έκθεση δηλώνει:
"Τα bear market θέλουν υπομονή - όχι στους πειρασμούς"
Γιατί δεν γίνεται μια ομαδική αγωγή προς τον "οίκο" και όσους αναδημοσιεύουν τις "εκθέσεις" τους για κατάχρηση αγοράς; Nα υπάρξει ένα πογκρόμ στην αδίστακτη αυτή διεθνή κομπανία;
Το Conference Board, δημοσιεύει περιοδικά έναν πρωτότυπο τρόπο μέτρησης της ανεργίας, προσαρμοσμένο στα σύγχρονα πλαίσια. Πόσες ηλεκτρονικές (online) αγγελίες αναζητούν (και προσφέρουν) εργασία στην Αμερική.
Οι 2 πίνακες που ακολουθούν είναι επικαιροποιημένοι.
Ο αριστερά μας δείχνει την πτώση στην ζήτηση σε σχέση με τον αυξανόμενο δείκτη ανεργίας από τον Αύγουστο του 2008. 800.000 λιγότερες αγγελίες και 1.500.000 περισσότεροι άνεργοι. Από τον Μάϊο του 2007 έχουμε 3.500.000 περισσότερους ανέργους και 1.200.000 λιγότερες αγγελίες.
Στον πίνακα δεξιά γίνεται συσχέτιση του αριθμού των εργαζομένων με τον ίδιο δείκτη (help wanted online). Οι κινήσεις είναι συγχρονισμένες πτωτικά ήδη από το Νοέμβριο του 2007.
---------
Στο τέλος του σχολίου της 11.11.2008 με τίτλο "Τέλος η ανοχή στους οίκους", υπάρχει ένα διάγραμμα που έδειχνε την διαμετρικά αντίθετη πορεία των συστάσεων/εκθέσεων με αυτή των αγορών σε καίρια χρονικά σημεία. Κοινώς την κοροϊδία.
Την 26η Σεπτεμβρίου η Morgan Stanley και άλλες ναυαγισμένες μούσες, μας ειδοποιούσαν ότι έρχεται "σημαντικό bear market rally".
Από το ρεπορτάζ εκείνης της μέρας:
"Μπορεί οι ώρες δόξας που έζησαν όλες οι μετοχές του κόσμου την περασμένη Παρασκευή να θεωρούνται απλά ένα ονειρικό διάλειμμα στον συνεχιζόμενο εφιάλτη, τίποτα όμως δεν έχει τελειώσει! Oι Morgan Stanley, BNP Paribas και UBS με νέες εκθέσεις τους χαμογελούν και τονίζουν πως αν και η bull market είναι μακριά, το bear market rally δηλώνει "παρών" και έχει άγριες διαθέσεις..."
Έκτοτε ο Αμερικάνικος δείκτης S&P σε μια άνευ προηγουμένου πτώση υποχώρησε 40%.
Το σημείο (υψηλό) εκείνης της μέρας ήταν το 1221,25. Ο δείκτης δεν έκανε μονάδα παραπάνω. Σήμερα είναι στο 905.
Κι όμως. Δεν υπάρχει μνήμη κι αν υπάρχει δεν υπάρχουν αντανακλαστικά. Γλυστράνε στην τσουλήθρα με τα ξυράφια...
Σήμερα, η ίδια ή μάλλον... ο οίκος αυτός, η Morgan Stanley, με νέα έκθεση δηλώνει:
"Τα bear market θέλουν υπομονή - όχι στους πειρασμούς"
Γιατί δεν γίνεται μια ομαδική αγωγή προς τον "οίκο" και όσους αναδημοσιεύουν τις "εκθέσεις" τους για κατάχρηση αγοράς; Nα υπάρξει ένα πογκρόμ στην αδίστακτη αυτή διεθνή κομπανία;
Η απάντηση είναι πολύ βαριά για να δημοσιευτεί.
Προερχόμενος από μια "φάτνη" τεχνικής ανάλυσης το www.tradenews.gr και όντας σε τακτή επαφή με τον κορυφαίο - εξ όσων γνωρίζω - Έλληνα αναλυτή και Trader τον Δημήτρη Γονιδάκη, συστήνω σε όσους ασχολούνται με το επικίνδυνο σπορ των χρηματιστηρίων να αδιαφορούν εφεξής για κάθε "σύσταση - έκθεση" των guru που τρώνε τα χρήματα των ανυποψίαστων σαν τις σάρκες του Προμηθέα. Οι αγορές θέλουν γνώση τεχνικών στοιχείων. Τελεία και παύλα.
Αν κάποιος αμφιβάλλει, δεν έχει απλά ΠΟΤΕ δει ή γνωρίσει αληθινούς αναλυτές αλλά διαβάζει κάτι απίθανα του τύπου "διάσπαση της τάδε ζώνης συναλλαγών που οδηγεί σε ταλαιπωρία", "διακράτηση της χ θέσης είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη", κλπ. Μισοτελειωμένες ελιοτικές αναλύσεις και εγωκεντρικές "αλάνθαστες/νομοτελειακές" φανφάρες.
Ταλαιπωρία δεν λες τίποτα.
Ας είναι. Ο ελληνικός δείκτης της μεγάλης κεφαλαιοποίησης, ο 20άρης, σαλαμοποιείται καθημερινά (και δωρεάν!) από τον κ. Γονιδάκη, στην στήλη με την μεγαλύτερη αναγνωσιμότητα στο Ελληνικο Διαδίκτυο, εδώ (στήλη real profits).
Παντού και πάντα: η γνώση και τα επιχειρήματα μας είναι ΔΥΝΑΜΗ.
Εγώ πάντως έχω 2 πρόχειρα για καληνύχτα - που πέρασαν στο ντούκου.
1. "Ο Jimmy Rogers λέει πως οι περισσότερες μεγαλύτερες Αμερικάνικες τράπεζες είναι χρεοκοπημένες" - Reuters 11/12. Ποιος είναι αυτός; Α, ένας κάποιος επενδυτής, ο συνεταίρος τους Soros και από τους πιο γνωστούς Traders.
2. Μερική πολιτική ανασκόπηση 2008 - ΗΠΑ
Κυβερνήτης Ιλινόϊς Rod Blagojevich (D-IL)
Αν κάποιος αμφιβάλλει, δεν έχει απλά ΠΟΤΕ δει ή γνωρίσει αληθινούς αναλυτές αλλά διαβάζει κάτι απίθανα του τύπου "διάσπαση της τάδε ζώνης συναλλαγών που οδηγεί σε ταλαιπωρία", "διακράτηση της χ θέσης είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη", κλπ. Μισοτελειωμένες ελιοτικές αναλύσεις και εγωκεντρικές "αλάνθαστες/νομοτελειακές" φανφάρες.
Ταλαιπωρία δεν λες τίποτα.
Ας είναι. Ο ελληνικός δείκτης της μεγάλης κεφαλαιοποίησης, ο 20άρης, σαλαμοποιείται καθημερινά (και δωρεάν!) από τον κ. Γονιδάκη, στην στήλη με την μεγαλύτερη αναγνωσιμότητα στο Ελληνικο Διαδίκτυο, εδώ (στήλη real profits).
Παντού και πάντα: η γνώση και τα επιχειρήματα μας είναι ΔΥΝΑΜΗ.
Εγώ πάντως έχω 2 πρόχειρα για καληνύχτα - που πέρασαν στο ντούκου.
1. "Ο Jimmy Rogers λέει πως οι περισσότερες μεγαλύτερες Αμερικάνικες τράπεζες είναι χρεοκοπημένες" - Reuters 11/12. Ποιος είναι αυτός; Α, ένας κάποιος επενδυτής, ο συνεταίρος τους Soros και από τους πιο γνωστούς Traders.
2. Μερική πολιτική ανασκόπηση 2008 - ΗΠΑ
Κυβερνήτης Ιλινόϊς Rod Blagojevich (D-IL)
Συνελλήφθη για δωροδοκία, τηλεφωνικές απάτες και απάτες με e-mail
Πρώην Κυβερνήτης Eliot Spitzer (D-NY)
διακεκριμμένες σχέσεις με δίκτυο πορνείας
(ωραία η σημαιούλα στο πέτο)
πρώην βουλευτής Vito Fossella (R-NY)
εξώγαμο, οδηγούσε μεθυσμένος (σιγά τα ωά)
(ωραία η σημαιούλα στο πέτο κι εδώ)
πρώην βουλευτής Rick Renzi (R-AZ)
απάτες με ακίνητα, 35 κατηγορίες, συμπτωματικά μέλος της Επιτροπής Ακινήτων της Βουλής (η σημαιούλα δεν φαίνεται)
βουλευτής Charles Rangel (D-NY)
κατηγορείται για μαύρο χρήμα, υπεξαίρεση ποσών, πρέπει να αθωωθεί λόγω φάτσας
πρώην βουλευτής Tim Mahoney (D-FL)
δωροδοκία κατ' επανάληψη για απόκρυψη εξωσυζυγικών σχέσεων (2 σε 1)
πρώην βουλευτής John Doolittle (R-CA),
ξεψάρωσε κι αυτός - αλλεπάλληλες κατηγορίες για δωροδοκίες
πρώην Δήμαρχος Kwame Kilpatrick (D-MI),
απιστία, φόνος, ψευδορκία, παρεμπόδιση δικαιοσύνης (όλα τα σφάζω)
Γερουσιαστής Ted Stevens (R-AK),
o μακροβιότερος Γερουσιαστής (αθώος μου φαίνεται)
καταδίκη για 7 κατηγορίες, όπως αδυναμία να αποκαλύψει την προέλευση χρημάτων, "πιέσεις" για πέρασμα νομοθεσίας που ωφελούσε επαγγελματικά τον γιο του, κλπ. Τόσα χρόνια, ο άμεμπτος, υπέκυψε κατά τας γραφάς. Μία εβδομάδα μετά την καταδίκη ήταν πάντως πάλι υποψήφιος στις τελευταίες εκλογές. Δυστυχώς τον μαυρίσανε και έγινε ο μακροβιότερος που δεν επανεξελέγη.
πρώην Γερουσιαστής John Edwards (D-NC)
εξωσυζυγικά, εξώγαμα και τα γνωστά πταίσματα
Αυτή ήταν μια μικρή λίστα, όλοι εντός του 2008. Τα καλύτερα χάνουμε.
Να 'χαν και οι τράπεζες κανά εξώγαμο. Αλλά τι λέω.
Τα εξώγαμα των τραπεζών είμαστε εμείς.
Πρώην Κυβερνήτης Eliot Spitzer (D-NY)
διακεκριμμένες σχέσεις με δίκτυο πορνείας
(ωραία η σημαιούλα στο πέτο)
πρώην βουλευτής Vito Fossella (R-NY)
εξώγαμο, οδηγούσε μεθυσμένος (σιγά τα ωά)
(ωραία η σημαιούλα στο πέτο κι εδώ)πρώην βουλευτής Rick Renzi (R-AZ)
απάτες με ακίνητα, 35 κατηγορίες, συμπτωματικά μέλος της Επιτροπής Ακινήτων της Βουλής (η σημαιούλα δεν φαίνεται)
βουλευτής Charles Rangel (D-NY)
κατηγορείται για μαύρο χρήμα, υπεξαίρεση ποσών, πρέπει να αθωωθεί λόγω φάτσας
πρώην βουλευτής Tim Mahoney (D-FL)
δωροδοκία κατ' επανάληψη για απόκρυψη εξωσυζυγικών σχέσεων (2 σε 1)
πρώην βουλευτής John Doolittle (R-CA),
ξεψάρωσε κι αυτός - αλλεπάλληλες κατηγορίες για δωροδοκίες
πρώην Δήμαρχος Kwame Kilpatrick (D-MI),
απιστία, φόνος, ψευδορκία, παρεμπόδιση δικαιοσύνης (όλα τα σφάζω)
Γερουσιαστής Ted Stevens (R-AK),
o μακροβιότερος Γερουσιαστής (αθώος μου φαίνεται)
καταδίκη για 7 κατηγορίες, όπως αδυναμία να αποκαλύψει την προέλευση χρημάτων, "πιέσεις" για πέρασμα νομοθεσίας που ωφελούσε επαγγελματικά τον γιο του, κλπ. Τόσα χρόνια, ο άμεμπτος, υπέκυψε κατά τας γραφάς. Μία εβδομάδα μετά την καταδίκη ήταν πάντως πάλι υποψήφιος στις τελευταίες εκλογές. Δυστυχώς τον μαυρίσανε και έγινε ο μακροβιότερος που δεν επανεξελέγη.
πρώην Γερουσιαστής John Edwards (D-NC)
εξωσυζυγικά, εξώγαμα και τα γνωστά πταίσματα
Αυτή ήταν μια μικρή λίστα, όλοι εντός του 2008. Τα καλύτερα χάνουμε.
Να 'χαν και οι τράπεζες κανά εξώγαμο. Αλλά τι λέω.
Τα εξώγαμα των τραπεζών είμαστε εμείς.
Παρασκευή 2 Ιανουαρίου 2009
ΕΕ - ΕΚΤ 0-1 (τελικό)
Καλή χρονιά και με υγεία.
Κατόπιν των αναφορών μας σχετικά με το Αμερικάνικο τραπεζικό σύστημα - κατά βάση - έχουν πολλοί φίλοι διατυπώσει την απορία τους αναφορικά με τα ισχύοντα στο (δικό μας) Ευρωπαϊκό.
Επειδή αντιλαμβάνομαι και κατανοώ πλήρως ότι ενώ "εισήλθαμε" στην ΟΝΕ, ουσιαστικά ελάχιστοι ποτέ αντιληφθήκαμε τι πραγματικά συνέβη, για λόγους που θα φανούν στην συνέχεια, ας δούμε σήμερα στην αυγή του νέου έτους, τι είναι τελικά αυτή η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), πόσο διαφέρει ή μοιάζει με την FED, τι εξουσίες έχει, πόσο ελέγχεται, ποιοι την διοικούν.
Ξεκινάμε καταρχήν λέγοντας, ότι η Ο.Ν.Ε., η "Οικονομική και Νομισματική Ένωση" είναι 100% νομισματική για τους συμμετέχοντες (πλην Βρετανίας, Δανίας, Σουηδίας) και ελάχιστα "οικονομική". Το ενιαίο νόμισμα είναι λοιπόν γεγονός για τους "εταίρους".
Η ενιαία οικονομική πολιτική, όμως, είναι μια φενάκη, μια απάτη και εν τέλει δεν υφίσταται επ' ουδενί ως "ενιαία". Το ζητούμενο για την Ε.Ε. ήταν να υιοθετηθεί ένα ενιαίο νόμισμα το οποίο θα προσφέρεται για ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΤΙΚΗ διαχείριση. Είναι καταρχήν, άλλη μια απτή απόδειξη ότι ο έλεγχος του νομίσματος ("η νομισματική πολιτική") η οποία έχει εκχωρηθεί στους τραπεζίτες από τα κράτη, είναι η ΜΟΝΗ και ΙΚΑΝΗ συνθήκη για εξουσία σε όλους τους τομείς. Στην Ευρώπη, φορέας αυτής της δοτής εξουσίας, είναι η ΕΚΤ όπως αντίστοιχα συμβαίνει με την FED στην Αμερική.
Η ασκούμενη από το ECOFIN, το συμβούλιο των Υπουργών Οικονομικών, κατά περιόδους "κοινή πολιτική" είναι σημειολογικά ένας νάνος μπροστά στις λειτουργίες, τις εργασίες και τα μέσα νομισματικού ελέγχου της ΕΚΤ.
Οι λέξεις "λειτουργίες - εργασίες - μέσα νομισματικού ελέγχου" είναι ακριβώς οι ίδιες τις οποίες χρησιμοποιεί το Καταστατικό του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών (ΕΣΚΤ) για να περιγράψει τις εξουσίες και τις αρμοδιότητες που έχουν εκχωρηθεί στην ΕΚΤ από τα κράτη-μέλη. "Κομψές και μαλακές" για να μην προκαλούν την προσοχή. Όπως κομψή είναι και η διατύπωση που αφορά σε ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα προνόμια της ΕΚΤ, την "ανεξαρτησία". Ανεξαρτησία σημαίνει "μην του μιλάτε του παιδιού":
"...ούτε η ΕΚΤ ούτε οι εθνικές κεντρικές τράπεζες, ούτε κανένα μέλος των οργάνων λήψεως αποφάσεων των εν λόγω οργανισμών, ζητά ή δέχεται υποδείξεις από κοινοτικά όργανα ή οργανισμούς, από οποιαδήποτε κυβέρνηση κράτους μέλους ή από οποιονδήποτε άλλο οργανισμό." (άρθρο 7)
Σε αυτές τις λίγες γραμμές περιγράφεται η πιο αυταρχική όψη του κατά τ' άλλα φιλελευθερου τραπεζικού συστήματος. "Δεν δεχόμαστε υποδείξεις" - και "ούτε ζητάμε". (Οι πιο "ανεξάρτητες" Τράπεζες παρεμπιπτόντως είναι 'συμπτωματικά' η ΕΚΤ, ηFED και η Ελβετική Κεντρική Τράπεζα).
Αυτοί οι οποίοι έχουν το αποκλειστικό προνόμιο να εκδίδουν και να κυκλοφορούν το χρήμα και στην Ευρώπη, είναι οι Τραπεζίτες (τα κράτη μπορούν να κυκλοφορούν τα... κέρματα, υπό την έγκριση της ΕΚΤ βέβαια - άρθρο 106 Συνθήκης Ευρωπαϊκής Ένωσης). Είναι οι τραπεζίτες των κυβερνήσεων και του δημοσίου αλλά ταυτόχρονα και οι τραπεζίτες και ελεγκτές των εμπορικών τραπεζών. Είναι αυτοί που ρυθμίζουν τα συναλλαγματικά αποθέματα και εν πολλοίς τι κεφάλαια κυκλοφορούν και προς τα που.
Και "δεν δέχονται υποδείξεις".
Όχι μόνο αυτό, αλλά όλα τα κοινοτικά όργανα ΥΠΟΧΡΕΟΥΝΤΑΙ να ζητούν τη γνώμη της ΕΚΤ αλλιώς υπέχουν κυρώσεις (άρθρα 4 και 34.3 Καταστατικού).
Αυτό το Ευρω-καθεστώς ονομάστηκε στη νομική επιστήμη, "δημοκρατικό έλλειμμα".
Κατόπιν των αναφορών μας σχετικά με το Αμερικάνικο τραπεζικό σύστημα - κατά βάση - έχουν πολλοί φίλοι διατυπώσει την απορία τους αναφορικά με τα ισχύοντα στο (δικό μας) Ευρωπαϊκό.
Επειδή αντιλαμβάνομαι και κατανοώ πλήρως ότι ενώ "εισήλθαμε" στην ΟΝΕ, ουσιαστικά ελάχιστοι ποτέ αντιληφθήκαμε τι πραγματικά συνέβη, για λόγους που θα φανούν στην συνέχεια, ας δούμε σήμερα στην αυγή του νέου έτους, τι είναι τελικά αυτή η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), πόσο διαφέρει ή μοιάζει με την FED, τι εξουσίες έχει, πόσο ελέγχεται, ποιοι την διοικούν.
Ξεκινάμε καταρχήν λέγοντας, ότι η Ο.Ν.Ε., η "Οικονομική και Νομισματική Ένωση" είναι 100% νομισματική για τους συμμετέχοντες (πλην Βρετανίας, Δανίας, Σουηδίας) και ελάχιστα "οικονομική". Το ενιαίο νόμισμα είναι λοιπόν γεγονός για τους "εταίρους".
Η ενιαία οικονομική πολιτική, όμως, είναι μια φενάκη, μια απάτη και εν τέλει δεν υφίσταται επ' ουδενί ως "ενιαία". Το ζητούμενο για την Ε.Ε. ήταν να υιοθετηθεί ένα ενιαίο νόμισμα το οποίο θα προσφέρεται για ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΤΙΚΗ διαχείριση. Είναι καταρχήν, άλλη μια απτή απόδειξη ότι ο έλεγχος του νομίσματος ("η νομισματική πολιτική") η οποία έχει εκχωρηθεί στους τραπεζίτες από τα κράτη, είναι η ΜΟΝΗ και ΙΚΑΝΗ συνθήκη για εξουσία σε όλους τους τομείς. Στην Ευρώπη, φορέας αυτής της δοτής εξουσίας, είναι η ΕΚΤ όπως αντίστοιχα συμβαίνει με την FED στην Αμερική.
Η ασκούμενη από το ECOFIN, το συμβούλιο των Υπουργών Οικονομικών, κατά περιόδους "κοινή πολιτική" είναι σημειολογικά ένας νάνος μπροστά στις λειτουργίες, τις εργασίες και τα μέσα νομισματικού ελέγχου της ΕΚΤ.
Οι λέξεις "λειτουργίες - εργασίες - μέσα νομισματικού ελέγχου" είναι ακριβώς οι ίδιες τις οποίες χρησιμοποιεί το Καταστατικό του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών (ΕΣΚΤ) για να περιγράψει τις εξουσίες και τις αρμοδιότητες που έχουν εκχωρηθεί στην ΕΚΤ από τα κράτη-μέλη. "Κομψές και μαλακές" για να μην προκαλούν την προσοχή. Όπως κομψή είναι και η διατύπωση που αφορά σε ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα προνόμια της ΕΚΤ, την "ανεξαρτησία". Ανεξαρτησία σημαίνει "μην του μιλάτε του παιδιού":
"...ούτε η ΕΚΤ ούτε οι εθνικές κεντρικές τράπεζες, ούτε κανένα μέλος των οργάνων λήψεως αποφάσεων των εν λόγω οργανισμών, ζητά ή δέχεται υποδείξεις από κοινοτικά όργανα ή οργανισμούς, από οποιαδήποτε κυβέρνηση κράτους μέλους ή από οποιονδήποτε άλλο οργανισμό." (άρθρο 7)
Σε αυτές τις λίγες γραμμές περιγράφεται η πιο αυταρχική όψη του κατά τ' άλλα φιλελευθερου τραπεζικού συστήματος. "Δεν δεχόμαστε υποδείξεις" - και "ούτε ζητάμε". (Οι πιο "ανεξάρτητες" Τράπεζες παρεμπιπτόντως είναι 'συμπτωματικά' η ΕΚΤ, ηFED και η Ελβετική Κεντρική Τράπεζα).
Αυτοί οι οποίοι έχουν το αποκλειστικό προνόμιο να εκδίδουν και να κυκλοφορούν το χρήμα και στην Ευρώπη, είναι οι Τραπεζίτες (τα κράτη μπορούν να κυκλοφορούν τα... κέρματα, υπό την έγκριση της ΕΚΤ βέβαια - άρθρο 106 Συνθήκης Ευρωπαϊκής Ένωσης). Είναι οι τραπεζίτες των κυβερνήσεων και του δημοσίου αλλά ταυτόχρονα και οι τραπεζίτες και ελεγκτές των εμπορικών τραπεζών. Είναι αυτοί που ρυθμίζουν τα συναλλαγματικά αποθέματα και εν πολλοίς τι κεφάλαια κυκλοφορούν και προς τα που.
Και "δεν δέχονται υποδείξεις".
Όχι μόνο αυτό, αλλά όλα τα κοινοτικά όργανα ΥΠΟΧΡΕΟΥΝΤΑΙ να ζητούν τη γνώμη της ΕΚΤ αλλιώς υπέχουν κυρώσεις (άρθρα 4 και 34.3 Καταστατικού).
Αυτό το Ευρω-καθεστώς ονομάστηκε στη νομική επιστήμη, "δημοκρατικό έλλειμμα".
Το οποίο "έλλειμμα" επιτείνεται από το πρωτάκουστο γεγονός, το Καταστατικό του ΕΣΚΤ να έχει ισχύ Συντάγματος, δηλαδή να θεωρείται αυτό που λέμε "πρωτογενές δίκαιο". Τι σημαίνει αυτό πολύ απλά; Ότι για να τροποποιηθεί, να αλλάξει, θα πρέπει να ενεργοποιηθεί η σχετική διαδικασία από τα Κοινοβούλια της κάθε χώρας χωριστά.
Τρέχα γύρευε.
Κάτι τετοιο δεν ισχύει ούτε στην Αμερική.
Έτσι λοιπόν έχουμε ήδη 3 πρώτα στοιχεία:
Τρέχα γύρευε.
Κάτι τετοιο δεν ισχύει ούτε στην Αμερική.
Έτσι λοιπόν έχουμε ήδη 3 πρώτα στοιχεία:
- η ΕΚΤ είναι το ανώτερο οικονομικό όργανο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης
- είναι ο απόλυτος κυρίαρχος της "εσωτερικής ευρωπαϊκής πολιτικής διάστασης" - στην "εξωτερική διάσταση", επιλαμβάνεται το ECOFIN, αλλά και εκεί η ΕΚΤ έχει ιδιαίτερα αυξημένη επιρροή
- η λειτουργία της ΕΚΤ καθορίζεται από το Καταστατικό του ΕΣΚΤ και συμπληρωματικά από την Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης - η ΕΚΤ είναι ακόμα πιο εξουσιαστική από την FED
Οι συναλλαγές της ΕΚΤ, μέσω των οποίων δημιουργείται το χρήμα από κοπανιστό αέρα (money supply) στην Ευρώπη (αγορά χρεωγράφων, κυρίως ομολόγων) διενεργούνται στην λεγόμενη δευτερογενή αγορά. Το τι γίνεται σε αυτή την αγορά μας το είπε το Υπουργείο Οικονομικών εν μέσω της υπόθεσης των ομολόγων το 2007:
"Σε καμία περίπτωση στην ιστορία του Υπ. Οικονομικών, αλλά και στη πρακτική των άλλων κρατών της Ευρώπης τα οποία εκδίδουν ομόλογα, ελέγχεται ή παρακολουθείται η δευτερογενής αγορά των ομολόγων"
Είναι μια αγορά ανεξέλεγκτη, χωρίς εποπτεία. Το πως διενεργούνται οι συναλλαγές εκεί και με τι κανόνες, ΠΟΥΘΕΝΑ δεν αναφέρεται. Σε αυτήν την αγορά κινούνται όσοι δεν δέχονται υποδείξεις.Οι ίδιοι, όμως έχουν και άλλα προνόμια:
"Σε καμία περίπτωση στην ιστορία του Υπ. Οικονομικών, αλλά και στη πρακτική των άλλων κρατών της Ευρώπης τα οποία εκδίδουν ομόλογα, ελέγχεται ή παρακολουθείται η δευτερογενής αγορά των ομολόγων"
Είναι μια αγορά ανεξέλεγκτη, χωρίς εποπτεία. Το πως διενεργούνται οι συναλλαγές εκεί και με τι κανόνες, ΠΟΥΘΕΝΑ δεν αναφέρεται. Σε αυτήν την αγορά κινούνται όσοι δεν δέχονται υποδείξεις.Οι ίδιοι, όμως έχουν και άλλα προνόμια:
α. Τα μέλη του ΔΣ (οι Κεντρικοί Τραπεζίτες + 6 μέλη) έχουν 8ετή θητεία, διπλάσια από αυτήν των εκλεγμένων πολιτικών ηγετών και τις δημοκρατικές επιταγές. Θυμίζω αντίστοιχα ότι η (πολιτική) Προεδρία της ΕΕ είναι εξάμηνη για κάθε κράτος.
β. Ουδεμία γνωμοδοτική ή συμβουλευτικού χαρακτήρα επιτροπή υφίσταται στην Ευρώπη η οποία να "συνεισφέρει στο έργο" της ΕΚΤ. Έτσι, ένας κλειστός κύκλος ανθρώπων αποφασίζει για τις τύχες μας, κεκλεισμένων των θυρών με μπούσουλα τα συμφέροντα του κύκλου του. Ακόμα και στις ΗΠΑ, υπάρχει το Federal Advisory Council. Εις τας Ευρώπας, όχι.
β. Ουδεμία γνωμοδοτική ή συμβουλευτικού χαρακτήρα επιτροπή υφίσταται στην Ευρώπη η οποία να "συνεισφέρει στο έργο" της ΕΚΤ. Έτσι, ένας κλειστός κύκλος ανθρώπων αποφασίζει για τις τύχες μας, κεκλεισμένων των θυρών με μπούσουλα τα συμφέροντα του κύκλου του. Ακόμα και στις ΗΠΑ, υπάρχει το Federal Advisory Council. Εις τας Ευρώπας, όχι.
γ. Τα πρακτικά των συναντήσεων αυτών των κυρίων ΔΕΝ δημοσιεύονται (όπως συμβαίνει στις ΗΠΑ). Ο προηγούμενος πρόεδρος της ΕΚΤ, Γερμανός Wim Duizenberg προνόησε τούτο να μην συμβεί προ του 2013. Τον Γερμανό τραπεζίτη διαδέχτηκε ο Διοικητής της Τράπεζας της Γαλλίας (και ευνοούμενος του Σιράκ) κ. Τρισέ. Ο Γερμανός τραπεζίτης ("παιδί" του Χέλμουτ Κολ) βρέθηκε πνιγμένος στην πισίνα της Γαλλικής βίλας του το 2005
δ. Ενώ το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο δεν προβλέπεται να έχει οποιαδήποτε δυνατότητα επιβολής επί της ΕΚΤ ούτε μπορεί να την υποχρεώσει σε συμμόρφωση, η ΕΚΤ έχει δυνατότητα βέτο στην διαμόρφωση (και εφαρμογή) της συναλλαγματικής πολιτικής.
ε. Ενώ το Κογκρέσο μπορεί κατ' αίτηση του να ζητήσει ενημέρωση ή πληροφόρηση από την FED, στην Ευρώπη ουδείς έχει τέτοια ευχέρεια σε σχέση με την ΕΚΤ. Η ΕΚΤ δεν λογοδοτεί σε κανέναν παρά μόνο με τις ετήσιες και τριμηνιαίες "εκθέσεις" της. Κατά βούληση. Ποιοι ελέγχουν λογιστικά την ΕΚΤ; "Εξωτερικοί ελεγκτές", μεν "που υποδεικνύονται από το ΔΣ της ΕΚΤ", δε... (αρ. 27.1 και 27.2 Καταστατικού). Η υποκρισία.Της υποκρισίας. Την υποκρισία. Ω... Στην Ένωση, υπάρχει και ένα Ελεγκτικό Συνέδριο. Αυτό μπορεί να ελέγξει την "αποτελεσματικότητα της διαχείρισης της ΕΚΤ" (τι είναι αυτό;;;) και ΤΙΠΟΤΑ άλλο. Το ίδιο ισχύει και για την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (άλλος "οίκος" αυτός...). Διαφάνεια εις τας Ευρώπας - πως το βλέπετε;
στ. Ο πρόεδρος της ΕΚΤ, μπορεί να εμφανίζεται σε Επιτροπές της Ε.Ε. αλλά όχι στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ο πρόεδρος της ΕΚΤ ΔΕΝ ελέγχεται από την Ολομέλεια (Συνθήκη άρθρο 113.3)
Όλα τούτα στο πλαίσιο της "απόλυτης ανεξαρτησίας" ενός ολιγαρχικού οργάνου, μη αιρετού, εσωστρεφούς και μυστικοπαθούς, με αδιαφανείς διαδικασίες λήψης αποφάσεων για ποιον λόγο;
"Για τη νομισματική σταθερότητα και την προστασία του νομίσματος", έλεγαν.
Τότε που ουδείς ενημέρωσε την κοινή γνώμη των κρατών για το τι επακολουθεί. Κανείς δεν ενημέρωσε για το τι εξουσίες εκχωρούνται και σε ποιους. Κανείς δεν ενδιαφέρθηκε να ξεσκεπάσει αυτό το μπουλούκι και να πει, ότι αυτό δεν είναι Ευρωπαϊκή Ένωση κρατών, αλλά Ευρωπαϊκή Ένωση τραπεζιτών.
Το κείμενο της συνθήκης και του Καταστατικού ποιοι το επεξεργάστηκαν;
Μια κλειστή ομάδα από τραπεζίτες.
Παραδόθηκε, χωρίς καμία αλλαγή προς ψήφιση στα πολιτικά όρνεα, τα οποία και το υπερψήφισαν "ευχαρίστως".
Δείτε τους στόχους των 3 σταδίων της "προσαρμογής" και θα καταλάβετε:
Νομοτεχνικά το κείμενο του Καταστατικού είναι προϊόν πανουργίας με διατάξεις που συχνά δεν έχουν μια οργανική/συστημική ενότητα (κοινώς ανακατωμένες), γεγονός που φυσικά και δεν μπορεί να δικαιολογηθεί όταν είναι προϊόν κορυφαίων θεωρητικά νομομαθών και τέτοιας μεγάλης σπουδαιότητας. Επομένως, κάτι τέτοιο έγινε ΣΚΟΠΙΜΑ και για προφανείς λόγους. Να μπερδέψει όποιον ανυποψίαστο θα ήθελε να "του ρίξει μια ματιά", να κουράσει όποιον ήθελε να το μελετήσει. Αυτό από μόνο του λέει πολλά και εξηγεί επαρκώς τι σημαίνει τραπεζικό σύστημα, ποιους ελέγχει, τι δύναμη και τι επιρροή ασκεί και τελικά, πόσο χάρτινο είναι το όλο οικοδόμημα της πολιτικής "εξουσίας" και σε αυτήν την πλευρά της πολιτισμένης Δύσης.
Με μια φράση: Το χρήμα κυβερνά. Μας τύλιξαν σε μια Ευρωπαϊκή κόλλα χαρτί (το αγαπημένο υλικό του τραπεζίτη).
Εν τω μεταξύ, όλες οι αρμοδιότητες των Εθνικών Κεντρικών Τραπεζών αφαιρέθηκαν εν μία νυκτί και συγκεντρώθηκαν στο στρατηγείο της Φραγκφούρτης. Οι εθνικές κεντρικές τράπεζες αυτήν την στιγμή έιναι ΑΚΡΙΒΩΣ ό,τι και οι 12 Reserve Banks στις ΗΠΑ που αποτελούν την FED. Τοπικά παρατηρητήρια, του προύχοντα.
[Και μια μικρή ιστορία, για την Φραγκφούρτη. Συμπτωματικά, μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, υπό την Αμερικανική κατοχή/πίεση και ταπεινωμένη από 2 πολέμους, η Γερμανία αποφάσισε να δημιουργήσει ένα "Ομοσπονδιακό κράτος", στα πρότυπα των ΗΠΑ, αποτελούμενο από κρατίδια (αντί για πολιτείες) και με μία ομοσπονδιακή τράπεζα αλά FED, την Bundesbank η οποία δημιούργησε τα δικά της τοπικά διοικητικά "παρατηρητήρια", τα 9 Landern αλά Reserve Banks (και τώρα αλά Εθνικές Κεντρικές Τράπεζες στο Ευρωπαϊκό μας σύστημα). Η Bundesbank ήταν κάποτε το Διοικητήριο της Ευρώπης, ειδικά μετά το 1979. Τώρα μας ήρθε η ΕΚΤ του κ. Τρισέ. Ένας Jamaican in New York, ένας Γάλλος στην Φραγκφούρτη. Κοντά στην πρώην, την Bundesbank, μην χανόμαστε.]
Εν ολίγοις το χρήμα και οι κανόνες του είναι και στην Ευρώπη στα ζεστά χέρια των τραπεζιτών. Η ΕΚΤ, μπορεί να μην ανήκει σε ιδιώτες, όπως η FED (μέτοχοι είναι οι Εθνικές Κεντρικές Τράπεζες) αλλά α. έχει εξασφαλίσει την απόλυτη ανεξαρτησία της από τους πολιτικούς και επομένως τους λαούς/κοινωνίες, β. δέχεται με ευχαρίστηση την επιρροή που τις ασκούν οι τραπεζικοί όμιλοι στην "χάραξη της νομισματικής πολιτικής" - κυρίως στην επιτοκιακή - καθότι τα στέλεχη της, άπαντα, προέρχονται από το τραπεζικό σύστημα. Το Ευρωπαϊκό θαύμα, είναι πιο εξελιγμένο, στο να μην δημιουργεί "υποψίες".
Όσοι λοιπόν πιστεύατε μέχρι σήμερα ότι η κυβέρνηση σας ψηφίζεται από τον λαό, καλώς το πιστεύετε.
Στην νεο-αυταρχική εποχή μας, ΔΕΝ χρειάζεται μάλλον να δολοφονούνται απείθαρχοι πολιτικοί/πρόεδροι/πρωθυπουργοί, να διεξάγουμε πολέμους και να νοθεύουμε εκλογές ΚΑΤΑΡΧΗΝ. Αυτά ήταν κάποτε τα βασικά όπλα του συστήματος.
Ένα σύστημα ηγεμονίας κατάφερε να βάλει τους φραγμούς αυτούς "στην πολιτισμένη Δύση", πως; Με το χρήμα. Το χρήμα αντικατέστησε το αίμα. Πλέον με αίμα δεν πληρώνουν οι "πολιτισμένοι δυτικοί" αλλά οι άλλοι απολίτιστοι, Άραβες, Ασιάτες, Λατινοαμερικάνοι, Αφρικάνοι, κλπ. Μέχρι και αυτοί να φτιάξουν την δικιά τους Οικονομική και Νομισματική Ένωση (σχετικά με το χρήμα και το αίμα, δείτε και το documanteur noir του Στ. Κούλογλου που παίζεται στις αίθουσες).
Και αφού λοιπόν όλα έγιναν για την σταθερότητα των τιμών και του νομίσματος, τι θα 'πρεπε να γίνει τα 2 τελευταία χρόνια όπου γνωρίσαμε 2 δραματικές στιγμές/τάσεις. Τον υψηλότερο πληθωρισμό της ιστορίας της ΟΝΕ και την μεγαλύτερη πτώση της ισοτιμίας του νομίσματος. Συν την γενικότερη κρίση την οποία επ'ουδενί δεν απέτρεψε ή από την οποία προφυλάχθηκε η "Ένωση".
Λοιπόν; Αναιρέθηκε ή όχι στην πράξη το δικαιοπρακτικό θεμέλιο της Ένωσης;
Αυτή είναι η ερώτηση - κλειδί.
Αλλά φυσικά αυτήν την ερώτηση ουδείς πολιτικός θα τολμήσει να την θέσει, να την προβάλλει. Και αν κανείς τολμήσει, θα 'πυροβοληθεί' στο όνομα της "Ευρωπαϊκής Ενότητας". Της τραπεζικής ενότητας. Άλλωστε, όποιος θέλει (και τολμάει) ας βγει εκτός Ευρώπης. Η οικονομική του εκτέλεση είναι δεδομένη. Το ψευτοδίλημμα μέσα ή έξω από την Ευρώπη, είναι ουσιαστικά Φιλιπινέζος στην Εκάλη ή στις Φιλιππίνες (φυσικά πρόκειται για αλληγορία). Τόσο απλά.
Τι πραγματικά κατάφερε η ΟΝΕ; Ό,τι και η FED. (παλιότερα άρθρα -2)
Αύξηση των τραπεζικών πιστώσεων από τις Εθνικές Κεντρικές Τράπεζες...
...από τις ιδιωτικές/εμπορικές τράπεζες
...και στο κυκλοφορούν χρήμα (Μ3)
Οι τιμές σε εκατομ. Ευρώ.
Εκρήξεις 200% - 300% σε όλους τους δείκτες.
Ποιος "επωφελήθηκε" από την ΟΝΕ;
Ποιος προστατεύεται από τα νομοθετικά κείμενα;
Πόσο όμοιες είναι η FED και η ΕΚΤ;
Νομίζω, συνεννοηθήκαμε.
ε. Ενώ το Κογκρέσο μπορεί κατ' αίτηση του να ζητήσει ενημέρωση ή πληροφόρηση από την FED, στην Ευρώπη ουδείς έχει τέτοια ευχέρεια σε σχέση με την ΕΚΤ. Η ΕΚΤ δεν λογοδοτεί σε κανέναν παρά μόνο με τις ετήσιες και τριμηνιαίες "εκθέσεις" της. Κατά βούληση. Ποιοι ελέγχουν λογιστικά την ΕΚΤ; "Εξωτερικοί ελεγκτές", μεν "που υποδεικνύονται από το ΔΣ της ΕΚΤ", δε... (αρ. 27.1 και 27.2 Καταστατικού). Η υποκρισία.Της υποκρισίας. Την υποκρισία. Ω... Στην Ένωση, υπάρχει και ένα Ελεγκτικό Συνέδριο. Αυτό μπορεί να ελέγξει την "αποτελεσματικότητα της διαχείρισης της ΕΚΤ" (τι είναι αυτό;;;) και ΤΙΠΟΤΑ άλλο. Το ίδιο ισχύει και για την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (άλλος "οίκος" αυτός...). Διαφάνεια εις τας Ευρώπας - πως το βλέπετε;
στ. Ο πρόεδρος της ΕΚΤ, μπορεί να εμφανίζεται σε Επιτροπές της Ε.Ε. αλλά όχι στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ο πρόεδρος της ΕΚΤ ΔΕΝ ελέγχεται από την Ολομέλεια (Συνθήκη άρθρο 113.3)
Όλα τούτα στο πλαίσιο της "απόλυτης ανεξαρτησίας" ενός ολιγαρχικού οργάνου, μη αιρετού, εσωστρεφούς και μυστικοπαθούς, με αδιαφανείς διαδικασίες λήψης αποφάσεων για ποιον λόγο;
"Για τη νομισματική σταθερότητα και την προστασία του νομίσματος", έλεγαν.
Τότε που ουδείς ενημέρωσε την κοινή γνώμη των κρατών για το τι επακολουθεί. Κανείς δεν ενημέρωσε για το τι εξουσίες εκχωρούνται και σε ποιους. Κανείς δεν ενδιαφέρθηκε να ξεσκεπάσει αυτό το μπουλούκι και να πει, ότι αυτό δεν είναι Ευρωπαϊκή Ένωση κρατών, αλλά Ευρωπαϊκή Ένωση τραπεζιτών.
Το κείμενο της συνθήκης και του Καταστατικού ποιοι το επεξεργάστηκαν;
Μια κλειστή ομάδα από τραπεζίτες.
Παραδόθηκε, χωρίς καμία αλλαγή προς ψήφιση στα πολιτικά όρνεα, τα οποία και το υπερψήφισαν "ευχαρίστως".
Δείτε τους στόχους των 3 σταδίων της "προσαρμογής" και θα καταλάβετε:
Νομοτεχνικά το κείμενο του Καταστατικού είναι προϊόν πανουργίας με διατάξεις που συχνά δεν έχουν μια οργανική/συστημική ενότητα (κοινώς ανακατωμένες), γεγονός που φυσικά και δεν μπορεί να δικαιολογηθεί όταν είναι προϊόν κορυφαίων θεωρητικά νομομαθών και τέτοιας μεγάλης σπουδαιότητας. Επομένως, κάτι τέτοιο έγινε ΣΚΟΠΙΜΑ και για προφανείς λόγους. Να μπερδέψει όποιον ανυποψίαστο θα ήθελε να "του ρίξει μια ματιά", να κουράσει όποιον ήθελε να το μελετήσει. Αυτό από μόνο του λέει πολλά και εξηγεί επαρκώς τι σημαίνει τραπεζικό σύστημα, ποιους ελέγχει, τι δύναμη και τι επιρροή ασκεί και τελικά, πόσο χάρτινο είναι το όλο οικοδόμημα της πολιτικής "εξουσίας" και σε αυτήν την πλευρά της πολιτισμένης Δύσης.
Με μια φράση: Το χρήμα κυβερνά. Μας τύλιξαν σε μια Ευρωπαϊκή κόλλα χαρτί (το αγαπημένο υλικό του τραπεζίτη).
Εν τω μεταξύ, όλες οι αρμοδιότητες των Εθνικών Κεντρικών Τραπεζών αφαιρέθηκαν εν μία νυκτί και συγκεντρώθηκαν στο στρατηγείο της Φραγκφούρτης. Οι εθνικές κεντρικές τράπεζες αυτήν την στιγμή έιναι ΑΚΡΙΒΩΣ ό,τι και οι 12 Reserve Banks στις ΗΠΑ που αποτελούν την FED. Τοπικά παρατηρητήρια, του προύχοντα.
[Και μια μικρή ιστορία, για την Φραγκφούρτη. Συμπτωματικά, μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, υπό την Αμερικανική κατοχή/πίεση και ταπεινωμένη από 2 πολέμους, η Γερμανία αποφάσισε να δημιουργήσει ένα "Ομοσπονδιακό κράτος", στα πρότυπα των ΗΠΑ, αποτελούμενο από κρατίδια (αντί για πολιτείες) και με μία ομοσπονδιακή τράπεζα αλά FED, την Bundesbank η οποία δημιούργησε τα δικά της τοπικά διοικητικά "παρατηρητήρια", τα 9 Landern αλά Reserve Banks (και τώρα αλά Εθνικές Κεντρικές Τράπεζες στο Ευρωπαϊκό μας σύστημα). Η Bundesbank ήταν κάποτε το Διοικητήριο της Ευρώπης, ειδικά μετά το 1979. Τώρα μας ήρθε η ΕΚΤ του κ. Τρισέ. Ένας Jamaican in New York, ένας Γάλλος στην Φραγκφούρτη. Κοντά στην πρώην, την Bundesbank, μην χανόμαστε.]
Εν ολίγοις το χρήμα και οι κανόνες του είναι και στην Ευρώπη στα ζεστά χέρια των τραπεζιτών. Η ΕΚΤ, μπορεί να μην ανήκει σε ιδιώτες, όπως η FED (μέτοχοι είναι οι Εθνικές Κεντρικές Τράπεζες) αλλά α. έχει εξασφαλίσει την απόλυτη ανεξαρτησία της από τους πολιτικούς και επομένως τους λαούς/κοινωνίες, β. δέχεται με ευχαρίστηση την επιρροή που τις ασκούν οι τραπεζικοί όμιλοι στην "χάραξη της νομισματικής πολιτικής" - κυρίως στην επιτοκιακή - καθότι τα στέλεχη της, άπαντα, προέρχονται από το τραπεζικό σύστημα. Το Ευρωπαϊκό θαύμα, είναι πιο εξελιγμένο, στο να μην δημιουργεί "υποψίες".
Όσοι λοιπόν πιστεύατε μέχρι σήμερα ότι η κυβέρνηση σας ψηφίζεται από τον λαό, καλώς το πιστεύετε.
Στην νεο-αυταρχική εποχή μας, ΔΕΝ χρειάζεται μάλλον να δολοφονούνται απείθαρχοι πολιτικοί/πρόεδροι/πρωθυπουργοί, να διεξάγουμε πολέμους και να νοθεύουμε εκλογές ΚΑΤΑΡΧΗΝ. Αυτά ήταν κάποτε τα βασικά όπλα του συστήματος.
Ένα σύστημα ηγεμονίας κατάφερε να βάλει τους φραγμούς αυτούς "στην πολιτισμένη Δύση", πως; Με το χρήμα. Το χρήμα αντικατέστησε το αίμα. Πλέον με αίμα δεν πληρώνουν οι "πολιτισμένοι δυτικοί" αλλά οι άλλοι απολίτιστοι, Άραβες, Ασιάτες, Λατινοαμερικάνοι, Αφρικάνοι, κλπ. Μέχρι και αυτοί να φτιάξουν την δικιά τους Οικονομική και Νομισματική Ένωση (σχετικά με το χρήμα και το αίμα, δείτε και το documanteur noir του Στ. Κούλογλου που παίζεται στις αίθουσες).
Και αφού λοιπόν όλα έγιναν για την σταθερότητα των τιμών και του νομίσματος, τι θα 'πρεπε να γίνει τα 2 τελευταία χρόνια όπου γνωρίσαμε 2 δραματικές στιγμές/τάσεις. Τον υψηλότερο πληθωρισμό της ιστορίας της ΟΝΕ και την μεγαλύτερη πτώση της ισοτιμίας του νομίσματος. Συν την γενικότερη κρίση την οποία επ'ουδενί δεν απέτρεψε ή από την οποία προφυλάχθηκε η "Ένωση".
Λοιπόν; Αναιρέθηκε ή όχι στην πράξη το δικαιοπρακτικό θεμέλιο της Ένωσης;
Αυτή είναι η ερώτηση - κλειδί.
Αλλά φυσικά αυτήν την ερώτηση ουδείς πολιτικός θα τολμήσει να την θέσει, να την προβάλλει. Και αν κανείς τολμήσει, θα 'πυροβοληθεί' στο όνομα της "Ευρωπαϊκής Ενότητας". Της τραπεζικής ενότητας. Άλλωστε, όποιος θέλει (και τολμάει) ας βγει εκτός Ευρώπης. Η οικονομική του εκτέλεση είναι δεδομένη. Το ψευτοδίλημμα μέσα ή έξω από την Ευρώπη, είναι ουσιαστικά Φιλιπινέζος στην Εκάλη ή στις Φιλιππίνες (φυσικά πρόκειται για αλληγορία). Τόσο απλά.
Τι πραγματικά κατάφερε η ΟΝΕ; Ό,τι και η FED. (παλιότερα άρθρα -2)
Αύξηση των τραπεζικών πιστώσεων από τις Εθνικές Κεντρικές Τράπεζες...
...από τις ιδιωτικές/εμπορικές τράπεζες
...και στο κυκλοφορούν χρήμα (Μ3)
Οι τιμές σε εκατομ. Ευρώ.
Εκρήξεις 200% - 300% σε όλους τους δείκτες.
Ποιος "επωφελήθηκε" από την ΟΝΕ;
Ποιος προστατεύεται από τα νομοθετικά κείμενα;
Πόσο όμοιες είναι η FED και η ΕΚΤ;
Νομίζω, συνεννοηθήκαμε.
Τρίτη 30 Δεκεμβρίου 2008
Καληνύχτα 2008
Πρόσφατα - προ μηνός περίπου - ο Robert Prechter εμφανίστηκε στη Συνέλευση των Αντιπροσώπων της Πολιτείας της Georgia για να εκφράσει - μεταξύ και άλλων ομιλητών - τις εκτιμήσεις του για την "κρίση".
Παρέθεσε αναρίθμητα στοιχεία και πίνακες, εκ των οποίων 2 είναι τα πλέον εντυπωσιακά, τα οποία και αναπαράγω:
Παρέθεσε αναρίθμητα στοιχεία και πίνακες, εκ των οποίων 2 είναι τα πλέον εντυπωσιακά, τα οποία και αναπαράγω:
Τι βλέπουμε;Ότι τα Bailouts, οι διασώσεις των ναυαγοσωστικών Bernanke και Σία, συνολικά ανέρχονται σε $2.8 τρις ΚΑΤΑΒΛΗΘΕΝΤΑ, με άλλα $6 τρις περίπου, στην ουρά για το συσίτιο.
Σύνολο: $8,7 τρις για τις τράπεζες και το καρμοίρικο σύστημα.
100 φορές η κοινοτική βοήθεια προς την Ελλάδα τα τελευταία 20 χρόνια.
30 φορές το ΑΕΠ της Ελλάδας.
$8,7 τρις για μια χώρα όπου 40 περίπου εκατομύρια άνθρωποι είναι κάτω από το όριο της φτώχειας.
$8,7 τρις όσο το ετήσιο ΑΕΠ της Ρωσίας, της Βραζιλίας, της Κίνας, της Ινδίας, του Πακιστάν, του Μπαγκλαντές, της Ινδονησίας, της Νιγηρίας. Των 9 (μαζί με την Ιαπωνία, 10) πολτπληθέστερων κρατών στον κόσμο: Σύνολο 3.500.000.000 άνθρωποι.
$8,7 τρις όσο κόστισαν σε ΣΗΜΕΡΙΝΕΣ τιμές, ο 2ος Παγκόσμιος Πόλεμος, το Σχέδιο Μάρσαλ, το New Deal, ο πόλεμος της Κορέας, ο πόλεμος στο Βιετνάμ, ο "Πόλεμος κατά της Τρομοκρατίας", ο Πόλεμος του Κόλπου, η Αποστολή στο φεγγάρι, η Savings & Loans Crisis της δεκαετίας του '80, η αγορά της Louisiana (για όσους δεν το ξέρουν η Louisiana αγοράστηκε από τους Γάλλους το 1803, μια έκταση 2 εκατ. τετραγωνικών χιλιομέτρων)...
Κάποιοι φίλοι απορούν για την εμμονή προς το τραπεζικό σύστημα.
Ελπίζω να τους λυθούν οι απορίες όλες, όταν ολοκληρωθεί η "Επικούρεια Διαδρομή".
Αυτό το σύστημα που έσπευσαν να (δια)σώσουν τάχα πολιτικοί και τραπεζίτες, με ατέλειωτα χρήματα που θα πληρώσουν τα δις ανθρώπων για αυτούς τους ολίγους, πάμπλουτους, αδίστακτους και ανίκανους - αυτούς τους μικρούς, τους τίποτα.
Το πρόβλημα με το φυσιολογικό είναι ότι γίνεται διαρκώς χειρότερο όπως είχει πει κάποιος.
Με αυτά τα χρήματα σε 5 χρόνια ΙΣΩΣ θα είχαμε βρει λύση για όλες τις ασθένειες που κατατρέχουν τον κόσμο μας και οι οποίες διαιωνίζονται ΙΣΩΣ για να μπορούν κάποιες εταιρείες να διαιωνίζουν παρομοίως τα κέρδη τους (άλλο τεράστιο θέμα).
Θα είχαμε ΙΣΩΣ λύσει το παγκόσμιο πρόβλημα αναλφαβητισμού, την πρόβαση σε πόσιμο νερό, θα είχαμε καταπολεμήσει την παιδική θνησιμότητα και θα είχαμε την αναγκαία χρηματοδότηση για τον εμβολιασμό κατά μιας ασθένειας της οποίας το εμβόλιο έχει βρεθεί εδώ και 50 χρόνια αλλά η οποία, ταυτόχρονα, είναι η πρώτη θανατηφόρα ασθένεια στον κόσμο, ΣΗΜΕΡΑ: την ελονοσία.
Και θα είχαμε κι απόθεμα.
Στο βιβλίο του Ιγνάσιο Ραμονέ “Πόλεμοι του 21ου Αιώνα”, διευθυντή της ίσως πιο «πνευματικής» έκδοσης σε εφημερίδα, της Le Monde Diplomatique διαβάζουμε:
Από τα 6 δις στον πλανήτη (ήδη 6,7 δις), τα 500 εκ. ζουν με άνεση ή σχετική άνεση, ενώ τα υπόλοιπα 5,5 εκ. ζουν στην στέρηση ή στην απόλυτη στέρηση,
ότι τα εισοδήματα των 225 πλουσιοτέρων ανθρώπων ισοδυναμούν με το ετήσιο ΑΕΠ του μισού σχεδόν (47%) των φτωχότερων χωρών του πλανήτη (2,5 δις άνθρωποι) ενώ τα εισοδήματα των 3 πλουσιότερων ανθρώπων στον κόσμο ισοδυναμούν με το ΑΕΠ των 48 φτωχότερων χωρών του κόσμου,
ότι το 20% του πλουσιότερου παγκόσμιου πληθυσμού έχει 80 φορές μεγαλύτερο εισόδημα από το 20% του φτωχότερου πληθυσμού (30 φορές περισσότερο απ' ό,τι ήταν το 1960),
ότι η γιγάντωση των εταιρειών – κολοσσών έχει οδηγήσει σε υδροκεφαλισμούς του τύπου ο τζίρος της πετρελαϊκής Exxon Mobil να ξεπερνάει το ΑΕΠ της Αυστρίας, ο τζίρος της General Motors το ΑΕΠ της Δανίας, της Toyota το ΑΕΠ της Πορτογαλίας – και καθεμία από αυτές φυσικά το ΑΕΠ της Ελλάδας (κλπ,κλπ), ότι οι 100 μεγαλύτερες εταιρείες παγκόσμια ελέγχουν το 70% του παγκόσμιου εμπορίου,
ότι για να κερδίζουν και να ξανακερδίζουν αυτές οι εταιρείες χρησιμοποιούν ανενδοίαστα για εργασία φθηνά χέρια με αμοιβή $1 την ημέρα σε χώρες του τρίτου υπανάπτυκτου κόσμου και φυσικά παιδιά, με αποτέλεσμα στη Λατινική Αμερική να εργάζεται 1 στα 5 παιδιά, στην Αφρική 1 στα 3 και στην Ασία 1 στα 2.
Τέλος, αναφέρει ότι η οικουμενική ικανοποίηση των διατροφικών και υγειονομικών αναγκών του πλανήτη θα απαιτούσε ένα ποσό περί τα 13 δις ευρώ ετησίως, το ΜΙΣΟ από όσο ξοδεύουν οι πολίτες της ΕΕ και των ΗΠΑ σε αρώματα!
Και ακόμη: αν οι 225 πλουσιότεροι άνθρωποι στον κόσμο δώριζαν το 4% της περιουσίας τους, αυτό θα αρκούσε να δοθεί σε όλον τον πληθυσμό του πλανήτη πρόσβαση στις βασικές βιοτικές του ανάγκες (διατροφή, πόσιμο νερό, εκπαίδευση, υγεία)...
Περίπου €100 δις.
€100 δις για τους ανθρώπους, για τα ελάχιστα αγαθά, τα αυτονόητα ενός πολιτισμού της "παγκοσμιοποίησης".
Δεκαετίες ολόκληρες, αγνοημένες ανάγκες και δήθεν "ανεπάρκεια πόρων".
Και ξαφνικά, από μια χώρα, σε λίγους μήνες τρέχει "για βοήθεια" 90 φορές αυτό το ποσό.
Βοήθεια, στο όνομα της υγείας της τσέπης κάποιων, τα λεφτά (μας) τρέχουν ποτάμι.
Στο όνομα της (πραγματικής) υγείας, των αληθινών λύσεων στα καθημερινά προβλήματα των κοινωνιών, οι δικαιολογίες πάνε σύννεφο.
Μην ξεχάσετε, όταν οι αγορές ανέβουν, να πανηγυρίσετε. Ο κόσμος - κομφετί θριάμβευσε και πάλι.
Καληνύχτα 2008.
______________
* τα σκίτσα είναι των σκιτσογράφων Ben Heine και Pkunczy
Ελπίζω να τους λυθούν οι απορίες όλες, όταν ολοκληρωθεί η "Επικούρεια Διαδρομή".
Αυτό το σύστημα που έσπευσαν να (δια)σώσουν τάχα πολιτικοί και τραπεζίτες, με ατέλειωτα χρήματα που θα πληρώσουν τα δις ανθρώπων για αυτούς τους ολίγους, πάμπλουτους, αδίστακτους και ανίκανους - αυτούς τους μικρούς, τους τίποτα.
Το πρόβλημα με το φυσιολογικό είναι ότι γίνεται διαρκώς χειρότερο όπως είχει πει κάποιος.
Με αυτά τα χρήματα σε 5 χρόνια ΙΣΩΣ θα είχαμε βρει λύση για όλες τις ασθένειες που κατατρέχουν τον κόσμο μας και οι οποίες διαιωνίζονται ΙΣΩΣ για να μπορούν κάποιες εταιρείες να διαιωνίζουν παρομοίως τα κέρδη τους (άλλο τεράστιο θέμα).
Θα είχαμε ΙΣΩΣ λύσει το παγκόσμιο πρόβλημα αναλφαβητισμού, την πρόβαση σε πόσιμο νερό, θα είχαμε καταπολεμήσει την παιδική θνησιμότητα και θα είχαμε την αναγκαία χρηματοδότηση για τον εμβολιασμό κατά μιας ασθένειας της οποίας το εμβόλιο έχει βρεθεί εδώ και 50 χρόνια αλλά η οποία, ταυτόχρονα, είναι η πρώτη θανατηφόρα ασθένεια στον κόσμο, ΣΗΜΕΡΑ: την ελονοσία.
Και θα είχαμε κι απόθεμα.
Στο βιβλίο του Ιγνάσιο Ραμονέ “Πόλεμοι του 21ου Αιώνα”, διευθυντή της ίσως πιο «πνευματικής» έκδοσης σε εφημερίδα, της Le Monde Diplomatique διαβάζουμε:
Από τα 6 δις στον πλανήτη (ήδη 6,7 δις), τα 500 εκ. ζουν με άνεση ή σχετική άνεση, ενώ τα υπόλοιπα 5,5 εκ. ζουν στην στέρηση ή στην απόλυτη στέρηση,
ότι τα εισοδήματα των 225 πλουσιοτέρων ανθρώπων ισοδυναμούν με το ετήσιο ΑΕΠ του μισού σχεδόν (47%) των φτωχότερων χωρών του πλανήτη (2,5 δις άνθρωποι) ενώ τα εισοδήματα των 3 πλουσιότερων ανθρώπων στον κόσμο ισοδυναμούν με το ΑΕΠ των 48 φτωχότερων χωρών του κόσμου,
ότι το 20% του πλουσιότερου παγκόσμιου πληθυσμού έχει 80 φορές μεγαλύτερο εισόδημα από το 20% του φτωχότερου πληθυσμού (30 φορές περισσότερο απ' ό,τι ήταν το 1960),
ότι η γιγάντωση των εταιρειών – κολοσσών έχει οδηγήσει σε υδροκεφαλισμούς του τύπου ο τζίρος της πετρελαϊκής Exxon Mobil να ξεπερνάει το ΑΕΠ της Αυστρίας, ο τζίρος της General Motors το ΑΕΠ της Δανίας, της Toyota το ΑΕΠ της Πορτογαλίας – και καθεμία από αυτές φυσικά το ΑΕΠ της Ελλάδας (κλπ,κλπ), ότι οι 100 μεγαλύτερες εταιρείες παγκόσμια ελέγχουν το 70% του παγκόσμιου εμπορίου,
ότι για να κερδίζουν και να ξανακερδίζουν αυτές οι εταιρείες χρησιμοποιούν ανενδοίαστα για εργασία φθηνά χέρια με αμοιβή $1 την ημέρα σε χώρες του τρίτου υπανάπτυκτου κόσμου και φυσικά παιδιά, με αποτέλεσμα στη Λατινική Αμερική να εργάζεται 1 στα 5 παιδιά, στην Αφρική 1 στα 3 και στην Ασία 1 στα 2.
Τέλος, αναφέρει ότι η οικουμενική ικανοποίηση των διατροφικών και υγειονομικών αναγκών του πλανήτη θα απαιτούσε ένα ποσό περί τα 13 δις ευρώ ετησίως, το ΜΙΣΟ από όσο ξοδεύουν οι πολίτες της ΕΕ και των ΗΠΑ σε αρώματα!
Και ακόμη: αν οι 225 πλουσιότεροι άνθρωποι στον κόσμο δώριζαν το 4% της περιουσίας τους, αυτό θα αρκούσε να δοθεί σε όλον τον πληθυσμό του πλανήτη πρόσβαση στις βασικές βιοτικές του ανάγκες (διατροφή, πόσιμο νερό, εκπαίδευση, υγεία)...
Περίπου €100 δις.
€100 δις για τους ανθρώπους, για τα ελάχιστα αγαθά, τα αυτονόητα ενός πολιτισμού της "παγκοσμιοποίησης".
Δεκαετίες ολόκληρες, αγνοημένες ανάγκες και δήθεν "ανεπάρκεια πόρων".
Και ξαφνικά, από μια χώρα, σε λίγους μήνες τρέχει "για βοήθεια" 90 φορές αυτό το ποσό.
Βοήθεια, στο όνομα της υγείας της τσέπης κάποιων, τα λεφτά (μας) τρέχουν ποτάμι.
Στο όνομα της (πραγματικής) υγείας, των αληθινών λύσεων στα καθημερινά προβλήματα των κοινωνιών, οι δικαιολογίες πάνε σύννεφο.
Μην ξεχάσετε, όταν οι αγορές ανέβουν, να πανηγυρίσετε. Ο κόσμος - κομφετί θριάμβευσε και πάλι.
Καληνύχτα 2008.
______________* τα σκίτσα είναι των σκιτσογράφων Ben Heine και Pkunczy
Παρασκευή 26 Δεκεμβρίου 2008
Έφυγε ο Χάρολντ Πίντερ
...σήμερα Χριστούγεννα του 2008, χτυπημένος, από την επάρατη νόσο.
Σαν ελάχιστο φόρο τιμής στον κορυφαίο Βρετανό θεατρικό συγγραφέα και έναν από τους μεγάλους και ζωηρούς μαχητές της αλήθειας, αναπροβάλλω το βίντεο που είχαμε δείξει τότε στον Επίκουρο, από την βράβευση του με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, το 2005.
Κάθε φορά που ένας τέτοιος φάρος σβήνει, εμείς, οι πομποδέκτες, οφείλουμε να αναπαράγουμε θαρρώ το λαμπρό φως της ύπαρξης του.
Την προσδοκία τους για μια πραγματική αλλαγή.
Καλό ταξίδι Χάρολντ, άνθρωποι σαν εσένα σπανίζουν.
Αφιερωμένο το περίφημο ποιήμα του Κίπλινγκ, το "Αν":
Αν μπορείς να κρατάς την ψυχραιμία σου
όταν οι άλλοι χάνουν τη δική τους
και ρίχνουν σε σένα την ευθύνη
και την αιτία της αδυναμίας τους.
Αν έχεις πίστη στον εαυτό σου
όταν οι άλλοι αμφιβάλλουν για σένα
και δε σε πειράζει αυτή η δυσπιστία τους
Αν μπορείς καρτερικά να περιμένεις
χωρίς να σε κουράζει η αναμονή,
ή όταν διαδίδουν ψέματα για σένα
να μην ξεπέφτεις και συ στο ψέμα,
ή όταν φανερά σου δείχνουν μίσος
να μην αφήσεις το μίσος να σε καταλάβει,
κι όμως να μη φαίνεσαι πολύ αγαθός
μήτε πολύ στοχαστικός στα λόγια.
Αν να ονειρεύεσαι είσαι ικανός
δίχως να γίνεσαι σκλάβος των ονείρων
Αν να δέχεσαι μπορείς τον θρίαμβο και τον όλεθρο το ίδιο
και να αντιμετωπίζεις παρόμοια και τα δύο
Αν είσαι σε θέση να υπομένεις
ακούοντας την αλήθεια που συ είπες,
να επαναλαμβάνεται αλλοιωμένη από πονηρούς
που επιδιώκουν έτσι να παγιδέψουν αφελείς,
ή να παρατηρείς αυτά που συ τους έδωσες ζωή,
σπασμένα να κείτονται και παραπεταμένα
και να φτιάχνεις εξαρχής με εργαλεία φθαρμένα.
Αν τολμάς όλα σου τα πλούτη μαζεμένα
να τα παίζεις κορώνα-γράμματα μεμιάς,
να χάνεις κι απ' την αρχή να ξεκινάς
χωρίς να μέμφεσαι για τη μοίρα σου κανέναν
Αν μπορείς να κάνεις καρδιά, νεύρα και μυς
να σε υπηρετούν ακόμα κι όταν έχουν καταρρεύσει,
και γερά να κρατάς, ενώ δεν υπάρχει εντός σου
τίποτε πέρα από τη θέληση που τους λεει "βαστάτε!"
Αν μπορείς να μιλάς με χιλιάδες
κι όμως να κρατάς την αρετή σου,
ή να περπατάς με κυβερνήτες
κι όμως να μην αλλάζεις την απλή ζωή σου.
Αν ούτε εχθροί σε βλάψουν μπορούν,
μα ούτε και κοντινότεροι φίλοι
Αν όλοι έχουν την ίδια αξία για σένα
και κανείς πιο πολύ από τους άλλους
Αν μπορείς να γεμίζεις τη μέρα σου
με εικοσιτέσσερις ώρες αξίας ζωής,
τότε δική σου θα είναι όλη η Γη
με όλα της τα αγαθά κι ακόμη:
Αληθινά θα είσαι Άνθρωπος παιδί μου.
Τρίτη 23 Δεκεμβρίου 2008
Καλά Χριστούγεννα
Κάποιοι άνθρωποι δουλεύουν ανιδιοτελώς για όλους τους άλλους.
Καλές γιορτές σε όλους.
Καλές γιορτές σε όλους.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)