SENTIMENT by Tradenews - Τρι Οκτ 07, 2008 2:18 am

Είναι το 3ο - ουσιαστικά - σημερινό update και νομίζω ότι η μέρα και οι εξελίξεις το δικαιολογούν.

Στην παρούσα, δεν έχει νόημα να μιλήσει κάποιος για "δικαίωση" ή μη, λόγω των εξελίξεων στις αγορές. Διότι εδώ γίνεται από την 1η μέρα προσπάθεια να προσεγγιστεί κάτι πολύ - ή εξίσου - σημαντικό με τα τεχνικά στοιχεία και τις αναλύσεις: το sentiment.

Τελευταία, όλο και περισσότεροι αγκαλιάζουν αυτήν την παράθεση και τους ευχαριστούμε. Είναι όμως και αυτό ένα δείγμα, του sentiment

Μέχρι σήμερα, δείξαμε με κάποια στοιχεία, ότι η πορεία προς τα εδώ, δεν ήταν ούτε τυχαία, ούτε αναπάντεχη. Από τις 15/9 ουσιαστικά, είδαμε χρηματιστήρια να διακόπτουν τις συναλλαγές τους επ' αόριστον (Ρωσσία, Βραζιλία), αρχές να απαγορεύουν το short selling, κυβερνήσεις να σπεύδουν να εγγράψουν στα ελλείμματα τους τα ελλείμματα ιδιωτικών εταιρειών, πολιτικούς να δρουν κατόπιν εορτής για το "καλό του συστήματος" που υπηρετούν, αγορές να καταρρέουν, ανομίες να περνούν "απαρατήρητες" (πχ η κρατικοποίηση των Ευρωπαϊκών DEXIA και FORTIS είναι ευθέως αντίθετες με το κοινοτικό δίκαιο του laissez faire και της ελεύθερης αγοράς), κλπ.
Στο σημείο αυτό να πω ότι είναι τέτοιος ο παραλογισμός και ο πανικός που διακατέχει τους "ιθύνοντες", που ενώ πχ η πορεία "εξυγίανσης" της δικιάς μας ΟΑ έχει περάσει από την ΕΕ από 40 κύματα, σε μία νύχτα Ευρωπαίκά Κράτη ανέλαβαν δράση για Τράπεζες μεσαίου βεληνεκούς, χωρίς να ανοίξει μύτη.

Γενικά, ζούμε σε εποχές υποκρισίας, οικονομικών εξαρτήσεων και έλλειψης ελεγκτικών μηχανισμών και πολιτικών. Περί αυτού του ξεβρακώματος ομιλεί η "κρίση".

Η κρίση αυτή δεν είναι, λοιπόν, χτεσινή. Δεν είναι δεκαετίας. Είναι κρίση που προήλθε από συγκεκριμένες πολιτικές που έμειναν κρυφές για πάρα πολλά χρόνια και που σκοπό έχουν την εύνοια και μόνο προς τα οικονομικά ιδρύματα και τους... οίκους που κινούν από το παρασκήνιο τα νήματα σε όλους τους τομείς του δημόσιου βίου.

Την περίοδο αυτή, όπως σημειώθηκε "πέθανε" το carry trade στο ιαπωνικό γιέν, η κάνουλα δηλ. παροχής άτοκου χρήματος προς τους ισχυρούς, προκειμένου να αποφευχθεί η σημερινή κατάσταση, σε προηγούμενες εποχές και περιόδους.

Γιατί όμως οδηγηθήκαμε στην κατάρρευση του "Ιαπωνικού θαύματος";
Τι σημαίνει "πλεονάζουσα ρευστότητα";
Γιατί οι "νομισματικές αρχές" σε περιόδους κρίσης, διοχετεύουν όλο και περισσότερο χρήμα στην αγορά;
Τι αποτελέσματα έχει (και θα έχει) αυτή η πολιτική διαρκείας;
Ποιοι ευνοούνται;
Ποιοι ευθύνονται;
Ποιος θα πληρώσει τα σπασμένα;

Λοιπόν, αρχικά, η Ιαπωνία, ήταν όπως ίσως θα ξέρετε μια ραγδαία αναπτυσσόμενη οικονομία την δεκαετία του '80. Οι εξαγωγές της απογειώθηκαν, το εμπορικό της ισοζύγιο ήταν πλεονασματικό (ειδικά με τις ΗΠΑ), το ΑΕΠ της διψήφιο. Η ροή χρήματος προς την Γιαπωνέζικη αγορά ήταν εξωφρενική.

To μεγαλύτερο τμήμα των γιαπωνέζικων κεφαλαίων ήταν επενδεδυμένο σε 'US Treasuries', αξιόγραφα του Αμερικάνικου Δημοσίου. Απλό: Οι Γιαπωνέζοι δάνειζαν τους Αμερικάνους και εκείνοι τι έκαναν; Επένδυσαν στο μεγαλύτερο στρατιωτικό πρόγραμμα της ιστορίας τους (μέχρι τον Μπους το νεώτερο), τετραπλασιάζοντας σε μια δεκαετία το δημόσιο χρέος τους. Προϋπόθεση να συνεχιστεί αυτό το money flow προς τις ΗΠΑ, ήταν να διατηρηθεί η "χαλαρή" νομισματική πολιτική της Ιαπωνίας. Απλά, χαμηλά επιτόκια. Όμως, τα χαμηλά επιτόκια, όπως φάνηκε και στην δικιά μας περίοδο, μεγιστοποιούν την κυκλοφορία του χρήματος (money overflow) με αποτέλεσμα τις "εξάψεις" (βλ. φούσκες) στις αγορές για τις οποίες είχε μιλήσει και ο Greenspan, όπως έχουμε πει.
Ο μόνος τρόπος να περιοριστεί το φαινόμενο είναι νομισματικά, η αύξηση των επιτοκίων, η οποία περιορίζει την ροή του δανεικού (και ανεξέλεγκτου) χρήματος, το οποίο πρέπει να "καταναλωθεί" και να "επενδυθεί". Αυτή είναι μια πολιτική "πάρτα όλα - μονά χάνεις διπλά κερδίζω" για τις Τράπεζες.
Όταν το 1987 η Κετρική Τράπεζα της Ιαπωνίας, ενόψει της μεγαλύτερης αναπτυσσόμενης φούσκας, ετοιμάστηκε να πράξει το αυτονόητο, να αυξήσει τα επιτόκια, οι ΗΠΑ, όχι μόνο αντέδρασαν αλλά επέβαλαν και κυρώσεις στην Ιαπωνία με την φορολόγηση όλων των εισαγόμενων Ιαπωνικών προϊόντων. Οι ΗΠΑ ήταν τότε ο μεγαλύτερος εισαγωγέας Ιαπωνικών προϊόντων παγκόσμια... Χωρίς ενδοιασμούς και σκέψη ή στρατηγική, οι Ιάπωνες υποχώρησαν άτακτα. Και η "παρεξήγηση λύθηκε"

http://query.nytimes.com/gst/fullpage.html?res=9B0DE3DB1638F932A35756C0A961948260&sec=&spon=&pagewanted=all

Μόλις 3 χρόνια μετά ο Ιαπωνικός ΝΙΚΚΕΙ γνώρισε τα πρωτοφανή υψηλά του των 38000 μονάδων και μετά κατέρρευσε. Οι υπερβολές δεν κρατούν πολύ. Και στα οικονομικά, το "μαθηματικά βέβαιον" είναι ακόμα πιο προφανές.

Το 38.992 του 1990 έγινε 7603.76 το 2003. Η στεγαστική τους αγορά που είχε γνωρίσει "άνθιση" της τάξης του 7000% (!!!!) έχασε το 80% της αξίας της.... (χαρακτηριστικά, 1 (ένα) τ.μ. στην ακριβότερη συνοικία, την Ginza, κόστιζε - κρατηθείτε - $1,5 εκ!!! ενώ η γη γύρω από το Imperial Palace κόστιζε όσο ΟΛΟΚΛΗΡΗ η California....). Oι εξαγορές και οι "διασώσεις" χρεοκοπημένων επιχειρήσων οδήγησαν στην δημιουργία των λεγόμενων "zombie businesses".

Η ζήτηση για αγαθά και υπηρεσίες εκφυλίστηκε και το "Ιαπωνικό θαύμα" έμεινε στα αζήτητα της ιστορίας. Η δεκαετία του '90 αποκαλείται πλέον η "χαμένη δεκαετία". Εις μάτην βέβαια, αφού φέτος παρουσίασαν και τον υψηλότερο πληθωρισμό της 10ετίας...

Αυτή η απαξίωση είναι αυτό που καλούμε deflation.
Η απότομη εξαέρωση σε συνδυασμό με ανεργία, μηδενική ανάπτυξη, μειωμένη παραγωγικότητα, έλλειψη επενδύσεων και στασιμότητα. Τα deflations δεν έχουν κάποιο V Bottom με bounce σε έναν πυθμένα - είναι πάτοι διαρκείας. 28 χρόνια μετά, όπως επίσης έχουμε πει, η Ιαπωνία δεν έχει συνέλθει και ούτε πρόκειται στα επόμενα χρόνια. Χρησιμοποιήθηκε όσο χρειαζόταν και μετά αφέθηκε στην μοίρα της. Πολιτικά εξαφανίστηκαν. Οικονομικά, το ΟΔΥΝΗΡΟ είναι ότι, όπως ανέφερα, οι Γιαπωνέζοι Τραπεζίτες, δεν δέχτηκαν την φυσική ροή των πραγμάτων.
Tί έκαναν;

Θέλω την προσοχή σας: Μειώνοντας τα επιτόκια στο 0% διοχέτευσαν ακόμη περισσότερο χρήμα σε μια υπερδιογκωμένη κατάσταση. Αυτό ήταν τελικά το καταστροφικό, αφού όταν κάτι είναι ημιθανές, πρέπει να το αφήσεις να πεθάνει για να αναγεννηθεί. Κρατώντας το τόσα χρόνια στην ζωή τεχνητά, για να μην χάσουν οι μεγαλοτραπεζίτες, οι οίκοι και οι "επενδυτές" (αφού ένα Γιαπωνέζικο deflation που θα οδηγούσε σε depression θα έδινε μια ώρα αρχύτερα τέλος στο παγκόσμιο οικονομικό θαύμα της "παγκοσμιοποίησης"), το "σύστημα" κατάφερε να μείνει ζωντανό κάποια ακόμη χρόνια. Με αποτέλεσμα κάποιοι να πλουτίσουν απεριόριστα μέσω της φούσκας σε όλα τα προϊόντα και τις αγορές που σαν μικρόβιο πέρασε από τα χρηματιστήρια, ΠΑΝΤΟΥ. Αυτοί είναι οι ευνοημένοι.

Ποιοι θα την πληρώσουν; Θέλει κι ερώτημα; Αυτοί που ήδη την πληρώνουν στις ΗΠΑ. Τα 5.000.000 ψυχές που ήδη ζουν σε τροχόσπιτα, μουσαφιραίοι ή στον δρόμο. Βλέπεις, στον κόσμο των Greenspan, αν χρωστάς $100.000 σε μια τράπεζα και δεν έχεις, η τράπεζα θα σου κατάσχει το σπίτι.
Αν χρωστάς $150 δις, θα στα δώσει το Δημόσιο. Και φυσικά κανείς δεν θα κατηγορηθεί, για αυτήν την "τρυπούλα" ή την αποτυχία.

Η μείωση των επιτοκίων από τις Κεντρικές Τράπεζες, που επαγγέλλεται και προλειαίνεται με "εκθέσεις", "αναλύσεις" και "συστάσεις" είναι σαν να δίνεις την δόση του σε έναν εξαρτημένο. Κάποια στιγμή θα πεθάνει ή από υπερβολική δόση ή από εκφυλισμό των οργάνων του. Το φάρμακο σου δεν μπορεί να είναι το δηλητήριο του.

Η διοχέτευση όλο και περισσότερου ρευστού σε ένα σύστημα που από αυτό ακριβώς πάσχει, για να επιζήσουν κάποιοι λίγους μήνες ακόμη ή για να την βγάλουν οι εκλεκτοί τους έως τις εκλογές, θα οδηγήσει μαθηματικά και με βάση την ιστορία, σε πολύ μεγάλο πληθωρισμό (hyper inflation) με ανυπολόγιστες συνέπειες για τον απλό κόσμο και τις οικονομίες γενικότερα. Ο υψηλός πληθωρισμός δεν είναι άγνωστο φαινόμενο για εμάς τους Έλληνες. Όλοι θα θυμάστε την οικονομική δυσπραγία των αρχών της δεκαετίας του '90 με πληθωρισμό πλησίον του 25%. Φυσικά τότε το χρήμα θα γίνει και δυσεύρετο.

Οι απλοί άνθρωποι θα την πληρώσουν.
Η Γιαπωνέζικη ιστοριούλα θα γίνει πλέον παγκόσμιο βίωμα. Η Ιαπωνία "επέζησε" διότι, αφού οι υπόλοιποι κρεμάστηκαν πρώτα πάνω της, αυτή στηρίχτηκε σε αυτούς... Τώρα;

Εμείς όμως, οι άνθρωποι, δεν μαθαίνουμε εύκολα από τα λάθη μας και ξεχνάμε γρήγορα. Το Ιαπωνικό θαύμα, έγινε... Κινέζικο και οι Ιάπωνες χρηματοδότες των Αμερικανών, Κινέζοι επίσης (βλ. και chart παραπάνω). Το μαύρο και εύκολο χρήμα γιγαντώθηκε. Πλέον ο άρρωστος είναι ο Κόσμος. Όσοι τον έσπρωξαν μέχρι το λαιμό σε αυτήν την κατάσταση τώρα "ψάχνουν για λύσεις". Για ακόμη μια φορά ψάχνουν να γλιτώσουν το τομάρι τους. Οι νόμοι δεν είναι ποτέ εμπόδιο για αυτούς που νομοθετούν ή κυβερνούν.

Ο Paul Volker, ο Πρόεδρος της FED την περίοδο του "Ιαπωνικού θαύματος", είπε το 2005 ότι "οι συνθήκες μου φαίνονται πλέον τόσο επικίνδυνες και αχαλίνωτες, όπως ποτέ πριν".

http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/articles/A38725-2005Apr8.html
- 'H οικονομία σε λεπτό πάγο'

Ο Ludwig Heinrich Edler von Mises , o πρόδρομος της σημαντικής για τον φιλελευθερισμό Αυστριακής Σχολής είχε τονίσει: "Δεν υπάρχει κανένας τρόπος να αποφευχθεί η τελική κατάρρευση μιας έκρηξης προερχόμενης από πιστωτική επέκταση. Η εναλλακτική είναι μόνο να επέλθει νωρίτερα η κρίση, ως αποτέλεσμα μιας εθελοντικής εγκατάλειψης μιας περαιτέρω πιστωτικής επέκτασης, ή αργότερα ως μια τελική και ολική καταστροφή του νομισματικού συστήματος, που εμπλέκεται"

http://www.bullnotbull.com/archive/deflation-1.html

Ο Bill Gross, ο μεγαλύτερος διαχειριστής-Trader κεφαλαίων σε ομόλογα (που έχει αναφερθεί παραπάνω για τις... εκκλήσεις του), με κεφάλαια όσα το σχέδιο της "μεγάλης διάσωσης" ($680 δις το 2006) έχει πει το αμίμητο:

"Ο μόνος τρόπος για ένα έθνος με μεγάλες οικονομικές υποχρεώσεις να ξεφύγει από το βάρος τους είναι να δημιουργήσει πληθωρισμό, να απαξιώσει και να φορολογήσει". Ήταν μια (ακόμα) δυσοίωνη σύγκριση μεταξύ του Αμερικάνικου γίγαντα, της General Motors και της χώρας.

http://www.pimco.com/LeftNav/Featured+Market+Commentary/IO/2006/IO+May+2006.htm

Βλέπετε εσείς λοιπόν κάποια χαραμάδα ελπίδας με την παρούσα κατάσταση; Ή εξακολουθείτε να αμφιβάλλετε για το ποιος θα πληρώσει τα φέσια; Και πως; Και για πόσο;

Όπως είχε πει και ο μεγάλος Κοσμολόγος Carl Sagan "Δώσε σε έναν τσαρλατάνο την δυνατότητα να σε εξουσιάζει και δεν θα στην επιστρέψει ποτέ"*.

Και είναι πολλά τα ρημάδια τα χρόνια της απραξίας και της ανοχής μας.

Για αυτό και πάλι θα αναφερθώ στον John F. Kennedy που είχε πει

"Ένα έθνος που φοβάται να αφήσει τον λαό του να κρίνει το σωστό και το λάθος σε μια ελεύθερη αγορά, είναι ένα έθνος που φοβάται τον λαό του"

http://thelonggoodbye.wordpress.com/2007/08/06/a-nation-that-is-afraid-to-let-its-people-judge-the-truth-and-falsehood-in-an-open-market-is-a-nation-that-is-afraid-of-its-people/

Καλό βράδυ.

υγ. Ο Μαέστρος Άλαν που δεν έβλεπε φούσκες, παρά μόνο εκ των υστέρων εσχάτως λάλησε: "Υπάρχει μια ευφορική πλευρά στην ανθρώπινη φύση που εμφανίζεται όταν μια (πιστωτική) επέκταση λαμβάνει χώρα και δημιουργεί φούσκες. Αυτές οι φούσκες δεν μπορούν να εξουδετερωθούν πριν "σπάσει ο πυρετός τους".

http://blogs.wsj.com/economics/2007/09/07/greenspan-on-euphoria-bubbles-and-fear/_
__________________
* Από την εργασία του Darryl Schoon, όπως και πολλά στοιχεία από το άρθρο - μια εξαίρετη και οδυνηρή πρόβλεψη, εν έτει 2006

http://en.wikipedia.org/wiki/Japanese_asset_price_bubble
http://www.iht.com/articles/2008/03/28/business/28jpecon.php
http://www.mofa.go.jp/policy/economy/japan/index.html
http://en.wikipedia.org/wiki/Ludwig_von_Mises

SENTIMENT by Tradenews - Δευ Οκτ 06, 2008 3:26 pm

Σήμερα, 6/10/2008, το μεγαλύτερο οικονομικό ειδησεογραφικό δίκτυο BLOOMBERG, δικαιώνει τα λεγόμενα μας από εδώ (και τον τίτλο του θέματος μας):

Deflation May Be Next Threat as Commodities, Asset Markets Sink

By John Fraher

Oct. 6 (Bloomberg) -- As Federal Reserve Chairman Ben S. Bernanke and his global colleagues fight the worst financial crisis since the 1930s, one danger is looming larger by the day: deflation.

http://www.bloomberg.com/apps/news?pid=20601087&sid=aD24rTsF1jwE&refer=home

Από την πραγματικότητα στα νέα.

Τώρα ίσως γίνεται και αντιληπτό πόσο βαθιά νυχτωμένοι (ήταν) είναι (και θα είναι) οι "ειδησεογράφοι" και "ειδησεολόγοι".

Καλό μεσημέρι

----------

υγ. Από δω και πέρα θα υπάρξει μια εκτενής αναφορά και σε κάποια ιστορικά δεδομένα που οδήγησαν τον κόσμο εδώ (και φυσικά παραπέρα)

υγ2 Τεχνικά οι αγορές προσεγγίζουν όλο και περισσότερο μια βίαιη ανάκαμψη. Στο διάστημα αυτό της "νεας αισιοδοξίας" θα πούμε "με άνεση" πολλά περισσότερα.

SENTIMENT by Tradenews - Δευ Οκτ 06, 2008 9:09 am

ftrader έγραψε: Lehman Cash Crunch Caused by Lender JPMorgan, Creditors Say By Linda Sandler and Jeff St.Onge Oct. 4 (Bloomberg) -- Lehman Brothers Holdings Inc.'s main lender and clearing agent, JPMorgan Chase & Co., caused the liquidity crisis that led to Lehman's collapse, creditors said. JPMorgan had more than $17 billion of Lehman's cash and securities three days before the investment bank filed the biggest bankruptcy in history on Sept. 15, the creditors committee said in a filing Oct. 2 in bankruptcy court in Manhattan. Denying Lehman access to the assets on Sept. 12, the bank ``froze'' Lehman's account, the creditors claimed. http://bigpicture.typepad.com/comments/2008/10/did-jpm-cash-ca.html Did JPM Cash Call Bring Down Lehman ?

________________________________________

Η διαδρομή του χρήματος από το link που μας έδωσε ο Μιχάλης.

Η απορία:

Ξεφορτώθηκε $138 δις τοξικών δανειών η JP στην βυθιζόμενη Lehman;

Σώθηκε (σκανδαλωδώς) κατ' αυτόν τον τρόπο ένα μεγαλύτερο ψάρι (η JP) αντί του μικρότερου;

_______________________________

Σημ. Ο χρήστης ftrader είναι ενεργός χρήστης του forum http://www.tradenews.gr/forum

κάντε κλικ για μεγέθυνση

SENTIMENT by Tradenews - Σαβ Οκτ 04, 2008 12:35 pm

Ενόψει Σαββατοκύριακου θα κάνω ένα μικρό αφιέρωμα (ή έστω πρόλογο) για τον "Μαέστρο" των Αγορών όπως τον αποκαλούν, τον Alan Greenspan (ή KBE, Knight of the British Empire, ιππότη της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, όπως τον χειροτόνησε η βασίλισσα Ελισάβετ το 2002 - http://edition.cnn.com/2002/WORLD/europe/09/26/greenspan.knighthood )

Καταρχάς o Alan, έγινε Ιππότης λόγω "της συνεισφοράς του στην σταθερότητα του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος".

Φυσικά, ένας νοήμων άνθρωπος θα σκεφτόταν πρώτα ποια είναι αυτή "Βρετανική Αυτοκρατορία".

Ας δούμε όμως, τι έχει κάνει ο Ιππότης για την σταθερότητα του συστήματος:

Τον Φεβρουάριο του 1994, ο Ιππότης, σε έναν ανοδικό DOW με year to date αύξηση περί το 27% και έναν δείκτη που "φαινόταν κερδοσκοπικός", αποφάσισε ως άρχων της FED να αυξήσει τα επιτόκια.
Αυτό οδήγησε σε μια άμεση πτώση τον δείκτη της τάξης του 5%.
Αμέσως μετά, ο Μαέστρο δήλωσε σε μια από αυτές τις τραγελαφικές συνόδους της FED (FOMC) "Νομίζω ότι 'σπάσαμε την πλάτη' μιας αναπτυσσόμενης κερδοσκοπίας (...) είχαμε το επιθυμητό αποτέλεσμα".
http://delong.typepad.com/sdj/2005/10/the_federal_res.html

Φυσικά, καμία φούσκα δεν έσπασε τότε και 2 χρόνια μετά, το 1996 ο Greenspan σε μια ομιλία του στο Κογκρέσσο μίλησε για μια "παράλογη έξαψη" (irrational exuberance) στην Wall Street, η οποία ενδεχόμενως να οδηγούσε σε μια "συρρίκνωση" αντίστοιχη με αυτήν του "Ιαπωνικού θαύματος" της δεκαετίας του '80. Η φράση αυτή ακολούθησε για πάντα τον Ιππότη αλλά δεν ανησύχησε τις αγορές μέχρι τον Φεβρουάριο του 1997, οπότε ο Μαέστρο προειδοποίησε για μία "συσφιξη της οικονομικής πολιτικής" και για μέτρα κατά αυτής της υπερδιόγκωσης, ουσιαστικά υπονοώντας αύξηση των επιτοκίων.

http://en.wikipedia.org/wiki/Irrational_exuberance

Έως τότε ο Μαέστρο, έδειχνε να λειτουργεί πράγματι με βάση το (κοινό) συμφέρον.
Εξάλλου στην Αμερική σημασία έχει τι φαίνεσαι, πανω απ' όλα.

ΤΟΤΕ όμως ακριβώς, ΚΑΤΙ άλλαξε. Φήμες λένε ότι δέχτηκε κάποιες "επισκέψεις", κάποιες "συμβουλές" και "παραινέσεις". Η τελευταία του παρέμβαση είχε οδηγήσει σε πτώση 170 μονάδων τον DOW σε 2 ημέρες. Έως τότε ο DOW είχε κερδίσει 80% σε 2 χρόνια (από τότε που τάχαμου 'έσπασαν την πλάτη της κερδοσκοπίας'...).

http://www.iht.com/articles/1997/02/27/fed.t_0.php (αυτό το άρθρο της Herald Tribune είναι χαρακτηρηστικό)

Ένα μόλις μήνα μετά λοιπόν, ο Άλαν, ο Μαέστρο, ο Ιππότης, ο άνθρωπος, ταπεινωμένος και "μετανιωμένος" δήλωνε: "Δεν ήταν πρόθεση μας να σπάσουμε την φούσκα με 'νομισματικά μέτρα' (βλ. μείωση επιτοκίων)". - αλήθεια με ΤΙ άλλα μέτρα πλην των νομισματικών, θα μπορούσε να δράσει η FED;

Κατόπιν τούτου, το άλογο ελεύθερο πλέον μπορούσε να τρέξει ανενόχλητο προς την αχαλίνωτη κούρσα και την 'dot.com' φούσκα που ως αφορμή (και όχι αιτία) έσκασε στις αγορές τον Μάρτιο του 2000 (και το 1999 σε εμάς).

Έκτοτε ο Ιππότης, είπε κατά καιρούς ότι

α. Παρόλη την "φυσαλίδα" (froth) (!!) στην στεγαστική αγορά, δεν βλέπει κάποια φούσκα στις τιμές των ακινήτων http://www.thestreet.com/markets/marketfeatures/10227286.html

β.Καμία φούσκα δεν μπορεί να διαβλέψει κανείς, παρά μόνο εκ των υστέρων
http://seekingalpha.com/article/89073-book-review-greenspan-s-bubbles-by-bill-fleckenstein

γ. Τα CDS (Credit Default Swaps) διαδραματίζουν ένα σημαντικότατο ρόλο στην διαχείριση του ρίσκου στις 'περίπλοκες' αγορές του σήμερα
http://www.hm-treasury.gov.uk/Newsroom_and_Speeches/speeches/speech_greenspanlancaster_02.cfm

Εγώ 'απλά και ταπεινά' να πω τούτα:

Η πολτική του Greenspan όχι μόνο διόγκωσε αλλά έδωσε την χαριστική βολή στο σύστημα.
To easy (CHEAP) credit, είναι το ΚΕΝΤΡΟ του προβλήματος.

Επαναλαμβάνω: To easy (CHEAP) credit, είναι το ΚΕΝΤΡΟ του προβλήματος.

α. Τα ακίνητα φυσικά και ήταν φούσκα.Τόσο μεγάλη, που είναι από αυτές που ζούμε μια φορά στα 100 χρόνια. Εξ ου και η ρήση με την οποία όλοι μεγαλώσαμε "πάρε γη δεν θα χάσεις ποτέ". Υπάρχουν και εξαιρέσεις.

Τα αφρόλουτρα του Greenspan ας τα λουστούμε πλέον όλοι.

β. Τα CDS θα είναι το επόμενο μεγάλο καρκίνωμα που θα σκάσει μέσα στην σαπίλα του συστήματος. (βλ. και παραπάνω)
Αυτό που ουσιαστικά δημιουργήθηκε για να "εξασφαλίσει" τις απαιτήσεις, κατέστη κερδοσκοπικό εργαλείο στα χέρια των τζογαδορων που κυριάρχησαν στις αγορές τα τελευταία πάρα πολλά χρόνια. Οι ίδιοι αυτοαποκαλούνταν Investment Bankers.

γ. Ο κύριος αυτός που δεν μπορούσε να δει καμία φούσκα εκ των προτέρων, φέτος μόλις, ως σύμβουλος της Deutsche Bank, είδε (και δήλωσε) πχ πως βλέπει στο πετρέλαιο "χαρακτηριστικά φούσκας".

http://www.capital.gr/news.asp?Details=507013

Παγκόσμια ιατρικό παράδοξο. Ο άνθρωπος μεγαλώνοντας, να βλέπει καλύτερα...

Ο κύριος αυτός ΕΥΘΥΝΕΤΑΙ για την σημερινή κατάντια. Το παράδειγμα της Ιαπωνίας ΔΕΝ είναι τυχαίο. Η Ιαπωνία βίωσε το Deflation από το 1990. Ο δείκτης Nikkei από τις 38,957 του 1989 έφτασε το 2007 στα "υψηλά" του "bull market" να βρίσκεται στις 18138 . 20 χρόνια υποαπόδοσης και αδυναμίας ανάκαμψης. To chart μαρτυρά δύσκολες μέρες για το μέλλον.

Οι τραπεζίτες του "Ιαπωνικού θαύματος" (συνεπικουρούμενοι από τους μεγαλοκαρχαρίες συναδέλφους τους όπου γης) αντί να αφήσουν την δικιά τους φούσκα να σκάσει, (ο οποίος σημειωτέον είναι ο πιο επώδυνος αλλά υγιής τρόπος αντιμετώπισης), μείωσαν τα επιτόκια στο ΠΡΩΤΟΦΑΝΕΣ 0%. Έτσι, όχι μόνο δεν έλυσαν το πρόβλημα αλλά δημιούργησαν το περίφημο "Carry Trade" όπου οι τζογαδόροι του παγκόμιου τραπεζικού συστήματος δανείστηκαν τεράστια ποσά από τις Ιαπωνικές τράπεζες ΑΤΟΚΑ και τα "επένδυσαν" σε ό,τι κινείτο, από μετοχές, προϊόντα, δείκτες και ό,τι κυριολεκτικά έβρισκαν οδηγώντας στο παράδοξο της υπερδιόγκωσης των πάντων. Βull Markets παντού. Στην κατανάλωση, τον δανεισμό, στις αγορές, στην ροή του (δανεικού) χρήματος. Το παράδειγμα της Ιαπωνίας που δεν ανέκαμψε εδώ και 20 σχεδόν χρόνια, παρά τις "κρατικές" παρεμβάσεις, κρατήστε το.

Συνδυάστε όλα τα παραπάνω με κυβερνήσεις ολάκερες που αποτελούνται από managers ιδιωτικών συμφερόντων (στην Ιταλία ο μεγιστάνας των Media, είναι δις πρωθυπουργός και αποτελεί τούτο κάτι το φυσικό. Ο Ρώσος Πρόεδρος Πούτιν είναι κατεξοχήν ένας Manager επιχειρηματικών (βασικά ενεργειακών) συμφερόντων, επίσης φυσικό. Όπως φυσικό είναι να υπάρχουν στην Αμερική 45.000 λομπίστες, δηλ. μεσάζοντες, οι οποίοι να χρηματοδοτούν πολιτικούς, με τα χρήματα της ‘χ’ ή 'ψ' επιχείρησης με αντάλλαγμα την ευνοϊκή μεταχείριση, από όποια θέση εξουσίας ή επιρροής τυχόν λάβουν. Τι να πεις βεβαίως για μια χώρα, όπου ο Υπουργός Οικονομικών ήταν ιθύνων της Goldman Sachs, η Υπουργός Εξωτερικών ανώτατο στέλεχος της Chevron, o υπουργός Εμπορίου πρώην Διευθύνων Σύμβουλος της Kellog, o Yπουργός Άμυνας, μέλος σε ΔΣ 4-5 εταιρειών με αντικείμενο "αμυντικά συστήματα" και στην Fidellity (και σχεδόν ένοχος στην υπόθεση Ιράν - Κόντρας) και πάει (πολύ) λέγοντας. Δεν θα πω για τον Πρόεδρο διότι είναι λίγο - πολύ "γνωστά". ΑΜΕΤΡΗΤΟΣ ο κατάλογος).

Αυτοί όλοι, οι Ιππότες και οι "Μαέστροι¨ έχτισαν το "σύστημα". Όχι τώρα. Εδώ και πολλά χρόνια.

Και (θα) κρεμόμαστε τάχαμου από τα χειλάκια τους, για να δούμε το φως στο τούνελ.

Μόνο που όπως έλεγε μια παλιά γελιογραφία του ΚΥΡ:
"Ρε μπας και είναι το τρένο που έρχεται κατά πάνω ΜΟΥ;"

Αυτά τα ολίγα...

Καλό Σ/Κ.

SENTIMENT by Tradenews - Πεμ Οκτ 02, 2008 11:34 pm

ZAELIAS έγραψε:

Δεν ξερω αν ακουσες τις δηλωσεις στον αντενα του ανδριανοπουλου ... δεν υπαρχει κριση παρα μονο στις επενδυτικες τραπεζες....αν δωθουν τα λεφτα θα ανεβουν τα επιτοκια ο πληθωρισμος και η ανεργια....στο Αμερικα. Η κριση ειναι ιδια με αυτη που επαθαν οι ελδε μετα το 1999 boingggggggggg

_____________________________________________

Έχω ένα κουσούρι, Ηλία, δεν παρακολουθώ "ειδήσεις".
Νομίζω ότι έτσι είμαι καλύτερα ενημερωμένος

Όσο για τον Ανδριανόπουλο έχει δίκιο!
Η κρίση είναι ίδια με τις ΕΛΔΕ το '99.
Πόσες ήταν τότε;
Τα στοιχεία λένε για 1180.
Πόσες έμειναν όταν ο μέγας Πιλάβιος αποφάσισε να αλλάξει το καθεστώς λειτουργίας τους; Καμιά 300αριά.

1 στις 4. Πόσες είναι σήμερα; Πόσες θα μείνουν;

Ήταν επενδυτικές η Wachovia, η Washington Mutual? Ακραιφνώς;

Τώρα για το αν με τα λεφτά θα ανέβει ο πληθωρισμός, η ανεργία και τα επιτόκια, ας πούμε ότι και χωρίς αυτά είναι ήδη ψηλά.

Ξέρεις, όμως κάτι: Ο Ανδριανόπουλος και ο κάθε Ανδριανόπουλος βλέπει αυτήν την στιγμή να συμβαίνει κάτι οδυνηρότερο από την κρίση: κλωνίζεται η κοσμοθεωρία του.

Καταρχάς να αυτοπροσδιοριστώ πολιτικά λέγοντας ότι δεν ανήκω πουθενά παρά μόνο στον εαυτό μου και τις σκέψεις μου.

Ο Ανδριανόπουλος λοιπόν, στο αιώνιο κυνήγι μαγισσών μεταξύ "Δεξιάς - Αριστεράς" που έχει παιχτεί σε αυτόν τον τόπο, αρθρογράφησε το 2007 λέγοντας:

http://e-rooster.gr/01/2007/412

"Ας καθορίσουμε κατ΄αρχήν τους κανόνες του παιχνιδιού. Η Αριστερά στηρίζει ολόκληρες καριέρες πάνω στον ισχυρισμό πως οφείλει ο απλός λαός να πολεμήσει την παγκοσμιοποίηση - και τον πατέρα αυτής, τον νεοφιλελευθερισμό - με βάση την διαπίστωση πως μεγαλώνουν την φτώχεια και τις ανισότητες. Από που ακριβώς προκύπτουν αυτές οι διαπιστώσεις, ουδέποτε φροντίζουν οι καταγγέλοντες να διευκρινίσουν."

Ήγγικεν ήμαρ...

Είναι λοιπόν δυνατόν να αποδεχτεί ως νεοφιλελεύθερος, ως γιος δηλ. του... πατέρα του συστήματος, ότι το σύστημα του "new world order" - "globalization" αποτυγχάνει;

Ήταν ποτέ δυνατόν οι Αριστεροί το '89 με την κατάρρευση της ΕΣΣΔ να αποδεκτούν το τέλος του μύθου;

Μην ξεχνάμε ότι καπιταλισμός - κομμουνισμός είναι οι 2 ιδεολογίες για τις οποίες πολλοί σφάχτηκαν τον περασμένο αιώνα.

Τώρα φαίνεται πως και οι 2 απέρχονται ταπεινωμένες.

Πως να δικαιολογήσεις εξάλλου ότι ο καπιταλισμός, το "νεοφιλελεύθερο" σύστημα της αγοράς, αυτήν τη στιγμή σχεδόν γονυπετής παρακαλάει για κρατική παρέμβαση; Ζητάει από το κράτος του να επέμβει, να κρατικοποιήσει επιχειρήσεις, να τις χρηματοδοτήσει, να τις διασώσει;

ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟΠΟΙΗΘΕΙ ΑΥΤΗ Η ΓΩΝΙΑ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥΜ.

Απλές παρατηρήσεις κάνουμε.

Ο καθένας ας πιστεύει πραγματικά ό,τι θέλει, το σέβομαι.

Ο μόνος θεός πάντως, είναι τα επιχειρήματα.

Aν κάποιος πιστεύει ότι ζούμε σε κόσμο ισότητας, ή ζούσαμε τέλοςπάντων ή ευημερίας ας διαβάσει την ετήσια έκθεση του ΟΗΕ για την παγκόσμια οικονομία, όπου επισημαίνεται ότι αναμένεται ένα πισωγύρισμα το οποίο "θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια άτακτη επέκταση των ΤΕΡΑΣΤΙΩΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΝ ΑΝΙΣΟΤΗΤΩΝ και να έχει σοβαρότατες επιπτώσεις στο παγκόσμιο εμπόριο και την οικονομία"
(which could trigger a disorderly unwinding of the massive global imbalances and have drastic implications for global trade and finance.)

http://www.un.org/esa/policy/wess/wesp.html

Μετά από αυτά, τι να τον κάνεις τον Ανδριανόπουλο;

Γι' αυτό, θυμίζω τις απόψεις του Gross που είχαν δημοσιευτεί προ μηνός και τα συμπεράσματα στα οποία οδηγηθήκαμε:

thomass έγραψε:

Συμπληρώνοντας έναν μήνα δημοσιεύσεων, σήμερα δανείζομαι τις απόψεις του κ. Bill Gross, μάνατζερ του μεγαλύτερου fund διαχείρισης ομολόγων παγκόσμια. Ο κ. Gross, δεν υπαινίσσεται, αλλά καλεί ευθέως και αγωνιωδώς την Αμερικάνικη κυβέρνηση α. "να χρησιμοποιήσει τα κεφάλαια της για να στηρίξει τις αγορές από την κατάρρευση", β. "να υποκαταστήσει τους ιδιώτες επενδυτές, που είτε δεν έχουν είτε έχασαν όλα τους τα χρήματα, υπενθυμίζοντας ότι σε 1 μόνο χρόνο οι διαγραφές οδήγησαν σε απώλειες $500 δις", Θυμίζει' ότι γ. "η πτώση στην αγορά ακινήτων συγκρίνεται μόνο με το Great Depression", το κραχ του 1929 δ. "η ρευστότητα στεγνώνει και η αγορά διακατέχεται από ανορεξία" Οι διαπιστώσεις του κ. Gross, οδηγούνε σε άλλες όπως α. η "κρίση" αρχίζει να κάνει θόρυβο και να λαμβάνει τις πραγματικές της διαστάσεις β. η "κρίση" είναι παρούσα, "τα χειρότερα ΔΕΝ πέρασαν" αλλά ίσως τώρα αρχίζουν να λαμβάνουν σάρκα και οστά γ. η πιο (οικονομικά) φιλελεύθερη και καπιταλιστική κοινωνία, η Αμερικάνικη, καλείται τώρα να επιδείξει κρατικισμό και συγκέντρωση, (ποιος θα το πίστευε πριν μόλις έναν χρόνο), με τα λεφτά των φορολογούμενων της. Η πρακτική είναι αντίστοιχη, ίδια, με την εποχή της ΔΕΚΑ και των παρεμβάσεων της στον δικό μας μικρό κόσμο, του 1999. δ. τα κελεύσματα προς την κυβέρνηση, τις αρχές, οι νομοθετικές πρωτοβουλίες (όπως το Stimulus Act του καλοκαιριού), οι "παρεμβάσεις της FED", ("rescue plans" και "bailouts") δεν μπορούν να αποτρέψουν (και μάλλον ούτε πρόκειται) τις δυνάμεις της αγοράς και τις συνέπειες της "κρίσης", δημιούργημα δεκαετιών, η οποία επομένως δεν αντιμετωπίζεται με ασπιρίνες. Συμπέρασμα: Τα χειρότερα ΔΕΝ πέρασαν. Προς το παρόν αυτό. O υπέροχος κ. Gross: http://www.bloomberg.com/apps/news?pid=20601087&sid=aZLLPW9YEa60&refer=home Σημ. Ο χρήστης Zaelias είναι διαχειριστής του forum http://www.tradenews.gr/forum

SENTIMENT by Tradenews - Πεμ Οκτ 02, 2008 1:29 am

Το διάγραμμα παρακάτω είναι ο Βιομηχανικός PMI.

O δείκτης μας δείχνει με τιμές άνω του 50 ότι η οικονομία είναι σε αναπτυξιακή τροχιά, με τιμές κάτω από το 50 ότι έχουμε συρρίκνωση (contraction).
Tιμές κάτω από το 45 είναι τιμές ύφεσης. Η τελευταία και μεγάλη (το 2001) σταμάτησε πέριξ του 41. Αυτήν την στιγμή είμαστε κοντά σε αυτό το νούμερο. Αν πιστεύει κανείς ότι βρισκόμαστε και στο τέλος, τότε καλώς. Αν βρισκόμαστε όμως στην αρχή, τότε οι οιωνοί είναι εκπληκτικά δυσοίωνοι.

Μιλάμε για οικονομική δραστηριότητα και όχι για μετοχές, δείκτες και διαγράμματα.

Τα νούμερα είναι απλά, ενδεικτικά και κατανοητά.
Τώρα ίσως γίνεται αντιληπτό αυτό που είχε δημοσιευτεί προ ημερών:

thomass έγραψε:

Ο κ. Greenspan μας λέει ότι ετσι είναι οι κρίσεις που συμβαίνουν μια φορά κάθε 50 ή 100 χρόνια... Κάθε 80, εννοεί... Έχει δρόμο ακόμα λέει. (και η ερώτηση του κέρβερου δημοσιογράφου: "πιστεύετε ότι υπάρχει πιθανότητα άνω του 50% να αποφευχθεί η ύφεση;!!!!!!!") http://www.breitbart.com/print.php?id=080914181841.fsmkqu8s&show_article=1

...και η βλακεία και η άγνοια κάποιων "ταγών" της ενημέρωσης.

Είμαστε ήδη σε ύφεση. Απλό. Και αν κρίνουμε από την μεγαλύτερη βουτιά της τελευταίας πενταετίας από τον Μάϊο και μετά και από το γεγονός ότι η πτώση ξεκινά από το 2004, πόσο απλά είναι τα συμπεράσματα μας για το μέλλον, πλέον...
(Να τον παρακολουθούμε τον δείκτη)

Αυτά τα "νεα"...

* ISM indices compare the changes in various market areas on a month to month basis. The ISM index includes prices paid for all purchases including import purchases and purchases of food and energy excluding crude oil.

κάντε κλικ για μεγέθυνση

SENTIMENT by Tradenews - Τετ Οκτ 01, 2008 1:43 am

thomass έγραψε: Τώρα που σιγά - σιγά η λέξη κρίση αρχίζει να αποδεσμεύεται από την άλλη μόνιμη, σταθερή συνοδό της, την λέξη "πιστωτική", σιγά - σιγά επίσης θα αρχίζουν να βγαίνουν στην φόρα τα άπλυτα του συστήματος - αυτού του.. ακέραιου, αδιάφθορου, συνεκτικού συστήματος δηλ., που ήτανε το γκοβέρνο αυτού του κόσμου, χρόνια πολλά - πολλά τώρα.

________________________________________


H ιστορία έχει ως εξής (και κανείς στον ελ. τύπο δεν έχει κάτσει φυσικά να δει τι γίνεται):

Την ημέρα της πτώχευσης της Lehman Brothers συμβαίνουν τα ακόλουθα:

α. Σύμφωνα με το fund Capital Partners $5 δις δολάρια κάνουν φτερά από τα ταμεία της Lehman Europe και κανείς ακόμα δεν ξέρει που πήγαν και τι έγιναν. Σύμφωνα με άλλα 2 funds, το Bay Harbour Management LC και το Amber Capital, $8 δις (ακόμα; ) "εξαφανίζονται". Ο Γκόρντον Μπράουν δηλώνει ότι "το ψάχνουν".

β. Η Γερμανική Τράπεζα KFW (Κreditanstalt Wiederaufbau) μεταφέρει υπό μορφή εμβάσματος 300-600 εκατομύρια ευρώ (αδιευκρίνηστο το ακριβές ποσό) στην Lehman στη Νέα Υόρκη. Στην αρχή είπαν "τεχνικό σφάλμα". Τώρα που αποδείχτηκε πως δεν ήταν καθόλου "τεχνικό" αλλά ηθελημένο 100%, ψάχνουν να βρουν τι γίνεται... Από την Μέρκελ μέχρι τον θυρωρό.

γ. Τέλος, ο εμφανιζόμενος ως μεγαλύτερος μη ασφαλισμένος πιστωτής της Lehman, στην αίτηση του Chapter 11 (πτώχευσης), είναι η Citibank, με $138 δις. Το ποσό αφορά ομόλογα εκδόσεως της Lehman. Η Citibank αρνείται ότι είναι κάτοχος των ομολόγων και ότι απλά ήταν Trustee, ας πούμε ασκούσε διαχειριστικές πράξεις και είχε ρόλο διαμεσολαβητή. Κανείς δεν ξέρει ποιος είναι ο πραγματικός κάτοχος. Την ημέρα της πτώχευσης, η JP Morgan μεταφέρει με 2 εμβάσματα, ακριβώς αυτό το ποσό ($138 δις) στο ταμείο της Lehman. Tην ίδια και την επόμενη ημέρα η JP Morgan λαμβάνει πίσω το ποσό αυτό από την FED Νέας Υόρκης. Ουδεμία ανακοίνωση (επίσημη) υπάρχει ή έγινε για αυτήν την πληρωμή.

Το ερώτημα στα πρώτα 2 ζητήματα είναι ένα και κοινό:

Που πήγαν τα λεφτά; Τι αφορούσαν;

Το ερώτημα στο τρίτο ΜΕΓΙΣΤΟ ζήτημα, είναι τι "εξυπηρέτηση" έκανε η JP Morgan και σε ποιον;

Ποιος είναι ο κάτοχος των $138 δις ομολόγων - φούσκας;
Ποιος φεσώθηκε;

Και γιατί η FED ενεπλάκη;

Να κάνω εγώ έναν ηλίθιο συλλογισμό;

Η FED, προφύλαξε τον κάτοχο των ομολόγων καλύπτοντας τα. Προφανώς λοιπόν κάποιος εκεί μέσα είναι άμεσα και βαριά μπλεγμένος - "κάποιος" που λέει ο λόγος... Επειδή σύμφωνα με το Πτωχευτικό Δίκαιο, η ημέρα δήλωσης της πτώχευσης είναι "ημέρα μηδέν", τα χρήματα έπρεπε να υπάρχουν ΤΟΤΕ στα ταμεία της Lehman. Προφανώς η FED δεν είχε τα διαθέσιμα και "επιστρατεύτηκε" η JP Morgan. Επειδή δε, $138 δις είναι το μισό ΑΕΠ της Ελλάδας και δεν είναι κέρματα, για να γίνουν όλα αυτά τόσο γρήγορα και εσπευσμένα, κάτι ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟ ΒΡΩΜΑΕΙ.

Όλοι αυτοί οι τύποι που τάχαμου σας έδιναν οδηγίες, αναλύσεις, εκθέσεις και επενδυτικές συμβουλές, είναι βουτηγμένοι ως το κόκκαλο στην ΑΠΑΤΗ και την ΔΙΑΦΘΟΡΑ. Υπάρχουν βάσιμες υπόνοιες για χειραγώγηση αξιών και διαπλοκή, γνωστόν.

Εμένα ας μου εξηγήσει κάποιος και κάτι άλλο:

Γιατί στο απόσπασμα της αίτησης πτώχευσης που κατέθεσε η Lehman φαίνεται ως ημερομηνία αποτίμησης της αξίας των ομολόγων η 2α Ιουλίου, δηλ. 2 και πλέον μήνες ΠΡΙΝ την αίτηση πτώχευσης;

Αυτά συμβαίνουν όμως, φίλοι όταν σκάνε γκαζάκια στον οίκο ανοχής.
Αυτός που θα σβήσει την φωτιά, θα πρέπει να μπει μέσα...
Και να δει την πραγματικότητα που του κρύβουν, κατάματα.
Άσε που υποψιάζομαι ότι μπροστά σε αυτούς, οι οίκοι ανοχής είναι σαλόνια αμόλυντα και αστραφτερά.

http://www.bloomberg.com/apps/news?pid=20601102&sid=aT75sCoQtTCU&refer=uk
http://www.naftemporiki.gr/news/maties.asp?id=1565860
http://www.business-standard.com/india/storypage.php?autono=334875
http://www.marketoracle.co.uk/Article6387.html

Η αίτηση πτώχευσης της Lehman εδώ:
http://www.creditslips.org/creditslips/Lehman.pdf

Άντε λοιπόν, ξανά τα λόγια του μακαρίτη μέχρι να τα εμπεδώσουμε:

Κυρίες και κύριοι.
Η λέξη μυστικότητα είναι μη αποδεκτή σε μια ελεύθερη και ανοικτή κοινωνία.
Και είμαστε ως άνθρωποι, κληρονομικά και ιστορικά αντιμέτωποι με μυστικές κοινωνίες.
Με μυστικούς όρκους και μυστικές διαδικασίες.
Είμαστε αντιμέτωποι με μια μονολιθική και ανελέητη συνωμοσία.
Η οποία βρίσκεται κυρίως μέσα στη κυβέρνηση και θέλει να επεκτείνει το πεδίο επιρροής της.
Με διείσδυση αντί για αποφυγή, με υπονόμευση αντί για εκλογή,
με εκφοβισμό αντί για ελεύθερη επιλογή.
Είναι ένα σύστημα που έχει στρατολογήσει τεράστιες ποσότητες
ανθρώπινων και υλικών πόρων.
Υψηλά αποδοτικός μηχανισμός που συνδυάζει στρατιωτικές, διπλωματικές, κατασκοπευτικές, οικονομικές, επιστημονικές και πολιτικές λειτουργίες.
Οι προετοιμασίες (τους) δεν διεξάγονται δημόσια.
Τα λάθη τους θάβονται και δεν δημοσιεύονται.
Οι ενέργειες τους αποσιωπώνται και δεν αναφέρονται.
Καμία δαπάνη δεν ελέγχεται κανένα μυστικό δεν αποκαλύπτεται.
Γι’ αυτό ο Αθηναίος νομοθέτης Σόλων θέσπισε ως έγκλημα για κάθε πολίτη την αποφυγή της δημόσιας αντιπαράθεσης.
Ζητώ την βοήθεια σας, στην τεράστια προσπάθεια πληροφόρησης και αφύπνισης του Αμερικανικού λαού.
Είμαι αισιόδοξος πως με την βοήθεια σας, ο άνθρωπος θα γίνει αυτό που γεννήθηκε να είναι.

Ελεύθερος και ανεξάρτητος.

John Kennedy "JFK" - o τελευταίος πραγματικός Πρόεδρος των ΗΠΑ
27.4.1961 ενώπιον της Αμερικανικής Ένωσης Συτακτών

http://www.jfklibrary.org/Historical+Resources/Archives/Reference+Desk/Speeches/JFK/003POF03NewspaperPublishers04271961.htm

κάντε κλικ για μεγέθυνση