Epicurus

http://www.epicurus2day.gr/

2009-03-24T00:53:00.003+02:00

Αγαπητοί φίλοι,

Την Δευτέρα 30/3/2009, ο Επίκουρος μετακομίζει στην καινούργια του διεύθυνση:

http://www.epicurus2day.gr/

Η αλλαγή ηταν επιβεβλημένη από λόγους λειτουργικότητας.

Φαντάζομαι, ότι κι εσείς όπως κι εγώ έχετε γίνει μάρτυρες γεγονότων άξιων σχολιασμού ή αναφοράς. Στην ουσία πρόκειται για την μεγαλύτερη επίδειξη κρατισμού, ελέγχου και παρεμβατικότητας που είδε άνθρωπος μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Στο (Ουργουελικό) όνομα της "ελευθερίας" - της "προστασίας"- της "σωτηρίας".

"Έξεστι Κλαζομενίοις ασχημονείν".

Περνάμε στην φάση όπου ο φόβος υποχωρεί έναντι της ελπίδας. Στο παιχνίδι του sentiment.

Γιατί;
Για πόσο;
Υπέρ ποίων;

Και το πιο βασικό: "Είδαμε τα χειρότερα;"

Bιβλιοπροτάσεις

2009-03-08T17:26:00.004+02:00

Με ρώτησε κάποιος τι είναι Setiment.

Να τι είναι (όλα best-sellers με την ευγενική χορηγία των Αμερικάνικων ΜΜΕ - New York Times, Bussinessweek, Forbes, WSJ κλπ)

Και από τα αγαπημένα μου:

"30.000 ο Dow το 2008" - "Γιατί είναι διαφορετικά αυτήν την φορά" (ΓΙΑΤΙ;)
Τόσο σίγουρος ήταν ο μεγάλος, που κότσαρε και φωτό να μην τον ξεχάσουμε.

Εδώ τα πράγματα είναι απλά, σβήνουμε το πρώτο ψηφίο...

Και διαβάζουμε την συνέντευξη του τρομερού προφήτη, στην Wall Street Journal σήμερα.

Τον ρωτούν: "Πιστεύετε ότι τελικά ο DOW θα χτυπήσει τις 36.000;"
Απάντηση: "Ναι σίγουρα, αλλά δεν πρόκειται να σας πω την ημερομηνία".
Έλα καλέ, πες μας...

Ο γελοίος κύριος αυτός, ήταν παρεμπιπτόντως υφυπουργός εξωτερικών επί Bush αρμόδιος για την "δημόσια διπλωματία" (public diplomacy).

Με τι ασχολείται αυτό το κομμάτι του Υπ. Εξωτερικών;
Με το να διαδίδει, προωθεί, προβάλλει, καλά... άντε...

με το να ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΖΕΙ τις "κρατικές ιδεολογίες κατά της τρομοκρατίας", να περνάει γραμμή στα burger boys.

Αυτό το θέμα θα το ακουμπήσουμε σύντομα, για να φανεί πως όλα τελικά έχουν μια σύνδεση.
"Συμπτωματικά".

Υστερόγραφο

2009-03-05T19:29:00.010+02:00

Έλεγε το χτεσινό άρθρο:

"Από εκεί "τραβάμε" και το επόμενο διάγραμμα με τα στοιχεία περί της "τοποθέτησης" σε συμβόλαια χρυσού των εμπορικών τραπεζών.

Κοιτάξτε έκρηξη εσχάτως. Μην απορήσει ουδείς αν του χρόνου το μέταλλο θα βρίσκεται στα 2 ή 3.000$. Θα πρόκειται για "ασφαλή παράδεισο" κλπ ζαρζαβατικά που συνοδεύουν τις τραπεζόφερτες χρηματιστηριακές χειραγωγήσεις. Μια φούσκα ακόμη στα τραπεζικά derivatives desks. Το ίδιο το μέταλλο που τόσα χρόνια υπέφερε από την υποτιμητική κερδοσκοπία και από άλλες σαθρές μεθοδεύσεις όπως παλαιότερα έχει τονισθεί (βλ. GATA για περισσότερα) τώρα σε ρόλο El Salvador."

Αγαπητέ Επίκουρε,

Σήμερον η Merril Lynch με σήμα τον ταύρο, ένας οίκος μέσα στους οίκους, με μια από τις εκθέσεις - συστάσεις (τα ανακοινωθέντα/ημερήσιες διαταγές της χειραγώγησης, "αναβαθμίζει" τις προβλέψεις της για τον χρυσό, ο οποίος "θα φτάσει τα $1000 εντός του 2009" λέει.

Μα καλά, $1000 δεν ήταν πριν μερικές ημέρες;

Άρα τι ΘΑ φτάσει; Έφτασε.

Εντάξει, ένα μικρό συντακτικό λάθος. Αντί για μέλλοντα στιγμιαίο εχρησιμοποιήθει ο αόριστος.

Βεβαίως - βεβαίως, συντακτικό λάθος από την εταιρεία η οποία έχει ένα από τα μεγαλύτερα funds που "παίζουν" τον χρυσό και τις εταιρείες εξόρυξης, το ML World Gold Fund. Αυτό το Fund που λέτε, έχει μεγάλες αποδόσεις, που στα τέλη του 2007 (νεώτερα στοιχεία εκλείπουν) άγγιξαν το 215% στην πενταετία.

"Μαγκιά τους".

Μωρέ, μπράβο, πολύ καλές αποδόσεις, θα έχουν πολύ καλούς brokers, αναλυτές και traders, καλύτερους από τους διοικούντες που την ώθησαν στις αγκάλες της Bank Of America, για να μην καταλήξει και αυτή στον κουβά με την Lehman Brothers.

Για μένα, τον αδαή, το καλύτερο που έχει αυτός ο οίκος πάντως είναι παπαγάλους. Συνηθίζεται στα μεγάλα σπίτια, το εξωτικό πτηνό να καταλαμβάνει περίοπτη θέση, κάτι σαν βασιλικός αετός ή κόνδορας.

Τον περασμένο Οκτώβριο που λέτε, λοιπόν, συγκεκριμένα στις 14.10.2008, "ανεπίσημες πηγές", "αναλυτές" της Merril σφυρίζουν στο MarketWatch, "παιδια, ο χρυσός μπορεί να φτάσει στα $1500". Ξέρετε, η ανασφάλεια, ο ασφαλής παράδεισος, ο πληθωρισμός, τα γνωστά...

Φευ, σε 9 ημέρες, ο χρυσούλης κάνει μια βουτιά αλά Γκρεγκ Λουγκάνης, και καταλήγει στις 23.10 $150 χαμηλότερα. Ευτυχώς οι πηγές ήταν "ανώνυμες".

Μια και δυο, ο χρυσούλης ανακάμπτει έκτοτε και φτάνει στις 3.2.2009 στα $902. Εν τω μεταξύ φυσικά, όσοι προσπάθησαν να αγοράσουν στην πτώση του Οκτώβρη βασιζόμενοι στις προβλέψεις των - ανώνυμων - αναλυτών, έφαγαν τα μούτρα τους και φυσικά, κανείς δεν βγήκε στα $650, να πει "παιδιά, ο χρυσός είναι ΤΩΡΑ αγοραστική ευκαιρία".
ΟΜΩΣ, στις 5.2.2009, ο Garry Dugan, CIO της Merrill, βγαίνει και μοιράζεται τους φόβους του μαζί μας:
"Φοβάμαι", λέει "ότι ο χρυσός στους επόμενους 12-15 μήνες θα πιάσει τα $1500" (άρα να οι "ανώνυμες" πηγές του Οκτώβρη).
Και ΑΚΡΙΒΩΣ εκεί, ο χρυσός κάνει μια ωραία 15ημερη κούρσα και σπάει το χιλιαρικάκι, στις 20.2, ενσαρκώνοντας τους χειρότερους εφιάλτες του Garry.

Josh, Garry, thank you, dude.

Από το χιλιάρικο (όπου κανείς ΦΥΣΙΚΑ δεν λέει, είναι υπεραγορασμένος, εδώ να πουλήσουμε), εν μέσω γενικότερων διθυράμβων, κάνει μια νέα βουτιά αλά Λουγκάνης και πάει εκεί από που το στειλε ο Garry, πάλι στα $900.

Πιο πριν τα $900, όμως, κάπου στα $965, στις 28.2.2009, η Μerril ξαναχτυπά και λέει: "η τάση στον χρυσό δείχνει προς μεγαλύτερες τιμές". Φυσικά, ακολουθεί η πτώση των $65 ή 6%... Πάμε λοιπόν στα $900.

Εδώ λοιπόν επανεμφανίζεται ΕΠΙΣΗΜΩΣ η Merril και λέει, $1000 ο χρυσός το 2009.

Και αυτό είναι μια ωραία ευκαιρία το μέταλο να πάρει πάλι σήμερα μια μικρή ανιούσα που θα μπορούσε να λέγεται και short covering ή short squeeze για τους εντρυφούντες.

Δηλαδή αρχές Φεβρουαρίου, στις 3/2, ο CIO λέει $1500. Μετά από 15 μέρες η εταιρεία λέει "υψηλότερες τιμές δείχνει η τάση" (χωρίς νούμερο) και μετά από άλλες 5 μέρες, λέει "υψηλότερες τιμές = $1000 για όλο το 2009" (τιμές που ΗΔΗ έχει δει). Για τέτοια τάση μιλάμε, πυραυλική... Αφήνω στην άκρη τις διαρροές του Οκτώβρη.

Ιδού το διάγραμμα:

Από κει και πέρα, κρίνετε εσείς τι συμβαίνει. Εγώ θα ήθελα να μου αναφέρετε πόσες παραβάσεις του Χρηματιστηριακού Δικαίου διακρίνετε και επίσης για ένα θερμοπαρακαλώ:

πιάστε το υπονούμενο_πιάστε το υπονοούμενο_πιάστε το υπονοούμενο_πιάστ...

The Muppet Show

2009-03-03T23:58:00.007+02:00

Είμαστε σε διαδικασία "μεταφοράς" αλλά δεν μπορώ να αντισταθώ σε κάποιες προκλήσεις, αν και πολλές έχουν σημειωθεί τις τελευταίες εβδομάδες.

Θα αναφερθώ σε μία και θα ήθελα να εκπαιδευόμαστε όλοι σιγά - σιγά σε αυτήν την ανάγνωση πίσω από τις γραμμές, δεν είναι δύσκολο και είναι και αναγκαίο.

Είχα πει και παλαιότερα ότι οι Αμερικάνικες Τράπεζες βυθίζονται ενίοτε σε κρίσεις και πανικούς, αλλά αυτή η οποία πάντοτε επιπλέει ιστορικά, είναι η JPMorgan.

Είχα πει για την συνύπαρξη σε αυτήν την Τράπεζα των 2 μεγαλύτερων behind-the-scenes κολοσσών, του Morgan και του Rockfeller.

Έχει αναλυθεί επαρκώς, ο ρόλος τους στο σύστημα.

Έχει επίσης επαρκώς παρατεθεί, σε τι συνίσταται η συνεισφορά τους στο τοπίο ζούγκλας στο οποίο σήμερα έχουμε φτάσει, κράτη και εταιρείες και σύντομα δυστυχώς, κοινωνίες και έθνη ολόκληρα.

Η Τράπεζα αυτή, η JPMorgan Chase, όπως διέρρευσε σήμερα από "ανθρώπους που γνωρίζουν", πέτυχε κέρδη στις αγορές παραγώγων $5 δις το έτος που οι άλλοι βούλιαζαν, το 2008. Φυσικά τα στοιχεία "δεν ανακοινωνονται".

Σε ένα έτος, σημειωτέοντ, που τόσα ήταν και τα συνολικά κέρδη τους, $5,6 δις...

Μαγκιά τους, θα πει κάποιος, αυτό δεν στοχεύουν;

Ο σκοπός τους αγιάζει τα μέσα τους.

Η τράπεζα αυτή η οποία είναι εμπλεκόμενη σε ένα ξεφόρτωμα $138 δις τοξικών (της; ) δανείων στην καταρρεύσασα Lehman, συνεπικουρούμενη από την FED της Νέας Υόρκης το περασμένο φθινόπωρο - εις την οποία FED N.Y. επικεφαλής δε, ήταν το τέκνο της Timothy Geitner, σημερινός υπουργός Οικονομικών...

Θυμίζω

"Τον Πρόεδρο επί 5ετία της FED της Νέας Υόρκης. Ο πατέρας του και ο παππούς του μεγαλοστελέχη της Ford. O ίδιος μεταξύ άλλων δούλεψε για 3 χρόνια στην εταιρεία του Χένρι Κίσινγκερ (του γνωστού...). Η εταιρεία του Κίσiιγκερ παρέχει συμβουλευτικές υπηρεσίες σε καμιά 25αριά επιχειρήσεις. Μεταξύ αυτών η AIG, η Lehman Brothers, JP Morgan, κλπ κλπ. Με ιδιαίτερη συμμετοχή στην εταιρεία του Rockefeller την Council of the Americas. Μαζί με την Ford (φυσικά) και όλην την αφρόκρεμα. Mέλος επίσης ο νεαρός, του G30, ενός επίσης αραβουργήματος του Rockfeller Group.
Ο Δημοκρατικός Geithner μαζί με τον Ρεπουμπλικάνο Paulson και τον "ανεξάρτητο" Bernanke ενορχήστρωσαν όλες τις συγχωνεύσεις, τις σωτηρίες ("bailouts") και τους "καταποντισμούς" των Bear Sterns, AIG, Lehman Brothers κλπ πίσω από τις κουρτίνες όπως μας λένε το Time και οι New York Times." (Επίκουρος 6.12.2008)

Η τράπεζα αυτή η οποία έχει θέση στην αγορά παραγώγων $87 τρις (ναι, τρισεκατομύρια δολάρια) σύμφωνα με την έκθεση του - κατά τ' άλλα - "εγγυητή" του τραπεζικού συστήματος O.C.C (Comptroller of the Currency) για το 3ο τέταρτο του 2008, δηλαδή μια θέση που ισοδυναμεί με το ήμισυ του συνολικού αριθμού ανοιχτών συμβολαίων (τα οποία είναι $175 τρις) - όπου η 2η είναι η δοκιμαζόμενη (επιεικώς) Bank of America ($38 τρις)...και πιο πίσω η παραπαίουσα Citi ($35 τρις).

Όλοι οι άλλοι στο πλην, και αυτή εμφανίζει κέρδη. Ένας - ένας οι ανταγωνιστές στο καναβάτσο, αυτή μπροστά.

Το παιχνίδι αυτό είναι το πιο επικίνδυνο της ιστορίας και θα οδηγήσει σε υπερσυγκέντρωση αν λήξει "ομαλά".

Οι συναλλαγές αυτές των τρις δολαρίων διενεργούνται Over The Counter (OTC) ως επί το πλείστον, δηλαδή σε μη θεσμοθετημένες αγορές, "εξωχρηματιστηριακά". Παίζουν μπαρμπούτι κανονικά, χωρίς νόμους και κανόνες, κλωτσόντας την υδρόγειο σαν τόπι.

Στην εποχή της υποκρισίας, της ατέλειωτης φαυλότητας και λαμογιάς που ζούμε, με τα ζώωδη ένστικτα να επικυριαρχούν ατομικά και συνολικά, όπου γης, κανείς από τους εμπνευσμένους ηγέτες που τα μυαλά τους όλα χωράνε σε ένα φιαλίδιο, δεν αντιλαμβάνεται τέτοιας έκτασης κινδύνους, μεθοδεύσεις, χειραγώγηση. Από την άλλη, αυτοί των οποίων οι τσέπες έχουν ξεχειλώσει για να χωρέσουν οι τενεκέδες με τα λάδια και που μπουκωμένοι από τον χαρτοπόλεμο του χάρτινου αυτού συστήματος, βγάζουν τον σκασμό ή συνειδητά παραπλανούν, δεν έχουν φυσικά κανένα λόγο να "πάνε κόντρα".

Δείτε τον πίνακα που ορίζει τι είναι φούσκα ΚΑΙ μονοπώλιο, by the book, λες και είναι φτιαγμένο για αντιπαράδειγμα σε πανεπιστημιακό σύγγραμα (κάντε κλικ για μεγέθυνση):

Και βγαίνει σήμερα, όπως σχεδόν κάθε μέρα, η οπερέτα του Broadway, το Best Seller, τα φαντάσματα της Οικονομικής Όπερας, το δίδυμο της σωτηρίας (διδυμάκι forecast) Βernanke - Geitner και κατακεραυνώνουν την AIG η οποία λέει λειτουργούσε σαν hedge fund, εκμεταλλευόμενη "κενά της νομοθεσίας" και κατακορόϊδεψε το κατά τα λοιπά, έντιμο και ηθικοκεντρικό αυτο καρναβάλι, που λέγονται "αρχές", "εποπτικοί οργανισμοί" και τα τοιαύτα, τους κατά τα άλλα έξυπνους αλλά τόσο άχρηστους αυτούς αρλεκίνους.

Όταν την ίδια στιγμή αποκρύπτεται (έτσι όπως αποκρύπτεται) πχ ότι μία Τράπεζα κρατά στα χέρια της μια βόμβα ίση με το διπλάσιο του παγκόσμιου ΑΕΠ σε αγορά χωρίς κανόνες, χωρίς έλεγχο. Και από πίσω αυτοί που σκάνε - δεν σκάνε, πάνε - δεν πάνε, φορτωμένοι με κάτι "κοτρώνες" αέρα κάποιων τρις $. Σε αυτό το χωνί, χωράει ο πάσα εις οσφυοκάμπτης (ο Μπλαιρ είναι ήδη από πέρυσι στέλεχος, λχ)

Πόση άλλη κοροϊδία;

Θλάσεις στους πνεύμονες και ξεχαρβαλωμένες τρόμπες βουνό, από το φούσκωμα τόσων δεκαετιών, από τις παραβλέψεις και τις αβάντες και τώρα θαρρούν πως θα ταϊζουνε σανό από τα ράντσα τους τον κόσμο που έφεραν ως εδώ.

"Μας κορόϊδεψαν".

Πόσο αποτυχημένος πρέπει να είσαι, (failure που λένε και οι Αμερικάνοι), για να λες με κορόϊδεψαν για να δικαιωθείς. Και να φουσκώνεις (σε αυτό είσαι καλός) από αθωότητα...

Η έκθεση, καταχωνιασμένη όπως όλα τα στοιχεία που κάποιος ψάχνει και μπορεί να τον οδηγήσουν σε εποικοδομητικές κρίσεις είναι εδώ.

Μπορείτε αν θέλετε να πάτε ευθεία και να την ψάξετε μόνοι σας από το site του OCC.
Κάθε χρόνος κάτω από 15' είναι ρεκόρ και παρακαλώ να με ενημερώνετε...

Από εκεί "τραβάμε" και το επόμενο διάγραμμα με τα στοιχεία περί της "τοποθέτησης" σε συμβόλαια χρυσού των εμπορικών τραπεζών.

Κοιτάξτε έκρηξη εσχάτως.

Μην απορήσει ουδείς αν του χρόνου το μέταλλο θα βρίσκεται στα 2 ή 3.000$.

Θα πρόκειται για "ασφαλή παράδεισο" κλπ ζαρζαβατικά που συνοδεύουν τις τραπεζόφερτες χρηματιστηριακές χειραγωγήσεις. Μια φούσκα ακόμη στα τραπεζικά derivatives desks. Το ίδιο το μέταλλο που τόσα χρόνια υπέφερε από την υποτιμητική κερδοσκοπία και από άλλες σαθρές μεθοδεύσεις όπως παλαιότερα έχει τονισθεί (βλ. GATA για περισσότερα) τώρα σε ρόλο El Salvador.

Και κάτι τελευταίο από την έκθεση. Το ξεφούσκωμα που χρειάζεται για να επανέλθει η υγεία, δεν αρκείται σε σόδες, γνωστό πλέον αυτό.

Κοιτάξτε όμως που είμαστε και πόσο δρόμο έχουμε ακόμα να καλύψουμε για μια ΕΠΑΡΚΗ απομόχλευση (deleveraging). Κοιτάξτε, να το πω απλά, πόσο ακόμα αέρας πρέπει να βγει από το μπαλόνι για να πάμε μόλις λίγα χρόνια πίσω το ρολόϊ. Ακόμα είναι σαν να μη συνέβη τίποτα.

Το συμπέρασμα απλό: αφήστε τους να σκάσουν, αλλιως σε 1, 2 , ή 3 χρόνια, θα σκάσει το σύμπαν.

(ήδη ετοιμάζεται και τρίτο πακέτο "βοηθείας", $750 δις, ένα κάθε δίμηνο...)

Σύντομα από το νέο site.

The Crisis of Credit

2009-03-02T02:05:00.002+02:00

Άλλο ένα video από αυτά που κατά καιρούς έχουν αναρτηθεί.

Επ' ευκαιρία:ο Επίκουρος ολοκληρώνει την μετακόμιση του εντός της εβδομάδας, στο νέο του server και με το νέο του look. Θα είμαστε και πάλι αυτόνομοι και ανεξάρτητοι και θα επιστρέψουμε στην φυσική ροή των παραθέσεων μας.

Θα τα πούμε σύντομα.

Τα ψιψίνια...

2009-02-17T17:02:00.003+02:00

Η παράγκα της κ. Halterman

2009-02-13T11:24:00.004+02:00

Αναδημοσίευση από ανάρτηση του χρήστη Ftrader στο tradenews.gr

Αυτή η ξύλινη καλύβα στο Avondale της Arizona,μια μάλλον υποβαθμισμένη/τριτοκλασατη περιοχή,εκτιμήθηκε την άνοιξη του 2007 από το τοπικό πιστωτικό ίδρυμα με το διφορούμενο όνομα Integrity Funding LLC για 103.000 δολάρια!

[Δάνειο 103.000 δολαρίων για μια ξύλινη καλύβα στην Αριζόνα.Η καλύβα = το σύμβολο της κρίσης.Παγκοσμίως, θεσμοθετημένη πιστωτική απάτη,made in USA]

Όπου 103.000 δολάρια = περίπου 27.158.000 δρχ.

Και προφανώς δεν έπαιξε κανένα ρόλο ότι την ιδιοκτήτρια την κυνηγούσε τότε ένας μεγάλος αριθμός πιστωτών που περίμεναν μάταια για να πάρουν τα χρήματα τους ούτε ότι είχε δηλώσει η ίδια ότι ήταν εξαρτημένη σε ναρκωτικές ουσίες και στο αλκοόλ. Σήμερα,είναι 61 ετών και άνεργη.

Και γιατί να παίξουν κάποιο ρόλο αφού όλη η διαδικασία είναι χαρακτηριστική και συμβολική για την μεγαλύτερη συστηματική παγκόσμια απάτη,made in USA;

-O πράκτορας που μεσολάβησε για το δάνειο,πήρε την προμήθεια του ύψους άνω των 10.000 δολαρίων.

-Το δάνειο μεταβιβάστηκε στην Wells Fargo (αυτή δεν είναι του W.Buffet;) η οποία τους ευχαρίστησε αφού εισέπραξε και αυτή κάποιες χιλιάδες δολάρια σαν προμήθεια.

-Η Wells Fargo πούλησε στη συνέχεια το δάνειο στην HSBC Λονδίνου.

-Η υποθήκη αναμίχθηκε μαζί με άλλες 4.050 υποθήκες,φτιάχνοντας ένα από αυτά τα υπέροχα προϊόντα που ακούμε εδώ και μήνες.
(Το 85% αυτών των δανείων που αναμίχθηκαν,είχαν την φερεγγυότητα της κυρίας Halterman,αλλά το Λονδίνο δεν το απασχολούσε καθόλου αυτό τότε)

-Παρά το προβληματικό περιεχόμενο,ο «οίκος» Standard&Poors εκτίμησε το "πιστωτικό μιξ" με ένα AAA-rating
(σήμερα ο «οίκος» 'δεν επιθυμεί να σχολιάσει το οτιδήποτε για την αξιολόγηση' όπως και η HSBC για την προφανή πιστωτική απατή...)

Σε ποιον κατέληξε τελικά το δάνειο των 103.000 δολαρίων;

Ίσως σε κάποιο από τα ιδρύματα που έχουν κλείσει.Το μόνο σίγουρο είναι ότι λόγω του βαθμού φερεγγυότητας (ΑΑΑ!) συμμετείχαν πάρα πολλά pension funds.

Το 25% του περιεχομένου αυτού του "μιξ" που έλαβε και ΑΑΑ αξιολόγηση από τους S&P είναι σε διαδικασία κατάσχεσης.

Και το οικόπεδο της κ.Halterman το αγόρασε οι γείτονας πριν λίγες μέρες,για 15.000 δολάρια.Την παράγκα,απλά την γκρέμισε.

...και ζήσανε αυτοί καλά και εμείς καλύτερα...

Όλο το άρθρο:

http://online.wsj.com/article/SB123093614987850083.html#

O Επίκουρος μετακομίζει

2009-02-09T19:52:00.003+02:00

Αγαπητοί φίλοι.

Το blog μεταφέρεται σε αυτόνομο site εντός δεκαημέρου.

Ως τότε θα υπάρξουν ελάχιστες ή καθόλου αναρτήσεις.

Θα ενημερωθείτε για τη νέα διεύθυνση σύντομα.

Επίκουρος2Day

Πάντα γελαστοί ή γελασμένοι

2009-02-01T17:14:00.009+02:00

O παρακάτω πίνακας είναι από τους Birinyi Associates και δείχνει την πρόβλεψη για το παγκόσμιο ΑΕΠ το 2009.

Το 2009 θα είναι μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα χρονιά από πολλές απόψεις για τις αγορές κυρίως, αλλά και για την πραγματική οικονομία. Το 2009 θα φανεί ξεκάθαρα εάν ό,τι ξεκίνησε από το 2007 ως μια οξεία πτώση θα είναι και μια οξεία διόρθωση ενός μεγαλύτερου εν εξελίξει μακροχρόνιου bull market, ένας "συνήθης" οικονομικός πανικός ή η αρχή της οδυνηρότερης οικονομικής κρίσης των τελευταίων 3 αιώνων.

Αυτές είναι, καλώς ή κακώς, οι 2 ανταγωνιζόμενες απόψεις.

Δείτε από την ίδια πηγή την συγκριτική διαγραμματική απεικόνιση της έως σήμερα υποχωρησης του τραπεζικού τομέα με αυτή την Μεγάλης Ύφεσης του 1929. Είναι προφανές ότι οι επιπτώσεις εκείνου του Depression υπήρξαν 20ετούς διάρκειας, δημιουργώντας μια "βάση" ίσης διάρκειας στον συγκεκριμένο δείκτη, όπου ως βάση εσείς εννοείστε διαδοχικές υφεσεις.

Μέχρι στιγμής η πτώση ομοιάζει. Μόνο που στην παρούσα φάση η πτώση δεν φαίνεται ολοκληρωμένη. Και επίσης, η κρίση έχει παγκόσμια χαρακτηριστικά όπως μαρτυρά και η εκτόξευση των CDS (στα οποία παλαιότερα έχουμε αναφερθεί) τα οποία ασφαλίζουν τα μέσης (5ετούς) διάρκειας κρατικά ομόλογα. Διαβάστε καλά τον πίνακα. Δείτε τις χώρες που είναι στο κόκκινο. Την σειρά κατάταξης τους. Την διαφορά από πέρυσι έως φέτος. Όπου πχ η Αργεντινή για $10.000 χρέους επιβαρύνονταν με $460,7 "ασφάλιστρα". Στο τέλος του 2008 έφτασαν για τα ίδια $10.000 να αναλογούν περίπου $4.000 "ασφάλιστρα". Απίθανα πράγματα...

Η Ελλάδα, σε αντίστοιχες τιμές βρισκόταν στα $22.1 πέρυσι και στα $238 τώρα ανά $10.000 χρέους. "Μόλις" 10 φορές περισσότερα. Δείτε ότι η μισή Ε.Ε. είναι επιεικώς "επίφοβη". Και μιλάμε για την Ιρλανδία, το Βέλγιο, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Γαλλία, την Ισπανία, την Ιταλία, την Αυστρία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία... Τα δικά μας πολιτικά κοράκια βεβαίως, αυτοί οι οποίοι δημιούργησαν το Ελληνικό οικονομικό καρναβάλι τις 3 τελευταίες δεκαετίες, μιλάνε για ευθύνες του Χ ή του Ψ και ¨εκλογές¨ και τα τοιαύτα. "Άσχετος ή βλαξ το ίδιο επικίνδυνος".

Δείτε ότι η Τουρκία, η Βουλγαρία, η Ρωσσία, είναι σε ακόμα (αρκετά έως πολύ) χειρότερη θέση από την χώρα μας. Στις χώρες αυτές οι Έλληνες gurus των Τραπεζών μας "αναπτύχθηκαν", επαναλαμβάνω για πολλοστή φορά, τζογάροντας 20,30,40 φορές περισσότερα από τα ίδια κεφάλαια τους και πολύ περισσότερα από τις καταθέσεις σας σε αυτές. Και αναπτύχθηκαν με τις προτροπές μεγαλοσχημόνων τύπου κ. Γκαργκάνα, πρώην Διοικητη της ΤτΕ και τώρα Αντιπροέδρου της ΕΚΤ. Σαν κι αυτήν στο Ένθεσις το 2006.

Και τις διαβεβαιώσεις του αντικειμενικού παρατηρητηρίου, της ΤτΕ

Υπό αυτές τις συνθήκες, οι ελληνικές τράπεζες ρίσκαραν σε ένα ασταθέστατο περιβάλλον με σκοπό να φουκώσουν τα ήδη φουσκωμένα χαρτοφυλάκια δανειών τους και προφανώς να αυξήσουν τα "κέρδη" και το "ενεργητικό" τους, βασιζόμενοι στον εταιρικό/λογιστικό παραλογισμό, το ποσό που τους χρωστούν (βλ. δάνεια) να το εγγράφουν ως ενεργητικό, βρέξει-χιονίσει. Και έτσι να θεωρούνται "εύρωστες". Για ποιον λόγο;

Μα για το συμφέρον των μεγαλομετόχων τους, οι οποίοι κατείχαν μετοχές των εταιρειών αυτών σε υποπολλαπλάσιες τιμές από την χρηματιστηριακή τους αξία. Και οι οποίοι απολάμβαναν τις επιστροφές κεφαλαίου και τα πλουσιοπάροχα μερίσματα που τους επεφύλασσαν τα πειθήνια ΔΣ στα οποία συμμετείχαν είτε οι ίδιοι είτε "δι' αντιπροσώπου".
Ένας από αυτούς, ο Ανδρέας ο Βγενόπουλος, "καπιταλιστής original και όχι γιαλαντζί" κατά προσφιλή του έκφραση, έβαλλε κατά του επάρατου Ελληνικού Κράτους και Δημοσίου, εμφανιζόμενος σε κάθε είδους έντυπο, παράθυρο, ή εξώπορτα των Ελληνικών ΜΜΕ. Με ιδιαίτερη χαρά "εισήλθε" και στα αθλητικά δρώμενα, ανακηρυσσόμενος πλέον στον πολιτικο-οικονομικο-αθλητικό μας passepartout.

Η εταιρεία του κ. Αντιπροέδρου, η MIG, πρόλαβε να δώσει μερίσματα και επιστροφές κεφαλαίου ρεκόρ το 2007. Τι τύχη... Πρόλαβε, να πρωταγωνιστήσει σε "περίεργες" χρηματιστηριακές εκρήξεις και άλλα τινά, στην υπόθεση με τον ΟΤΕ και την Deutsche Telecom υπό τις ευλογίες του "επάρατου ελληνικού δημοσίου". Γενικώς και ευτυχώς, "πρόλαβε" σε πολλά.

Αν κάποιος καταφέρνει να συγκρατεί την οργή του, διεισδύοντας στον μαγικό κόσμο των διεφθαρμένων ενστίκτων, όπως τα χαρακτήριζε ο Αριστοτέλης, μόνο να γελάσει μπορεί με αυτούς τους ανθρώπους, οι οποίοι είναι συνεχιστές και "επιχειρηματικοί απόγονοι" όσων ΕΠΕΒΑΛΑΝ αυτό ακριβώς το τραπεζικό σύστημα, αυτών που ΕΠΕΒΑΛΑΝ τα κράτη να είναι υποχείρια τους με τον δανεισμό και που ΠΡΟΕΒΑΛΑΝ σαν απόλυτο πρότυπο την κατανάλωση και την κατοχή, ως δείγμα κοινωνικής υπεροχής και υπέρτατης "μαγκιάς" και καταξίωσης.

Αυτοί οι οποίοι διακατέχονται αενάως από τα απόλυτα βουλιμικά και εξουσιαστικά κίνητρα, για να πορεύονται στον μάταιο τούτο κόσμο.
Πώς μπορείς να κάνεις πολιτική, ως τραπεζίτης, όταν αυτά σου είναι γνωστά;
Η απάντηση είναι ξεκάθαρη. Μπορείς και θα μπορείς όσο δεν είναι (γνωστά) στους άλλους.
Και "δεν θα είναι ποτέ". Διότι έχεις τα μέσα, έχεις το χρήμα, έχεις σαφή σκοπό.

Και όσο θα βγάζουν τον σκασμό για την πραγματικοτητα, αυτοί που τάχα ενημερώνουν κρατώντας στο ένα χέρι την "δημοσιογραφική τους πένα" ή πενία και στο άλλο το πουγκί των εσόδων από τις διαφημίσεις και τις "ευγενικές χορηγίες" σου, θα είσαι ασφαλής, φίλε ανώνυμε τραπεζίτη.

Εκτός κι αν νομίζεις ότι θα είσαι. Όπως νόμιζες ότι είσαι "εύρωστος" 1 χρόνο πριν και τώρα παρακαλάς να σε δανείσουν οι φορολογούμενοι με "πακέτα διάσωσης". Ο μόνος τρόπος για να τους πείσεις, είναι φυσικά ένας: "Φταίει το κράτος". Μόνο που το κράτος, είμαστε εμείς. Τι περίεργο λοιπόν να δικαιώνουμε και να χρηματοδοτούμε κάποιον που μας κατηγορεί. Nά 'ταν το μόνο παράλογο...

Δημόσιο Χρέος (Οι μοιραίοι)

2009-01-17T20:20:00.002+02:00

(με αφορμή ερωτήσεις πολλών)

Το Δημόσιο Χρέος, στις ΗΠΑ, στην Ευρώπη, στον κόσμο έχει χορηγούς τα τραπεζικά ιδρύματα. «Το κεφάλαιο». Έχει κράτη βουτηγμένα σε ένα «χρωστάω» και σε μια αέναη διαδικασία που όχι μόνο δεν τελειώνει ποτέ, αλλά διαρκώς επεκτείνεται, διογκώνεται, μεγαλώνει.

Όλα ξεκινούν από το ότι το χρήμα δεν το δημιουργούν τα κράτη αλλά το δανείζονται.

Μόνο και μόνο για να υπάρχουν οι Τρισέδες και Γκαργκάνες, οι Μπερνάνκηδες και Γκρηνσπαν αυτού του κόσμου; Όχι δα. Αυτοί δεν είναι παρά η βιτρίνα των πραγματικών ηνίοχων των ζωών μας.

Με σημαία ένα χαρτονόμισμα, με tattoo ένα χαρτονόμισμα, με εικόνισμα ένα χαρτονόμισμα, με σεντόνια ένα χαρτονόμισμα.

Στην Ελλάδα; Τι είναι δημόσιο χρέος στην Ελλάδα; Σε τι συνίσταται; Πόσο οι μεγάλοι λαοφιλείς ηγέτες του παρελθόντος μας και τα νεώτερα puppets συνεισέφεραν σε αυτό το έκτρωμα; Και αν υπάρχει δημόσιο χρέος, εάν υφίσταται αυτό το «οικονομικό μέγεθος», που η επιστήμη της σκόπιμης ασάφειας, το θεωρεί «αναγκαίο κακό», τι να νοιάζει έναν απλό άνθρωπο, έναν ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ άλλο εκτός από τους Γκαργκανομπερνάνκηδες με Τρισέ κι ολίγη Αράπογλου, αν υπάρχει δημόσιο χρέος, αφου «πάντα υπήρχε»;

Το Ελληνικό Δημόσιο Χρέος, θαρρείς πως υπήρχε από πάντα λοιπόν. Έτσι είναι;.

Πως γεννήθηκε; με παρθενογέννεση; Από 3 μάγους που έδειχναν προς το ελληνικό τραπεζικό αστέρι - την δραχμή – και πορεύονταν στην Ελληνική Βηθλεέμ, το θησαυροφυλάκιο του Ελληνικού κράτους;

Μπορεί. Οι 3 αυτοί μάγοι είναι ιστορικά οι Μεγάλες «Προστάτιδες» (μας) Δυνάμεις, στις οποίες πάντοτε συμμετείχαν οι Άγγλοι και εκ περιτροπής Γερμανοί, Γάλλοι, Ρώσσοι και οι ΗΠΑ.

Δεν προτίθεμαι ασφαλώς να κάνω «μάθημα» πολιτικής ιστορίας ή ευγονικής. Η ελληνική ιστορία υπάρχει στα ράφια να την διαβάσει όποιος βούλεται. Και να κρίνει.

Θα ξεκινήσω αλλιώς, από ένα κάποιο γεγονός στην σύγχρονη ιστορία μας, όταν η ελληνική κυβέρνηση «διαπραγματευόταν» το δημόσιο χρέος μας το 1926 με τις ΗΠΑ (τότε $15,5 εκ.) και μια κάποια επιπλέον χρηματοδότηση μας, για «άσκηση πολιτικής». Δημοσιεύτηκε στο TIME και ευτυχώς υφίσταται για να το βλέπουμε και σήμερα. Σε αυτό το δημοσίευμα κρύβεται η «μαγεία».

Τι μαγικό έχει το Δημόσιο Χρέος ενός κράτους; Είναι πάρα πολύ απλό. Δημιουργεί άπλετο χώρο εξαρτήσεων για ένα ΟΛΟΚΛΗΡΟ κράτος από ένα ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ κράτος.

Έχετε ποτέ αναρωτηθεί τι καθόρισε την ισχύ κάθε κράτους στον παγκόσμιο χάρτη; Σίγουρα όχι ο πληθυσμός ή η έκταση. Τελικά ούτε ο φυσικός του πλούτος. Αν ήταν έτσι η Αίγυπτος με το μεγαλύτερο ποτάμι στην Αφρική ή Ουκρανία με τα ατέλειωτα μεταλλεία, αέριο και πετρέλαια, θα ήταν από τους εύρωστους και δυνατούς.

Τη δύναμη την έχουν όσοι διαχειρίζονται τις πηγές των κεφαλαίων, την κυκλοφορία του χρήματος. Θα πρέπει να ειπωθεί δεκάδες φορές για να γίνει αντιληπτό το πόσο και το πως, ΑΥΤΟ και ΜΟΝΟ, είναι η αιτία των πάνδεινων.

Σε αυτό το πλαίσιο, η Ελλάδα, δεν είναι όπως πολλοί μίζερα επαίρονται η Μπανανία των Εθνών. Της τάχα πολιτισμένης υδρογείου. Είναι ένα από τα δεκάδες παραδείγματα υπόδουλων κρατών, τα οποία τα σέρνουν οι κοτζαμπάσηδες, σαν την μαϊμού στο παγκόσμιο παζάρι του Δημόσιου Χρέους. Θυμηθείτε τον Rothschild. "Επιτρέψτε μου να εκδίδω και να ελέγχω το χρήμα και δεν με ενδιαφέρει ποιος φτιάχνει τους νόμους".

"Let me issue and control a nation's money and I care not who writes the laws." Mayer Amschel Rothschild

Πίσω από τις «Προστάτιδες Δυνάμεις» του τότε και τους «Συμμάχους» του σήμερα, κρύβονται αναντίρρητα τα μεγάλα πορτοφόλια.

Οι νεώτεροι αναγνώστες, διαβάζοντας παλαιότερες αναρτήσεις στο blog, θα βρουν εύλογα και εύκολα πως και ποιοι, κατά την άποψη μας, βρίσκονται πίσω απο τα κράτη με ΚΑΘΕ έμμεσο ή άμεσο τρόπο:

Ελέγχοντας τη νομοθετική εξουσία με το lobbying, την εκτελεστική με την "εγκατάσταση" ("υπόδειξη") σε θέσεις-κλειδιά ολόδικών τους «παιδιών», την οικονομική πολιτική με την εκχώρηση σε αυτούς από το κράτος, της εξουσίας να τυπώνουν και να κυκλοφορούν το χρήμα, καθώς επίσης και με τον άμεσο έλεγχο εταιρειών - κολοσσών, με τζίρο μεγαλύτερο από τα ΑΕΠ κρατών και φυσικά με άρμα για όλες αυτές τις κατακτήσεις τους, τον ΔΑΝΕΙΣΜΟ.

Ο ισχυρισμός αυτός έχει υποστηριχτεί με πάμπολλα επιχειρήματα, στον Επίκουρο.

Ο δανεισμός χωρίζεται σε 2 είδη: Στον δανεισμό της ευφορίας και της καλής χαράς και τον δανεισμό του πανικού και του ατέλειωτου φόβου.

Στον δανεισμό της ευφορίας, δανείζονται όλοι, το κράτος και κυρίως οι ιδιώτες/πολίτες/καταναλωτές και οι επιχειρήσεις. Στον δανεισμό του πανικού δανείζεται σχεδόν μόνο και αποκλειστικά το κράτος, ως σωτήρας: στην ουσία πρόκειται και πάλι για τους ιδιώτες/πολίτες/καταναλωτές αλλά αυτήν την φορά ΕΜΜΕΣΩΣ, μέσω της φορολογίας και επίσης ΔΙΑ ΠΑΝΤΟΣ, αφού αυτά τα χρέη ΔΕΝ αποπληρώνονται κατά κεφάλαιο αλλά μόνο οι τόκοι τους. Τα χρέη αυτά διαστέλλονται σαν το σύμπαν.

Και στις 2 περιπτώσεις δανείζουν οι μεγάλοι «χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί». Είναι μια κορώνα κερδίζω – γράμματα χάνεις κατάσταση. Και όταν λέω "μεγάλοι", εννοώ οι πραγματικά μεγάλοι, όπως η Goldman Sachs και η JP Morgan (εδώ ο κόσμος καίγεται και η JP Morgan εμφάνισε κέρδη). Αυτοί για τους οποίους ποτέ δεν θα ακούσετε ότι «κινδυνεύουν». Διότι αν το ακούσετε, κλείστε τα φώτα του συστήματος και πάμε για ύπνο. Αυτοί είναι το σύστημα. Είναι το κράτος. Είναι τόσο "αυτονόητοι" που θεωρείται απόλυτα φυσιολογικό να συνοδεύουν ή να εκπροσωπούν απευθείας τις κυβερνήσεις στα διεθνή φόρα. Το ίδιο συμβαίνει και με τα στελέχη της ΕΚΤ. Τα ίδια γίνονται παντού. "Εθιμικά".

Ο Δανεισμός έχει μια απλή εξίσωση. «Είσαι εξαρτημένος από το χρήμα, διότι αυτό είναι όρος επιβίωσης, είτε είσαι κράτος είτε μονάδα».

Το «εύκολο» αυτό χρήμα (με πίστωση) στο παρέχει κάποιος τρίτος. Η επιβίωση σου εξαρτάται από αυτόν τον τρίτο. Και επειδή ο κόσμος μας είναι και λίγο βουλιμικός, δεν αρκεί η υποδούλωση σου στον δανεισμό. «Ζητούνται» και άλλες δεσμεύσεις.

Ας τα κάνουμε, όπως πάντα, λιανά να μην μπλεκόμαστε.

Το Δημόσιο χρέος, είναι μια κοτσάνα με 2 ρίζες και μια παραφυάδα.

Η μια ρίζα λέγεται εσωτερικός δανεισμός. Δανειζόμαστε μεταξύ μας. Το κράτος δανείζεται "εκ των έσω". Με ομόλογα, έντοκα γραμμάτια κλπ. Παλαιότερα διαφημιζόταν έντονα αυτή η πρακτική. Μετά το Ευρώ, ο εξωτερικός δανεισμός, που γινόταν σε συνάλλαγμα και ήταν ο πιο επικίνδυνος και εξαρτησιογόνος, έπαψε να θεωρείται «εξωτερικός». Το Ευρώ, ως κοινό νόμισμα και η (κοινοτική) άρση κάθε απαγόρευσης στην κυκλοφορία των κεφαλαίων άνοιξε την κερκόπορτα των κρατών στους μεγάλους εξωτερικούς δανειστές, ξέρετε ποιους. Έτσι η Ελλάδα, σήμερα είναι πλέον δανεισμένη στους ξένους σε υπέρογκο βαθμό (άνω των €170 δις). Και φυσικά, εξαρτημένη, όσο ποτέ. Είναι Ευρω-παία.

Η άλλη ρίζα λέγεται εξωτερικός δανεισμός. Δανειζόμαστε από άλλα κράτη και από ξένα «ιδρύματα». Το κλειδί. Πάλι με ομόλογα κλπ, αλλά και με άλλους «άδηλους» τρόπους. Ήταν κάποτε η εξαίρεση. Πλέον, είναι ο κανόνας. Πόσα χρόνια έχετε να δείτε διαφήμιση για ελληνικά ομόλογα; Δεν χρειάζεται.

Η παραφυάς, ονομάζεται Εγγυήσεις Ελληνικού Δημοσίου. Το Δημόσιο εγγυάται για δάνεια που θα λάβουν οι επιχειρήσεις ή οι αγρότες μιας πλημμυροπαθούς περιοχής, οι πολίτες μιας πυρόπληκτης περιοχής, μιας αδύναμης κοινωνικής ομάδας (πχ δάνεια ΟΕΚ) κλπ. Βασικά το Δημόσιο εγγυάται για τα δάνεια των Δήμων (ΟΤΑ) οι οποίοι είναι κατάχρεοι και ανυπόληπτοι.

Αυτά όλα στα χαρτιά. Επί της ουσίας, να τι συμβαίνει.

Μια ισχυρή χώρα, πριμοδοτεί κάποιες από τις ισχυρές εταιρείες της, προκειμένου να αναπτυχθούν στο εξωτερικό. Μια τέτοια χώρα είναι οι ΗΠΑ και κάποια από αυτές τις εταιρείες μπορεί να είναι η BOEING ή η LOCKHEED ή και δεκάδες άλλες. Η μία πουλά αεροπλάνα και η άλλη όπλα. Καμία από αυτές δεν είναι τυχαία. Πϊσω από την κυβέρνηση των ΗΠΑ κρύβεται φυσικά το τραπεζικό λόμπι και η FED όπως ελπίζω να έχει γίνει απόλυτα κατανοητό ως τα τώρα. Υποκρύπτεται μασκαρεμένο το κεφάλαιο ως καλός λευκός ιππότης.

Εσύ είσαι μια αδύναμη χώρα που λχ συνορεύεις με μια άλλη αδύναμη χώρα. Σας ενώνει η αντιπαλότητα. Διότι η αντιπαλότητα σας είναι μια πολύ καλή ευκαιρία να εξοπλιστείτε. Η χώρα αυτή μπορεί να λέγεται Ελλάδα και η άλλη Τουρκία, ή Πακιστάν και Ινδία, ή Βόρεια και Νότια Κορέα ή όπως αλλιώς θέλετε. Το «δυνατό κράτος» με την δυνατή επιρροή, πουλά όπλα μέσω της διαδικασίας «ανοίγματος πιστώσεων». "Πάρε όπλα και μου τα πληρώνεις αργότερα". Ανοιχτόχερα.

Σε έναν παγκόσμιο ετήσιο τζίρο $1,4 τρις για όπλα (το 2,5% του παγκοσμίου ΑΕΠ), θα πρέπει να ξέρετε ότι υποκρύπτονται ατέλειωτες πολιτικές εξαρτήσεις και οικονομικά συμφέροντα. Αυτό το αλισβερίσι ονομάζεται «διπλωματία». Η ικανότητα σου να βρίσκεις την καλύτερη λύση για έναν υπόδουλο.

Το Stockholm International Peace Research Institute παρουσιάζει μια ετήσια έκθεση που έχει το ενδιαφέρον της, επ’ αυτών.

Ποιοι είναι οι μεγαλύτεροι εισαγωγείς όπλων παγκόσμια; Κίνα, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Ινδία και κοντά... Ελλάδα. Ο μεγαλύτερος εξαγωγέας είναι φυσικά οι Ηνωμένες Πολιτείες αλλά και η Ρωσία και η Γερμανία.Μόνο στην κυβέρνηση Bush τα πρώην στελέχη της Lockheed Martin, μιας εταιρείας κολοσσού στην πολεμική βιομηχανία και όχι μόνον, υπήρξαν ουκ ολίγα.

Ο κ. Stevens πρόεδρος της «επιτροπής για το μέλλον της αεροπλοΐας» ήταν ένας. Γνωμοδότησε φυσικά για την άμεση επέκταση των προμηθειών. Ο Steven J. Hadley, Εθνικός Σύμβουλος Ασφαλείας (National Security Advisor), όταν αποχώρησε η Condoleeza Rice (θυμίζω πρώην μεγαλοστέλεχος της πετρελαϊκής Chevron), ήταν άλλος ένας - έχω αναφερθεί προ πολλού στον κύριο. Ο υπουργός μεταφορών Norman Mineta, επίσης. Σημειωτέον ότι αυτός ήταν και Δημοκρατικός στην τσέπη, όχι Ρεπουμπλικάνος. Ο μόνος Δημοκρατικός στην Κυβέρνηση Μπους. Το συμφέρον χτίζει " ιδεολογικές γέφυρες". Συγνώμη για το "ιδεολογικές".

Άλλος ήταν ο Otto Reich, υφυπουργός εξωτερικών, αρμόδιος για το «Δυτικό ημισφαίριο». Όλοι λομπίστες της Lockheed. ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΑ παραδείγματα. Πχ. Ακόμα ένας ο E.C. Aldridge, Jr, o οποίος ήταν ο εντεταλμένος στο Υπουργείο Άμυνας για την προμήθεια οπλικών συστημάτων και αυτός που υπέγραψε την συμφωνία με την Lockheed για την αγορά από το Αμερικάνικο Δημόσιο των μαχητικών F22, ήταν και αυτός στέλεχος της εταιρείας. Και υπεύθυνος της προεκλογικής εκστρατείας του Μπους.

Το PAC της Lockheed πριμοδοτεί με περί τα $1.000.000 ετησίως ανθρώπους σε θέσεις κλειδιά.

Είναι δωροδοκία; Στην Αμερική λέγεται ότι μια Επιτροπή Δράσης (PAC) πριμοδοτεί... δράσεις. Lobbying ονομάζεται η δωροδοκία στην πολιτισμένη Δύση (βλ. ανάρτηση "Ποια Αμερική θέλουμε").

Τα ανέφερα όλα τούτα εντελώς ενδεικτικά, για να καταδείξω συνοπτικά ότι οι μεγαλοεταιρείες, είναι ένα όχημα για την δημιουργία δημόσιου χρέους, με κάθε τίμημα, με κάθε μέσο και με ανθρώπους τους παντού και προπάντων, εκεί που πρέπει. Το παράδειγμα της Lockheed είναι ένας κόκκος άμμου στην θάλασσα των αληθινών συμφερόντων, των εξαρτήσεων και της πραγματικότητας.

Τα ισχυρά κράτη πριμοδοτούν εταιρείες τύπου Lockheed με τους τρόπους που προαναφέρθηκαν και «αναγκάζουν» τους αδύναμους – είτε με το καλό είτε με το κακό – να ενδώσουν. Η Ρωσία του Πούτιν δεν κάνει τίποτε άλλο στην διεθνή σκηνή, εκτός αυτό αυτό.Η εξάρτηση είπα πριν δεν είναι μόνο οικονομική και στιγμιαία. Εκτείνεται εις το διηνεκές, λχ θα πρέπει να προμηθεύεσαι ανταλλακτικά ή να αλλάζεις τα συστήματα σου με νέας τεχνολογίας, διότι αλλιώς θα υπολείπεσαι του αντιπάλου σου, κλπ. Η εξάρτηση γίνεται μόνιμη και διαπλέκεται με όλο το φάσμα των δραστηριοτήτων ενός κράτους. Η εξάρτηση υπακούει σε ανταγωνισμούς, κάποιος από αυτούς ψεύτικους και πλαστούς και προβοκατόρικους, με τις λεγόμενες False Flag Operations, για να γυρίζει και να μυρίζει το χρήμα. Αν είσαι κάπου απειθής, η διακοπή της τροφοδοσίας σου με κάποιο από τα προσφερόμενα «αγαθά» είτε είναι όπλα, ή υπηρεσίες, είτε αμιγώς χρήμα είτε κάτι άλλο, είναι μια απειλή που δεν μπορείς να την αντέξεις.

Η ηρωίνη του πρεζάκια. Και ως κράτος έχεις την μέγιστη τιμή να είσαι το βαποράκι. Καμιά φορά η δόση σου, χάρισμα σου.

Τα “big time” κράτη δανείζουν άλλα κράτη και εμμέσως, μέσω των «ανθρωπιστικών βοηθειών» ή μέσω των "αναπτυξιακών έργων" ή με ένα κάρο άλλες καλόηχες ταμπέλες που συνήθως πλασάρουν τα media, ο στρατός των αμαθών και ημιμαθών δημοσιογράφων, που κινούνται σαν τα ανεμολόγια πλην ελαχίστων εξαιρέσεων.

Ποιοι αναλαμβάνουν τις μελέτες των έργων, ποιοι τα κοστολογούν και ποιοι τα χρηματοδοτούν, είναι συνήθως κάποιοι με το ιδιο όνομα. Οι ίδιοι εκπαιδεύουν και στρατολογούν. Συντάσσουν τεχνοοικονομικές μελέτες, Τις προωθούν. Τις "εγκρίνουν". Τις εφαρμόζουν. Είναι «αναγκαίοι». Έχουν «τεχνογνωσία». Σημαδεμένη τράπουλα.

Σε επίπεδο κρατών, όπου εκεί δεν είμαστε μονάδες, αλλά σύνολα, τα μεγάλα πορτοφόλια παίζουν εν ου παικτοίς. Ελάχιστα πραγματικά γίνονται ευρέως γνωστά και τούτο διότι συνήθως όλοι είναι «ικανοποιημένοι» με τον έναν ή τον άλλον τρόπο (...) αλλά και διότι η μυστικότητα επιβάλλεται για λόγους «εθνικής ασφαλείας» ή την προάσπιση «εθνικών συμφερόντων» και άλλες φανφάρες.

Αυτοί οι όροι, όπως και ο όρος «ανεξαρτησία», που αναφέρθηκε τις προάλλες για την ΕΚΤ και τον ρόλο της, όπως προβλέπεται στο Καταστατικό της (βλ. ανάρτηση για ΕΚΤ), κάθονται στο ίδιο θρανίο, είναι Οργουελικοί ευφημισμοί, όπου στην πραγματικότητα από πίσω τους κρύβονται άλλα, πολύ πιο βάρβαρα ακόμα και να τα προφέρει κανείς, συμφέροντα, έννοιες και όροι.

Όταν τα «big time» κράτη "χρηματοδοτούν", το κάνουν βεβαίως ως τσάμπα μάγκες με δανεικά.Ουδένα κράτος δεν υπάρχει στην υφήλιο που να μην είναι κατάχρεο στους Τραπεζίτες, που να έχει ίδια κεφάλαια προς εκμετάλλευση. Μέχρι πρόσφατα ήταν η Αλβανία και η Ρουμανία οι εξαιρέσεις. Η μοίρα τους, γνωστή. Απομονωμένοι σαν λεπροί, μέχρι να πάρουν την απόφαση να συμμετάσχουν στο δανειοπάζαρο.

Πως λειτουργεί τότε, «η ιστορία»;

Και πάλι θα παραπέμψω εμμέσως σε προηγούμενες αναφορές μας.

Όταν οι ΗΠΑ έχουν εξασφαλίσει να είναι το δολάριο το παγκόσμιο νόμισμα (reserve currency) και αφού μπόρεσαν να κυκλοφορούν και να τυπώνουν μέσω της FED όσα θέλουν χωρίς το gold standard, να δανείζουν όπου να’ ναι, όσο να’ναι για ό,τι να ναι – η απάντηση είναι απλή: μια εκτυπωτική μηχανή χρειάζεται, μελάνι, πετρέλαιο και πυγμή. Ακριβώς, ή περίπου, σαν τις μολότοφ.

Παρεμπιπτόντως, έσφαλα. Είπα: «...αφού μπόρεσαν να κυκλοφορούν και να τυπώνουν μέσω της FED όσα θέλουν χωρίς το gold standard». Η αλήθεια είναι «...αφού η FED μπόρεσε μέσω του κράτους να κυκλοφορεί και να τυπώνει όσα θέλει χωρίς το gold standard...».

Η διείσδυση γίνεται σε όλα τα επίπεδα με τον δούρειο ίππο του δανεισμού. Πολιτικό, στρατιωτικό, κοινωνικό (ένδυση, διατροφή, ψυχαγωγία), πολιτισμικό. To trend του χρήματος στο όνομα της βρώμικης πολιτικής είναι πάντοτε bullish. Μέσα σε όλο αυτό το πανηγύρι, οι άνθρωποι ευδαιμονικά απολαμβάνουν την ικανοποίηση των ενστίνκτων τους. Την δανεική ζωή τους.

Οι πολιτικοί είναι ευχαριστημένοι διότι επιδεικνύουν "έργο".

Και οι «(κατ)έχοντες» της πρώτης – πρώτης θέσης, ακόμα περισσότερο, ευ-δαιμονισμένοι από την αύρα του χορού της εξουσίας, της κυριαρχίας, της δύναμης τους.

Αυτά όλα δεν είναι αντι-καπιταλιστικά παραληρήματα και μαρξιστικές κορώνες, φίλοι.

Θυμίζω από τις σχετικές φράσεις-τοποθετήσεις Αμερικανών Προέδρων που υπάρχουν σε παλιότερη ανάρτηση, μια του Αιζενχάουερ (με αρκετά προσεκτικούς χαρακτηρισμούς, φυσικά)

"Στους κυκλους της κυβέρνησης, πρέπει να προφυλαχτούμε από την συγκέντρωση αδικαιολόγητης επιρροής, είτε ζητείται είτε όχι, από το στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα. Το ενδεχόμενο της καταστροφικής ανάδειξης μιας άστοχης δύναμης, υπάρχει και θα εξακολουθεί να υφίστατα"

"In the councils of government, we must guard against the acquisition of unwarranted influence, whether sought or unsought, by the military-industrial complex. The potential for the disastrous rise of misplaced power exists and will persist."

Η χώρα μας, έχει καλά βιώσει τι θα πει αυτού του είδους η εξάρτηση και σε πολιτικό και σε κοινωνικό επίπεδο. Οι πολίτες στην πλειονότητα, είτε δεν ξέρουν ή δεν θυμούνται ή δεν ζουν πια. Είναι πάντοτε, βλέπεις, λίγο «πολύλοκα» και «δύσκολα» και «δυσνόητα» και, που καιρός γι’ αυτά. Τα μυαλά μας πονάνε ανάμεσα στα φουσκωμένα στήθια της κ. Ελένης Μενεγάκη. Που χώρος για άλλες έγνοιες.

Όταν όμως μια χώρα, ξεκινώντας απο το 1968, έχει χρέος 33 δις δραχμών και η ευνοούμενη των ΗΠΑ χούντα των συνταγματαρχών (όπως τα αρχεία του Foreign Office και οι ίδιες εμμέσως παραδέχθησαν), άμα τη αναλήψει, το διπλασιάζει σχεδόν σε ένα χρόνο με "έκτακτες" δαπάνες...

όταν το δημόσιο χρέος της Ελλάδας τότε επιβάρυνε το εισόδημα του καθενός μας κατά ποσοστό 33,6% όσο δηλ. το εισόδημα ενός Νορβηγού και το μισό απ’ ό,τι ενός Ολλανδού ή Βέλγου και πλέον χρωστάμε περισσότερα από αυτά που παράγουμε και βρισκόμαστε στην 122η χειρότερη θέση στον κόσμο... (θυμίζω World Economic Forum στην Ετήσια Έκθεση Ανταγωνιστικότητας- και στον Επίκουρο)

όταν το δημόσιο μας χρέος από 163 δις δραχμές το 1981 έφτασε τα 2 τρις δραχμές το 1990 και από το 25% του ΑΕΠ το 1980 στο 79,6% το 1989 (3 φορές επάνω), μετά από την διακυβέρνηση ενός από τους 10 καλύτερους οικονομολόγους των ΗΠΑ, του σοσιαλιστή Ανδρέα Παπανδρέου (ο οποίος κατά την προσφιλή του Παπανδρεϊκή διγλωσσία, ενώ δήλωνε "αν το έθνος δεν αφανίσει το χρέος, το χρέος θα αφανίσει το έθνος" μετά, με την ίδια άνεση άνοιγε τα δημόσια ταμεία, βλ. τα ΔΑΝΕΙΚΑ των δημόσιων ταμείων, με το «Τσοβόλα δώστα όλα» και άλλα σοκολατένια αρώματα)...

όταν το ίδιο χρέος, σε επτά χρόνια, από το 1990 έως το 1997 ανήλθε σε 114 δις Ευρώ ή 30 τρις δραχμές, δηλαδή άλλες 15 φορές πάνω από το 1990 και 200 περίπου φορές από το 1981, για να εξυπηρητεθεί ένα ατέλειωτο όργιο διορισμών και λεηλασίας των δημόσιων οικονομικών και όπου τα χρήματα του Α' ΚΠΣ (Πακέτου Ντελόρ) πήγαν εξ ολοκλήρου σχεδόν σε πελατειακές και ψηφοθηρικές ανάγκες, με αποτέλεσμα το γραφικό, η ζεύξη Ρίου-Αντιρρίου, το μετρό της Αθήνας, η εκτροπή του Αχελώου, η Αττική οδός, να έχουν εξαγγελθεί πάνω από 30 φορές σε αυτήν την δεκαετία... Θυμίζω ότι στην ίδια δεκαετία, το ποσοστό ανεργίας, από το 2,7% του εργατικού δυναμικού το 1980, το 1989 είχε φθάσει στο 6,4%.

Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ, έπεσε από το 71,8% του μέσου όρου των "15" της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 1980, στο 59,4% το 1989.

28 χρόνια μετά είναι στο 88%. Σημειωτόν, μαρς.

όταν η νέα διακυβέρνηση, του μεσαίου χώρου και όπως φαίνεται και του μεσαίου δακτύλου, της ΝΔ, παρέλαβε την εξουσία και όταν το χρέος της Γενικής Κυβέρνησης βρισκόταν στα 179 δις το 2003 και στα 198 δις ευρώ το 2004 - και παρότι ιδιωτικοποίησε ό,τι μπορούσε (και άρα είχε ιδιαίτερα αυξημένα έκτακτα έσοδα) κατάφερε, το 2009, να παρουσιάζει (σύμφωνα με τον προϋπολογισμό της) χρέος 273,556 δις Ευρώ, δηλαδή φούσκωμα 95 δις Ευρώ σε 5 χρόνια, 10 φορές όσο κόστισε η Ολυμπιάδα του 2004!... Που πήγαν τα λεφτά;

όταν καλούμαστε να πληρώσουμε κοντά 30 δις Ευρώ για τοκοχρεολύσια παλαιότερων ετών, μόνο το 2009, 4 φορές όσο οι δαπάνες για την Παιδεία και όσο κοστολογούνται τριακόσια (300) ακριβά χιλιόμετρα δικτύου μετρό, δηλ. ενός δικτύου που θεωρητικά θα υπερκάλυπτε κάθε μεγάλη πόλη της Ελλάδας...

όταν η μεσαία διακυβέρνηση της ΝΔ, δια του κ. Αλογοσκούφη, μερίμνησε να εκδίδονται και ομόλογα 30ετούς διάρκειας και επίκειντα και 50ετούς (!), με αποτέλεσμα η μέση διάρκεια των ομολόγων, να είναι από 1,63 χρόνια το 1994 στα 11,99 (βλ.12) χρόνια το 2008 και να έχουμε από σήμερα χρεώσει τα σωτήρια έτη απογόνων 2037 και 2040 με κάποια δις...

...ενώ η διακυβέρνηση του κ. Σημίτη προνόησε εν έτει 1999 να χρεώσει στο 2009 τα σπασμένα, σκεπτόμενη ίσως ότι μπορεί να επανεκλεγούμε το 2000 και το 2004, άρα το 2008, που θα ναι οι επόμενες εκλογές, να μην έχουμε τίποτα ζόρια...

όταν λοιπόν το δημόσιο χρέος μας από τα 163 δις δραχμές το 1981 έφτασε (σε δραχμές) τα 93 τρις το 2009, δηλαδή 570 φορές επάνω, τι θέλετε να σας πω ή να γράψω άλλο;

Ουδείς φταίει; Ήταν ένας-κάποιος κακός υπολογισμός; Μας ξέφυγε η κατάσταση και η μία δραχμή που χρωστάγαμε έγινε 570; Τι;

Στο Δημόσιο Χρέος μας, ας βάλουμε καταρχάς όλοι το δάκτυλο μας επί του τύπου των ήλων. Το εσταυρωμένο κράτος μας, είναι απότοκο της φοροδιαφυγής, του ρουσφετιού που όλοι κάποια στιγμή αποζητήσαμε, της υπερτιμολόγησης εξόδων και αμοιβών μας σε συναλλαγές μας με το δημόσιο, των στημένων διαγωνισμών. Βρίσκεται σε πλαστές συνταγογραφήσεις και σε εικονικά τιμολόγια, σε πύλινες επιχορηγήσεις, και εταιρείες - φαντάσματα, σε τρύπιους ισολογισμούς και σε πετσοκομμένα ένσημα και ασφαλιστικές εισφορές.

Μα πάνω απ’ όλα, η δύστυχη νοοτροπία μας και ίσως το ριζικό μας, έχει προ πολλού αποφασίσει να μας ποδηγετούν, άβουλοι, ανίκανοι, συχνά ανόητοι, απαίδευτοι και ανιστόρητοι πολιτευτές, στους οποίους έχει χορηγηθεί το διακριτικό γνώρισμα του πολιτικού αντιπροσώπου. Όσοι γνωρίζουν ή ειναι συνδικαλιστές, κάτι περισσότερο από αυτά που ανέφερα θα λογίζονται τώρα. Όσοι γνωρίζουν ή είναι υψηλόβαθμοι «στρατιωτικοί γραφείων», ανώτεροι δημόσιοι υπάλληλοι, στελέχη υπουργείων, ¨εργολάβοι δημοσίων έργων", προμηθευτές δημόσιων νοσοκομείων, κλπ ή απλά κλακαδόροι του συστήματος αυτού (και άλλοι πολλοί από εμάς) κάτι παραπάνω ίσως να έχουν κατά νου.

Η ουσία είναι, ότι όσες φορές στο παρελθόν τέθηκε ως ζήτημα η ΑΓΩΝΙΑ για την επιβίωση του Ελληνικού Κράτους, κατ’ επίφαση «δημοκρατικές» φωνές, τάχα για το συφέρον του λαού (κατά βάση για το θλιβερό τους το σαρκίο), άλλαζαν τον ρου της μοίρας μας. Πρώτα απ΄όλα ήταν η επιβίωση των ίδιων και των πατρόνων τους.

Και γι αυτό τώρα, μετά από 3 δεκαετίες ατέλειωτης ρεμούλας, οσφυοκαμψίας και υποκλίσεων στους απροσδιόριστους ηγέτες, τους «Θείους» και τους «Μεγάλους», των οποίων πολλά και άξια τσιράκια εδέησε να παράγει αυτός ο τόπος - το Ελληνικό Κράτος (παρεμπιπτόντως δηλαδή και με το συμπάθειο, όλοι μας χωρίς εξαίρεση), οδεύει σε μια οδυνηρή οικονομική απαξίωση, από το κεφάλι προς τα πόδια. Δεκάδες παράγοντες, συνηγορούν στο ότι ανεπιστρεπτί, το μέλλον μας άλλαξε, αλλά δεν το ξέρουμε ακόμα, δεν ΘΕΛΟΥΜΕ να το ξέρουμε. Ας είναι.

Εύχομαι από καρδιάς να είμαι ολότελα λάθος. Εγώ και άλλοι σαν εμένα, σήμερα είμαι - αύριο δεν είμαι. Παρόλαυτά ήδη οι Financial Times το λένε ξεκάθαρα και μας βάζουν στο στόχαστρο. Οι πρώτοι υποψήφιοι για χρεοκοπία (σωστά διαβάσατε) από τη ζώνη του Ευρώ.

Σε κάθε περίπτωση, οι πρωταίτιοι, βρίσκονται εκεί που ακριβώς, υπάλληλοι των εταιρειών αξιολόγησης*, σαν και αυτόν που υποβάθμισε λέει την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας μας προχθές, θα ήθελαν να είναι:

Συνταξιούχοι ή νεκροί.

Παρακολουθώντας κάποτε, ένα διεθνές κοινωνικό φόρουμ με παγκόσμια συμμετοχή, αντιλήφθηκα, σαν κάτι ουρανοκατέβατο να με χτύπησε, την πραγματική νομοτέλεια των ζωών μας. Ενώ «εμείς», «οι άλλοι», προσπαθούμε να αντιπαρέλθουμε δεκάδες διαδικαστικές «ανωμαλίες», μεταξύ μας, να βρούμε συνισταμένες και να ταυτιστούμε σε κάποια ελάχιστα σημεία, μήπως και ποτέ καταφέρουμε ως απλοί άνθρωποι να συνεννοηθούμε και να αντιμετωπίσουμε από κοινού την τεράστια αδικία, ανισότητα και εκμετάλλευση, που μας πνίγει τόσο συχνά και τόσο έντονα και τόσο καθημερινά, από την άλλη πλευρά, υπάρχει μια απίστευτα οργανωμένη, πειθαρχημένη και συνεκτική δύναμη, η οποία και τι θέλει ξέρει και πως να το αποκτήσει και πάνω απ’ όλα τι την ενώνει. Θέλει χρήμα, περισσότερο χρήμα με κάθε τρόπο, μέσο ή τίμημα.

Όταν βλέπετε ένα διάγραμμα σαν το παρακάτω, διαβάστε τι πραγματικά σας λέει. Σας λέει ότι ηττηθήκαμε, ότι αυτό που τάχα αντιμετωπίζουμε, είναι τόσο ισχυρό που μας έχει φτάσει στο τελευταίο προπύργιο της παράδοσης. Στην συνομολόγηση, ότι είναι φυσιολογικό, αναπόφευκτο και ΑΝΑΓΚΑΙΟ.

Δείτε λοιπόν, πως το Ελληνικό Δημόσιο Χρέος, εκτοξεύτηκε, 570 φορές, την στιγμή που 1 στους 5 Έλληνες παρέμεινε κάτω από το όριο της φτώχειας. Που πήγαν τόσα χρήματα;

Πως ετούτος εδώ ο τόπος, κάποτε, μετά από έναν Ελληνοτουρκικό Πόλεμο (1897), 2 Βαλκανικούς Πολέμους, 2 Παγκόσμιους και μια κατοχή, έναν εμφύλιο, 3 Δικτατορίες (Κονδύλης - Πάγκαλος – Μεταξάς), την Μικρασιατική Καταστροφή και την απόλυτη ένδεια, κατάφερε να είναι το ταχύτερο αναπτυσσόμενο κράτος στον κόσμο μετά την Ιαπωνία έως τα μέσα της δεκαετίας του 1970. «Το ελληνικό οικονομικό θαύμα» - εδώ

Δεν ήμασταν πάντα ουραγοι, κύριοι.

(διαγράμματα από το Πανεπιστήμιο της Pennsylvania)

Στο 1ο διάγραμμα η Ελλαδίτσα, ταγός, πρώτη και καλύτερη ακόμα και από την Λοκομοτίβα Γερμανία

...και στο επόμενο ουραγός (έτος βάσης το 1980)...

Εν έτει 1980, το χρέος μας ως ποσοστό του ΑΕΠ ήταν 10 εκατοστιαίες μονάδες χαμηλότερα από τον μέσο όρο των κρατών της Ε.Ε.. Σήμερα, ο ΜΟ της Ευρώπης των 15, είναι 65,8%. Οι μεγάλοι πολιτικοί μας ηγέτες, κατάφεραν σε 3 δεκαετίες, να το εκτοξεύσουν 40 μονάδες πάνω από τον μέσο κοινοτικό όρο. Αυτό λέγεται οπισθοδρόμηση και υποθήκευση του μέλλοντος μας. Ξεκάθαρα. (Δείτε κι αυτό).

Δείτε πως οι "ηγέτες" της Μεταπολίτευσης (για τους οποίους σκίζαμε τα ρούχα μας), στην πιο ομαλή δημοκρατικά περίοδο, όπου για να τα λέμε απλά, μας άφησαν ήσυχους οι "Προστάτες", συνέπεσε να είναι και οι ηγέτες της μεγαλύτερης υπερχρέωσης που γνωρίσαμε από συστάσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας. Η υποδούλωση της υπερχρέωσης, δεν σταματά, διότι πολύ απλά, ΠΟΥΘΕΝΑ και ΠΟΤΕ έως σήμερα δεν υπάρχει αντίστοιχο προηγούμενο.

Άλλωστε το Διευθυντήριον εις τας Ευρώπας, μας έχει διαμηνύσει:

Δημόσιο χρέος στο 451,3% του ΑΕΠ το 2050

Αλλά για να συμπεράνουμε και κάτι: Η υπερχρέωση είναι ο μόνος τρόπος να έχεις μια κάποια ειρήνη, ασφάλεια, ηρεμία... 'Η θα πληρώνεις με χρήμα, ή με αίμα.

Κάποια τζιμάνια λένε πως δεν έχει σημασία το ύψος του χρέους (570 φορές πάνω όπως είπα) αλλά το ποσοστό του στο ΑΕΠ (105%), άρα "μόλις" 5 φορές πάνω.

Καταρχάς, η Παγκόσμια Τράπεζα έχει θέσει ως σημείο καμπής το χρέος να βρίσκεται άνω του 50% του ΑΕΠ. Σκεφτείτε που βρίσκεται ο κοσμος, όχι μόνο εμείς. Ένα τούτο.

Δεύτερον. Το ΑΕΠ της Ελλάδα, βασίζεται κατά 70% σε υπηρεσίες. Είναι αμφίβολο αν σε μια μακρά περίοδο αποπληθωρισμού, όπου την διαδέχονται συνεχείς υφέσεις, αν η αγορά των υπηρεσιών θα συνεχίσει να στηρίζει την οικονομία, αφού οι υπηρεσίες κατεξοχήν βασίζονται στην κατανάλωση. Το χρέος θα συνεχίσει να μεγαλώνει, το ΑΕΠ πιθανότατα όχι. Αυτό εννοούσε ο Παπανδρέου "το χρέος θα μας πνίξει".

Τρίτον. Η οικονομία της Ελλάδας, ανέκαθεν στηρίχτηκε στο μεταναστευτικό συνάλλαγμα, τη Ναυτιλία της και την οικοδομική δραστηριότητα. Όσο αφορά το πρώτο, δεν μπορώ να ξέρω τι επιπτώσεις θα έχει μια γενικευμένη παγκόσμια κρίση στην εισαγωγή χρήματος. Για την ακρίβεια δεν μπορώ να ξέρω, την ένταση και το μέγεθος των επιπτώσεων.

Όσο αφορά όμως τη Ναυτιλία, έχω τεκμηριώμενη άποψη. Η Ναυτιλία αυτή τη στιγμή, βρίσκεται σε σημείο ιστορικής καμπής. Δεν μιλάμε για κρίση, αλλά για ζητήματα ύπαρξης. Ο δείκτης Baltic Dry, ο οποίος μετρά το κόστος των ναύλων, σημείωσε δραματική πτώση 94%, από τα υψηλά του.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του Telegraph της 14ης Ιανουαρίου, πλέον οι μεταφορές και οι ναύλοι βρίσκονται στα όρια του κόστους και συχνά κάτω από αυτά...Τσάμπα. Ας μην πω τι γίνεται στις ακυρώσεις παραγγελιών για νέα πλοία, τις τιμές στις αγοραπωλησίες πλοίων, κλπ.

Περιττό επίσης να πω, ότι υπάρχουν συγκεκριμένες τράπεζες στην Ελλάδα, που στήριξαν την "ανάπτυξη τους" στην ανάπτυξη της Ναυτιλίας. Παρεμπιπτόντως, όταν υπολογίζουμε το χρέος σε σχέση με το ΑΕΠ, ας έχουμε επιπροσθέτως κατά νου, ότι το υπάρχουν και οι υποχρεώσεις των Τραπεζών και των νοικοκυριών, ως χρέη της οικονομίας. Ιδιωτικό και Δημόσιο χρέος, είναι ένα εκρηκτικό μείγμα. Αν τα βάλουμε μαζί, είναι πάνω από 3 φορές από όσα παράγουμε.

Επειδή όμως, σε αυτό υπάρχουν άλλοι που έχουν τα πρωτεία, δείτε το παρακάτω, από τους Bridgewater Associates.

Ο διακεκομμένος κύκλος είναι το ΑΕΠ της κάθε χώρας. Ο μπλε σκούρος κύκλος είναι οι ΒΡΑΧΥΠΡΟΘΕΣΜΕΣ υποχρεώσεις των Τραπεζών σε σχέση με το ΑΕΠ της κάθε χώρας. Ο απλός κύκλος, είναι οι ΒΡΑΧΥΠΡΟΘΕΣΜΕΣ υποχρεώσεις των Τραπεζών σε σχέση με το δημόσιο χρέος κάθε χώρας. Ο αριθμός από κάτω, είναι το leveraging, η μόχλευση των ιδίων κεφαλαίων, πόσες φορές δηλ. οι τράπεζες τζογάρουν τα ίδια κεφάλαια τους, κατά μέσο όρο.

Έτσι, για παράδειγμα, οι Ελβετικές Τράπεζες χρωστούν ΒΡΑΧΥΠΡΟΘΕΣΜΑ, περίπου 13 φορές περισσότερα, από όσα χρωστά η χώρα τους (1273%), 2,6 φορές περισσότερα από όσα παράγει η χώρα τους (260%), ενώ έχουν τζογάρει κατά 29 φορές τα ίδια κεφάλαια τους στο τραπεζικό - χρηματοπιστωτικό καζίνο.

Θέλετε κάποια καλύτερη απόδειξη για το ότι το δημόσιο και το ιδιωτικό χρέος, είναι το μπαλόνι που θα σκάσει μαζί με το σύστημα; Θέλετε κάποια καλύτερη απόδειξη για το τι ακολουθεί;

Δείτε τα αντίστοιχα μεγέθη της Ισλανδίας που χρεοκόπησε, τα οποία είναι ΠΟΛΥ καλύτερα από της Ελβετίας και ονειρευτείτε που βρίσκεται η Ελβετία και τι θα σημάνει ένα Ελβετικό κραχ.

Δείτε τώρα πόσο "ΚΑΛΥΤΕΡΑ" φαίνονται οι ΗΠΑ (που όλοι ξέρετε πλέον, που και πόσο άσχημα είναι), πόσο "καλά" φαίνεται η Ελλάδα (που ελπίζω να έγινε κατανοητό που βρίσκεται το κράτος, οι τράπεζες της και τα νοικοκυριά) και ίσως επιτέλους λυθεί στον καθένα η απορία, γιατί τα πράγματα είναι τόσο άσχημα.

(Διότι κυκλοφορούν στo Ελληνικό Διαδίκτυο κάποιοι που λένε καταστροφολόγους, τρομολάγνους κλπ. τους υποστηρικτές τέτοιων απόψεων. Από αυτό εδώ το Blog οι κρίσεις συνοδεύονται μόνο και πάντα από στοιχεία. Αλλά αυτό είναι το Sentiment, φίλοι. Ακόμα και όταν βλέπεις ότι τα Fundamentals είναι στο χειρότερο επίπεδο δεκαετιών, μην πω αιώνα, παρότι βλέπεις το ντουβάρι, είσαι ακόμα έτοιμος να χτυπήσεις την κεφάλα σου να το σπάσεις, να περάσεις από μέσα. Ειδικά όταν είναι άδεια.)

Η περιελευση της οικουμένης σε αυτήν την οδυνηρή κατάσταση συνιστά κατ' εξακολούθηση έγκλημα εις βάρος της ανθρωπότητας. Οι ευθυνόμενοι, έχουν όνομα, δεν είναι τίποτα απροσδιόριστες εξωκοσμικές οντότητες.

Εντούτοις, ο απελθείς Υπουργός Οικονομικών, θα αισθάνεται όμορφα, όντας 4 φορές προσκεκλημένος της Λέσχης Bildeberg τα τελευταία 5 χρόνια. Ήταν μια κάποια τιμή. Θυσιάστηκε για το έθνος.

Όπως έχει γραφεί στην σχετική ανάρτηση, παρέα του έκανε και η κ. Διαμαντοπούλου και ο κ. Παπανδρέου και άλλοι. Ο κ. Παπανδρέου δε, άσχετο, αλλά επίκαιρο, θα πρέπει να αισθάνεται ιδιαίτερα όμορφα, αυτόν τον καιρό, όταν ως Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, συνεργάζεται αρμονικά με τον Αντιπρόεδρο σύντροφο του σοσιαλιστή Ισραηλινό κ. Ehud Barak, τον σημερινό ΥΠΟΥΡΓΟ ΑΜΥΝΑΣ (και πρώην πρωθυουργού) της σοσιαλιστικής και φιλάνθρωπης Κυβέρνησης του Ισραήλ, της 53ης Πολιτείας των ΗΠΑ.

Ο συνάδελφος τους κ. Strauss-Kann πάντως, δικηγόρος, οικονομολόγος και Managing Director του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου υποστήριξε προ ημερών στο BBC ότι "οι κοινωνίες θα υποφέρουν το 2009". Προσωπικά νομίζω ότι τούτο θα συμβει κυρίως το 2010)

Όπως όμορφα θα πρέπει να αισθάνονται όλοι οι Προϊστάμενοι των Προμηθειών Οπλικών Συστημάτων στην χώρα μας τα τελευταία 20 χρόνια, ειδικά αν αναλογιστεί κάποιος, ότι ΚΑΝΕΝΑΣ, ουδείς υπουργός από όλους αυτούς δεν ξανασχολήθηκε με την ενεργό πολιτική όταν αποχώρησε από αυτό το υπουργείο. Θα ήταν για λόγους «εθνικής ασφαλείας». Ειδικά οι κκ. Παπαντωνίου και Τσοχατζόπουλος, θα αντιμετώπιζαν έντονο πρόβλημα επιβίωσης, δίχως την βουλευτική τους αποζημίωση

Και στο τέλος, στην άκρη του Ελληνικού μας τούνελ, ο κόκκινος κ. Τσίπρας, μένει μόνος να αντιμάχεται από την οικία του στον Διόνυσο κάθε μεγαλοσυμφέρον.

Το ΚΚΕ, με ρητορική όμοια από την εποχή που το χρέος ήταν μικρό έως τώρα που γέρασε, τουλάχιστον θα έχει να παινεύεται ότι στο ταμείο του δεν υπήρξαν ποτέ ελλείμματα – και ούτε πρόκειται.

Κι αν η πίστη είναι το αποκούμπι, ίσως να μάθατε τι βρέθηκε στην απογραφή στην οικία του Μακαριστού Χριστόδουλου Παρασκευαϊδη, στο Ψυχικό, του ηγέτη της επί γης Χριστοηθούς Εκκλησίας, κάτοχο του 1/3 της γης στην Ελλάδα (μια ατέλειωτη περιουσία, σύμφωνα με το περιοδικό ΙΕΡΑ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ, εκδότης Οδυσσέας Τσολογιάννης).

Αν η πίστη είναι το αποκούμπι, δεν είναι οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι αυτού του κόσμου,

Είμαστε σε καλά χέρια;
Εϊμαστε άξιοι της μοίρας μας.
Όπως πάντα.

Δεν βρίσκω τίποτε άλλο, τίποτε καλύτερο για επίλογο, από τους Μοιραίους του Κώστα Βάρναλη:

Μες στην υπόγεια την ταβέρνα,

μες σε καπνούς και σε βρισιές,

(απάνου εστρίγγλιζε η λατέρνα)

όλη η παραία πίναμε εψές,

εψές, σαν όλα τα βραδάκια,

να πάνε κάτου τα φαρμάκια.

Σφιγγόταν ο ένας πλάι στον άλλο

και κάπου εφτυούσε καταγής,

ω! πόσο βάσανο μεγάλο

το βάσανο είναι της ζωής!

Οσο κι ο νους αν τυραννιέται

άσπρην ημέρα δε θυμιέται!

(Ηλιε και θάλασσα γαλάζα

και βάθος του άσωτου ουρανού,

ω! της αυγής κροκάτη γάζα

γαρούφαλλα του δειλινού,

λάμπετε-σβήνετε μακριά μας,

χωρίς να μπείτε στην καρδιά μας!)

Του ενού ο πατέρας χρόνια δέκα

παράλυτος - ίδιο στοιχιό

του άλλου κοντόμερη η γυναίκα

στο σπίτι λιώνει από χτικιό,

στο Παλαμίδι ο γυιός του Μάζη

κ' η κόρη του γιαβή στο Γκάζι.

-Φταίει το ζαβό το ριζικό μας!

-Φταίει ο θεός που μας μισεί!

-Φταίει το κεφάλι το κακό μας!

-Φταίει πρώτ' απ' όλα το κρασί!

"ποιος φταίει; Ποιος φταίει;... κανένα στόμα

δεν τόβρε και δεν τόπε ακόμα.

Ετσι, στην σκοτεινή ταβέρνα

πίνουμε πάντα μας σκυφτοί,

σαν τα σκουλήκια κάθε φτέρνα

όπου μας εύρει, μας πατεί:

δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα!

προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα!

__________

* Ο "οίκος" S&P υποβάθμισε την πιστοληπτική μας ικανότητα (Sovereign Rating) σε Α-, όσο ήταν και το 1999 προ ΟΝΕ. Κάτω από εκεί, ένα επίπεδο πιο κάτω, η ΕΚΤ δεν μπορεί να μας δανείζει πλέον και επιστρέφουμε στην εποχή του λίθου.

Όμως, ο οίκος αυτός, παρέα με Moody's, Fitch ήταν και είναι βασικοι υπαίτιοι για την κατάσταση του οικονομικού συστήματος, αφού βάφτιζαν (με το αζημίωτο) ως αξιόπιστα "σακιά με πατάτες", δημιουργώντας "ένα τέρας", όπως υπάλληλοι τους ΟΜΟΛΟΓΗΣΑΝ σε ακροαματική διαδικασία και σε αλληλογραφία τους που δημοσιοποίηθηκε, σε Επιτροπή του Κογκρέσου. (οι εκφράσεις δικές τους).

"Ας ελπίσουμε να είμαστε όλοι πλούσιοι ή συνταξιούχοι, μόλις καταρρεύσει αυτός ο χάρτινος πύργος" είχε πει στέλεχος του S & P. Αυτού του "οίκου", ντε, που μας υποβάθμισε εσχάτως.

Στ' άρματα.

Nouvelle Mosque?

2009-01-13T13:35:00.002+02:00

- Νέος Ναός;

- Όχι. Συνέντευξη τύπου του κ. Μπους

I.O.U.S.A.

2009-01-11T02:54:00.001+02:00

Το 30λεπτο "trailer". Υπάρχει όλο σε DVD και τα... γνωστά.

"Ζητείται Βοήθεια"

2009-01-08T01:21:00.011+02:00

...ή Help Wanted. Σε ελληνική απόδοση "ζητείται εργασία".

Το Conference Board, δημοσιεύει περιοδικά έναν πρωτότυπο τρόπο μέτρησης της ανεργίας, προσαρμοσμένο στα σύγχρονα πλαίσια. Πόσες ηλεκτρονικές (online) αγγελίες αναζητούν (και προσφέρουν) εργασία στην Αμερική.

Οι 2 πίνακες που ακολουθούν είναι επικαιροποιημένοι.

Ο αριστερά μας δείχνει την πτώση στην ζήτηση σε σχέση με τον αυξανόμενο δείκτη ανεργίας από τον Αύγουστο του 2008. 800.000 λιγότερες αγγελίες και 1.500.000 περισσότεροι άνεργοι. Από τον Μάϊο του 2007 έχουμε 3.500.000 περισσότερους ανέργους και 1.200.000 λιγότερες αγγελίες.

Στον πίνακα δεξιά γίνεται συσχέτιση του αριθμού των εργαζομένων με τον ίδιο δείκτη (help wanted online). Οι κινήσεις είναι συγχρονισμένες πτωτικά ήδη από το Νοέμβριο του 2007.

---------

Στο τέλος του σχολίου της 11.11.2008 με τίτλο "Τέλος η ανοχή στους οίκους", υπάρχει ένα διάγραμμα που έδειχνε την διαμετρικά αντίθετη πορεία των συστάσεων/εκθέσεων με αυτή των αγορών σε καίρια χρονικά σημεία. Κοινώς την κοροϊδία.

Την 26η Σεπτεμβρίου η Morgan Stanley και άλλες ναυαγισμένες μούσες, μας ειδοποιούσαν ότι έρχεται "σημαντικό bear market rally".

Από το ρεπορτάζ εκείνης της μέρας:

"Μπορεί οι ώρες δόξας που έζησαν όλες οι μετοχές του κόσμου την περασμένη Παρασκευή να θεωρούνται απλά ένα ονειρικό διάλειμμα στον συνεχιζόμενο εφιάλτη, τίποτα όμως δεν έχει τελειώσει! Oι Morgan Stanley, BNP Paribas και UBS με νέες εκθέσεις τους χαμογελούν και τονίζουν πως αν και η bull market είναι μακριά, το bear market rally δηλώνει "παρών" και έχει άγριες διαθέσεις..."
Έκτοτε ο Αμερικάνικος δείκτης S&P σε μια άνευ προηγουμένου πτώση υποχώρησε 40%.

Το σημείο (υψηλό) εκείνης της μέρας ήταν το 1221,25. Ο δείκτης δεν έκανε μονάδα παραπάνω. Σήμερα είναι στο 905.

Κι όμως. Δεν υπάρχει μνήμη κι αν υπάρχει δεν υπάρχουν αντανακλαστικά. Γλυστράνε στην τσουλήθρα με τα ξυράφια...

Σήμερα, η ίδια ή μάλλον... ο οίκος αυτός, η Morgan Stanley, με νέα έκθεση δηλώνει:

"Τα bear market θέλουν υπομονή - όχι στους πειρασμούς"

Γιατί δεν γίνεται μια ομαδική αγωγή προς τον "οίκο" και όσους αναδημοσιεύουν τις "εκθέσεις" τους για κατάχρηση αγοράς; Nα υπάρξει ένα πογκρόμ στην αδίστακτη αυτή διεθνή κομπανία;

Η απάντηση είναι πολύ βαριά για να δημοσιευτεί.

Προερχόμενος από μια "φάτνη" τεχνικής ανάλυσης το www.tradenews.gr και όντας σε τακτή επαφή με τον κορυφαίο - εξ όσων γνωρίζω - Έλληνα αναλυτή και Trader τον Δημήτρη Γονιδάκη, συστήνω σε όσους ασχολούνται με το επικίνδυνο σπορ των χρηματιστηρίων να αδιαφορούν εφεξής για κάθε "σύσταση - έκθεση" των guru που τρώνε τα χρήματα των ανυποψίαστων σαν τις σάρκες του Προμηθέα. Οι αγορές θέλουν γνώση τεχνικών στοιχείων. Τελεία και παύλα.

Αν κάποιος αμφιβάλλει, δεν έχει απλά ΠΟΤΕ δει ή γνωρίσει αληθινούς αναλυτές αλλά διαβάζει κάτι απίθανα του τύπου "διάσπαση της τάδε ζώνης συναλλαγών που οδηγεί σε ταλαιπωρία", "διακράτηση της χ θέσης είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη", κλπ. Μισοτελειωμένες ελιοτικές αναλύσεις και εγωκεντρικές "αλάνθαστες/νομοτελειακές" φανφάρες.

Ταλαιπωρία δεν λες τίποτα.

Ας είναι. Ο ελληνικός δείκτης της μεγάλης κεφαλαιοποίησης, ο 20άρης, σαλαμοποιείται καθημερινά (και δωρεάν!) από τον κ. Γονιδάκη, στην στήλη με την μεγαλύτερη αναγνωσιμότητα στο Ελληνικο Διαδίκτυο, εδώ (στήλη real profits).

Παντού και πάντα: η γνώση και τα επιχειρήματα μας είναι ΔΥΝΑΜΗ.

Εγώ πάντως έχω 2 πρόχειρα για καληνύχτα - που πέρασαν στο ντούκου.

1. "Ο Jimmy Rogers λέει πως οι περισσότερες μεγαλύτερες Αμερικάνικες τράπεζες είναι χρεοκοπημένες" - Reuters 11/12. Ποιος είναι αυτός; Α, ένας κάποιος επενδυτής, ο συνεταίρος τους Soros και από τους πιο γνωστούς Traders.

2. Μερική πολιτική ανασκόπηση 2008 - ΗΠΑ

Κυβερνήτης Ιλινόϊς Rod Blagojevich (D-IL)

Συνελλήφθη για δωροδοκία, τηλεφωνικές απάτες και απάτες με e-mail

Πρώην Κυβερνήτης Eliot Spitzer (D-NY)
διακεκριμμένες σχέσεις με δίκτυο πορνείας

(ωραία η σημαιούλα στο πέτο)

πρώην βουλευτής Vito Fossella (R-NY)
εξώγαμο, οδηγούσε μεθυσμένος (σιγά τα ωά)

(ωραία η σημαιούλα στο πέτο κι εδώ)

πρώην βουλευτής Rick Renzi (R-AZ)
απάτες με ακίνητα, 35 κατηγορίες, συμπτωματικά μέλος της Επιτροπής Ακινήτων της Βουλής (η σημαιούλα δεν φαίνεται)

βουλευτής Charles Rangel (D-NY)
κατηγορείται για μαύρο χρήμα, υπεξαίρεση ποσών, πρέπει να αθωωθεί λόγω φάτσας

πρώην βουλευτής Tim Mahoney (D-FL)
δωροδοκία κατ' επανάληψη για απόκρυψη εξωσυζυγικών σχέσεων (2 σε 1)

πρώην βουλευτής John Doolittle (R-CA),
ξεψάρωσε κι αυτός - αλλεπάλληλες κατηγορίες για δωροδοκίες

πρώην Δήμαρχος Kwame Kilpatrick (D-MI),
απιστία, φόνος, ψευδορκία, παρεμπόδιση δικαιοσύνης (όλα τα σφάζω)

Γερουσιαστής Ted Stevens (R-AK),
o μακροβιότερος Γερουσιαστής (αθώος μου φαίνεται)
καταδίκη για 7 κατηγορίες, όπως αδυναμία να αποκαλύψει την προέλευση χρημάτων, "πιέσεις" για πέρασμα νομοθεσίας που ωφελούσε επαγγελματικά τον γιο του, κλπ. Τόσα χρόνια, ο άμεμπτος, υπέκυψε κατά τας γραφάς. Μία εβδομάδα μετά την καταδίκη ήταν πάντως πάλι υποψήφιος στις τελευταίες εκλογές. Δυστυχώς τον μαυρίσανε και έγινε ο μακροβιότερος που δεν επανεξελέγη.

πρώην Γερουσιαστής John Edwards (D-NC)
εξωσυζυγικά, εξώγαμα και τα γνωστά πταίσματα

Αυτή ήταν μια μικρή λίστα, όλοι εντός του 2008. Τα καλύτερα χάνουμε.

Να 'χαν και οι τράπεζες κανά εξώγαμο. Αλλά τι λέω.

Τα εξώγαμα των τραπεζών είμαστε εμείς.

ΕΕ - ΕΚΤ 0-1 (τελικό)

2009-01-02T23:37:00.002+02:00

Καλή χρονιά και με υγεία.

Κατόπιν των αναφορών μας σχετικά με το Αμερικάνικο τραπεζικό σύστημα - κατά βάση - έχουν πολλοί φίλοι διατυπώσει την απορία τους αναφορικά με τα ισχύοντα στο (δικό μας) Ευρωπαϊκό.

Επειδή αντιλαμβάνομαι και κατανοώ πλήρως ότι ενώ "εισήλθαμε" στην ΟΝΕ, ουσιαστικά ελάχιστοι ποτέ αντιληφθήκαμε τι πραγματικά συνέβη, για λόγους που θα φανούν στην συνέχεια, ας δούμε σήμερα στην αυγή του νέου έτους, τι είναι τελικά αυτή η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), πόσο διαφέρει ή μοιάζει με την FED, τι εξουσίες έχει, πόσο ελέγχεται, ποιοι την διοικούν.

Ξεκινάμε καταρχήν λέγοντας, ότι η Ο.Ν.Ε., η "Οικονομική και Νομισματική Ένωση" είναι 100% νομισματική για τους συμμετέχοντες (πλην Βρετανίας, Δανίας, Σουηδίας) και ελάχιστα "οικονομική". Το ενιαίο νόμισμα είναι λοιπόν γεγονός για τους "εταίρους".
Η ενιαία οικονομική πολιτική, όμως, είναι μια φενάκη, μια απάτη και εν τέλει δεν υφίσταται επ' ουδενί ως "ενιαία". Το ζητούμενο για την Ε.Ε. ήταν να υιοθετηθεί ένα ενιαίο νόμισμα το οποίο θα προσφέρεται για ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΤΙΚΗ διαχείριση. Είναι καταρχήν, άλλη μια απτή απόδειξη ότι ο έλεγχος του νομίσματος ("η νομισματική πολιτική") η οποία έχει εκχωρηθεί στους τραπεζίτες από τα κράτη, είναι η ΜΟΝΗ και ΙΚΑΝΗ συνθήκη για εξουσία σε όλους τους τομείς. Στην Ευρώπη, φορέας αυτής της δοτής εξουσίας, είναι η ΕΚΤ όπως αντίστοιχα συμβαίνει με την FED στην Αμερική.

Η ασκούμενη από το ECOFIN, το συμβούλιο των Υπουργών Οικονομικών, κατά περιόδους "κοινή πολιτική" είναι σημειολογικά ένας νάνος μπροστά στις λειτουργίες, τις εργασίες και τα μέσα νομισματικού ελέγχου της ΕΚΤ.
Οι λέξεις "λειτουργίες - εργασίες - μέσα νομισματικού ελέγχου" είναι ακριβώς οι ίδιες τις οποίες χρησιμοποιεί το Καταστατικό του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών (ΕΣΚΤ) για να περιγράψει τις εξουσίες και τις αρμοδιότητες που έχουν εκχωρηθεί στην ΕΚΤ από τα κράτη-μέλη. "Κομψές και μαλακές" για να μην προκαλούν την προσοχή. Όπως κομψή είναι και η διατύπωση που αφορά σε ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα προνόμια της ΕΚΤ, την "ανεξαρτησία". Ανεξαρτησία σημαίνει "μην του μιλάτε του παιδιού":

"...ούτε η ΕΚΤ ούτε οι εθνικές κεντρικές τράπεζες, ούτε κανένα μέλος των οργάνων λήψεως αποφάσεων των εν λόγω οργανισμών, ζητά ή δέχεται υποδείξεις από κοινοτικά όργανα ή οργανισμούς, από οποιαδήποτε κυβέρνηση κράτους μέλους ή από οποιονδήποτε άλλο οργανισμό." (άρθρο 7)

Σε αυτές τις λίγες γραμμές περιγράφεται η πιο αυταρχική όψη του κατά τ' άλλα φιλελευθερου τραπεζικού συστήματος. "Δεν δεχόμαστε υποδείξεις" - και "ούτε ζητάμε". (Οι πιο "ανεξάρτητες" Τράπεζες παρεμπιπτόντως είναι 'συμπτωματικά' η ΕΚΤ, ηFED και η Ελβετική Κεντρική Τράπεζα).

Αυτοί οι οποίοι έχουν το αποκλειστικό προνόμιο να εκδίδουν και να κυκλοφορούν το χρήμα και στην Ευρώπη, είναι οι Τραπεζίτες (τα κράτη μπορούν να κυκλοφορούν τα... κέρματα, υπό την έγκριση της ΕΚΤ βέβαια - άρθρο 106 Συνθήκης Ευρωπαϊκής Ένωσης). Είναι οι τραπεζίτες των κυβερνήσεων και του δημοσίου αλλά ταυτόχρονα και οι τραπεζίτες και ελεγκτές των εμπορικών τραπεζών. Είναι αυτοί που ρυθμίζουν τα συναλλαγματικά αποθέματα και εν πολλοίς τι κεφάλαια κυκλοφορούν και προς τα που.
Και "δεν δέχονται υποδείξεις".
Όχι μόνο αυτό, αλλά όλα τα κοινοτικά όργανα ΥΠΟΧΡΕΟΥΝΤΑΙ να ζητούν τη γνώμη της ΕΚΤ αλλιώς υπέχουν κυρώσεις (άρθρα 4 και 34.3 Καταστατικού).

Αυτό το Ευρω-καθεστώς ονομάστηκε στη νομική επιστήμη, "δημοκρατικό έλλειμμα".

Το οποίο "έλλειμμα" επιτείνεται από το πρωτάκουστο γεγονός, το Καταστατικό του ΕΣΚΤ να έχει ισχύ Συντάγματος, δηλαδή να θεωρείται αυτό που λέμε "πρωτογενές δίκαιο". Τι σημαίνει αυτό πολύ απλά; Ότι για να τροποποιηθεί, να αλλάξει, θα πρέπει να ενεργοποιηθεί η σχετική διαδικασία από τα Κοινοβούλια της κάθε χώρας χωριστά.
Τρέχα γύρευε.

Κάτι τετοιο δεν ισχύει ούτε στην Αμερική.

Έτσι λοιπόν έχουμε ήδη 3 πρώτα στοιχεία:

η ΕΚΤ είναι το ανώτερο οικονομικό όργανο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης
είναι ο απόλυτος κυρίαρχος της "εσωτερικής ευρωπαϊκής πολιτικής διάστασης" - στην "εξωτερική διάσταση", επιλαμβάνεται το ECOFIN, αλλά και εκεί η ΕΚΤ έχει ιδιαίτερα αυξημένη επιρροή
η λειτουργία της ΕΚΤ καθορίζεται από το Καταστατικό του ΕΣΚΤ και συμπληρωματικά από την Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης - η ΕΚΤ είναι ακόμα πιο εξουσιαστική από την FED

Οι συναλλαγές της ΕΚΤ, μέσω των οποίων δημιουργείται το χρήμα από κοπανιστό αέρα (money supply) στην Ευρώπη (αγορά χρεωγράφων, κυρίως ομολόγων) διενεργούνται στην λεγόμενη δευτερογενή αγορά. Το τι γίνεται σε αυτή την αγορά μας το είπε το Υπουργείο Οικονομικών εν μέσω της υπόθεσης των ομολόγων το 2007:

"Σε καμία περίπτωση στην ιστορία του Υπ. Οικονομικών, αλλά και στη πρακτική των άλλων κρατών της Ευρώπης τα οποία εκδίδουν ομόλογα, ελέγχεται ή παρακολουθείται η δευτερογενής αγορά των ομολόγων"

Είναι μια αγορά ανεξέλεγκτη, χωρίς εποπτεία. Το πως διενεργούνται οι συναλλαγές εκεί και με τι κανόνες, ΠΟΥΘΕΝΑ δεν αναφέρεται. Σε αυτήν την αγορά κινούνται όσοι δεν δέχονται υποδείξεις.Οι ίδιοι, όμως έχουν και άλλα προνόμια:

α. Τα μέλη του ΔΣ (οι Κεντρικοί Τραπεζίτες + 6 μέλη) έχουν 8ετή θητεία, διπλάσια από αυτήν των εκλεγμένων πολιτικών ηγετών και τις δημοκρατικές επιταγές. Θυμίζω αντίστοιχα ότι η (πολιτική) Προεδρία της ΕΕ είναι εξάμηνη για κάθε κράτος.

β. Ουδεμία γνωμοδοτική ή συμβουλευτικού χαρακτήρα επιτροπή υφίσταται στην Ευρώπη η οποία να "συνεισφέρει στο έργο" της ΕΚΤ. Έτσι, ένας κλειστός κύκλος ανθρώπων αποφασίζει για τις τύχες μας, κεκλεισμένων των θυρών με μπούσουλα τα συμφέροντα του κύκλου του. Ακόμα και στις ΗΠΑ, υπάρχει το Federal Advisory Council. Εις τας Ευρώπας, όχι.

γ. Τα πρακτικά των συναντήσεων αυτών των κυρίων ΔΕΝ δημοσιεύονται (όπως συμβαίνει στις ΗΠΑ). Ο προηγούμενος πρόεδρος της ΕΚΤ, Γερμανός Wim Duizenberg προνόησε τούτο να μην συμβεί προ του 2013. Τον Γερμανό τραπεζίτη διαδέχτηκε ο Διοικητής της Τράπεζας της Γαλλίας (και ευνοούμενος του Σιράκ) κ. Τρισέ. Ο Γερμανός τραπεζίτης ("παιδί" του Χέλμουτ Κολ) βρέθηκε πνιγμένος στην πισίνα της Γαλλικής βίλας του το 2005

Όπως βλέπετε τύφλα να 'χει η Δυναστεία και η Τζόαν Κόλινς (Για το θέμα των πρακτικών, εδώ).

δ. Ενώ το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο δεν προβλέπεται να έχει οποιαδήποτε δυνατότητα επιβολής επί της ΕΚΤ ούτε μπορεί να την υποχρεώσει σε συμμόρφωση, η ΕΚΤ έχει δυνατότητα βέτο στην διαμόρφωση (και εφαρμογή) της συναλλαγματικής πολιτικής.

ε. Ενώ το Κογκρέσο μπορεί κατ' αίτηση του να ζητήσει ενημέρωση ή πληροφόρηση από την FED, στην Ευρώπη ουδείς έχει τέτοια ευχέρεια σε σχέση με την ΕΚΤ. Η ΕΚΤ δεν λογοδοτεί σε κανέναν παρά μόνο με τις ετήσιες και τριμηνιαίες "εκθέσεις" της. Κατά βούληση. Ποιοι ελέγχουν λογιστικά την ΕΚΤ; "Εξωτερικοί ελεγκτές", μεν "που υποδεικνύονται από το ΔΣ της ΕΚΤ", δε... (αρ. 27.1 και 27.2 Καταστατικού). Η υποκρισία.Της υποκρισίας. Την υποκρισία. Ω... Στην Ένωση, υπάρχει και ένα Ελεγκτικό Συνέδριο. Αυτό μπορεί να ελέγξει την "αποτελεσματικότητα της διαχείρισης της ΕΚΤ" (τι είναι αυτό;;;) και ΤΙΠΟΤΑ άλλο. Το ίδιο ισχύει και για την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (άλλος "οίκος" αυτός...). Διαφάνεια εις τας Ευρώπας - πως το βλέπετε;

στ. Ο πρόεδρος της ΕΚΤ, μπορεί να εμφανίζεται σε Επιτροπές της Ε.Ε. αλλά όχι στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ο πρόεδρος της ΕΚΤ ΔΕΝ ελέγχεται από την Ολομέλεια (Συνθήκη άρθρο 113.3)

Όλα τούτα στο πλαίσιο της "απόλυτης ανεξαρτησίας" ενός ολιγαρχικού οργάνου, μη αιρετού, εσωστρεφούς και μυστικοπαθούς, με αδιαφανείς διαδικασίες λήψης αποφάσεων για ποιον λόγο;

"Για τη νομισματική σταθερότητα και την προστασία του νομίσματος", έλεγαν.

Τότε που ουδείς ενημέρωσε την κοινή γνώμη των κρατών για το τι επακολουθεί. Κανείς δεν ενημέρωσε για το τι εξουσίες εκχωρούνται και σε ποιους. Κανείς δεν ενδιαφέρθηκε να ξεσκεπάσει αυτό το μπουλούκι και να πει, ότι αυτό δεν είναι Ευρωπαϊκή Ένωση κρατών, αλλά Ευρωπαϊκή Ένωση τραπεζιτών.

Το κείμενο της συνθήκης και του Καταστατικού ποιοι το επεξεργάστηκαν;

Μια κλειστή ομάδα από τραπεζίτες.

Παραδόθηκε, χωρίς καμία αλλαγή προς ψήφιση στα πολιτικά όρνεα, τα οποία και το υπερψήφισαν "ευχαρίστως".

Δείτε τους στόχους των 3 σταδίων της "προσαρμογής" και θα καταλάβετε:

Νομοτεχνικά το κείμενο του Καταστατικού είναι προϊόν πανουργίας με διατάξεις που συχνά δεν έχουν μια οργανική/συστημική ενότητα (κοινώς ανακατωμένες), γεγονός που φυσικά και δεν μπορεί να δικαιολογηθεί όταν είναι προϊόν κορυφαίων θεωρητικά νομομαθών και τέτοιας μεγάλης σπουδαιότητας. Επομένως, κάτι τέτοιο έγινε ΣΚΟΠΙΜΑ και για προφανείς λόγους. Να μπερδέψει όποιον ανυποψίαστο θα ήθελε να "του ρίξει μια ματιά", να κουράσει όποιον ήθελε να το μελετήσει. Αυτό από μόνο του λέει πολλά και εξηγεί επαρκώς τι σημαίνει τραπεζικό σύστημα, ποιους ελέγχει, τι δύναμη και τι επιρροή ασκεί και τελικά, πόσο χάρτινο είναι το όλο οικοδόμημα της πολιτικής "εξουσίας" και σε αυτήν την πλευρά της πολιτισμένης Δύσης.

Με μια φράση: Το χρήμα κυβερνά. Μας τύλιξαν σε μια Ευρωπαϊκή κόλλα χαρτί (το αγαπημένο υλικό του τραπεζίτη).

Εν τω μεταξύ, όλες οι αρμοδιότητες των Εθνικών Κεντρικών Τραπεζών αφαιρέθηκαν εν μία νυκτί και συγκεντρώθηκαν στο στρατηγείο της Φραγκφούρτης. Οι εθνικές κεντρικές τράπεζες αυτήν την στιγμή έιναι ΑΚΡΙΒΩΣ ό,τι και οι 12 Reserve Banks στις ΗΠΑ που αποτελούν την FED. Τοπικά παρατηρητήρια, του προύχοντα.

[Και μια μικρή ιστορία, για την Φραγκφούρτη. Συμπτωματικά, μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, υπό την Αμερικανική κατοχή/πίεση και ταπεινωμένη από 2 πολέμους, η Γερμανία αποφάσισε να δημιουργήσει ένα "Ομοσπονδιακό κράτος", στα πρότυπα των ΗΠΑ, αποτελούμενο από κρατίδια (αντί για πολιτείες) και με μία ομοσπονδιακή τράπεζα αλά FED, την Bundesbank η οποία δημιούργησε τα δικά της τοπικά διοικητικά "παρατηρητήρια", τα 9 Landern αλά Reserve Banks (και τώρα αλά Εθνικές Κεντρικές Τράπεζες στο Ευρωπαϊκό μας σύστημα). Η Bundesbank ήταν κάποτε το Διοικητήριο της Ευρώπης, ειδικά μετά το 1979. Τώρα μας ήρθε η ΕΚΤ του κ. Τρισέ. Ένας Jamaican in New York, ένας Γάλλος στην Φραγκφούρτη. Κοντά στην πρώην, την Bundesbank, μην χανόμαστε.]

Εν ολίγοις το χρήμα και οι κανόνες του είναι και στην Ευρώπη στα ζεστά χέρια των τραπεζιτών. Η ΕΚΤ, μπορεί να μην ανήκει σε ιδιώτες, όπως η FED (μέτοχοι είναι οι Εθνικές Κεντρικές Τράπεζες) αλλά α. έχει εξασφαλίσει την απόλυτη ανεξαρτησία της από τους πολιτικούς και επομένως τους λαούς/κοινωνίες, β. δέχεται με ευχαρίστηση την επιρροή που τις ασκούν οι τραπεζικοί όμιλοι στην "χάραξη της νομισματικής πολιτικής" - κυρίως στην επιτοκιακή - καθότι τα στέλεχη της, άπαντα, προέρχονται από το τραπεζικό σύστημα. Το Ευρωπαϊκό θαύμα, είναι πιο εξελιγμένο, στο να μην δημιουργεί "υποψίες".

Όσοι λοιπόν πιστεύατε μέχρι σήμερα ότι η κυβέρνηση σας ψηφίζεται από τον λαό, καλώς το πιστεύετε.

Στην νεο-αυταρχική εποχή μας, ΔΕΝ χρειάζεται μάλλον να δολοφονούνται απείθαρχοι πολιτικοί/πρόεδροι/πρωθυπουργοί, να διεξάγουμε πολέμους και να νοθεύουμε εκλογές ΚΑΤΑΡΧΗΝ. Αυτά ήταν κάποτε τα βασικά όπλα του συστήματος.
Ένα σύστημα ηγεμονίας κατάφερε να βάλει τους φραγμούς αυτούς "στην πολιτισμένη Δύση", πως; Με το χρήμα. Το χρήμα αντικατέστησε το αίμα. Πλέον με αίμα δεν πληρώνουν οι "πολιτισμένοι δυτικοί" αλλά οι άλλοι απολίτιστοι, Άραβες, Ασιάτες, Λατινοαμερικάνοι, Αφρικάνοι, κλπ. Μέχρι και αυτοί να φτιάξουν την δικιά τους Οικονομική και Νομισματική Ένωση (σχετικά με το χρήμα και το αίμα, δείτε και το documanteur noir του Στ. Κούλογλου που παίζεται στις αίθουσες).

Και αφού λοιπόν όλα έγιναν για την σταθερότητα των τιμών και του νομίσματος, τι θα 'πρεπε να γίνει τα 2 τελευταία χρόνια όπου γνωρίσαμε 2 δραματικές στιγμές/τάσεις. Τον υψηλότερο πληθωρισμό της ιστορίας της ΟΝΕ και την μεγαλύτερη πτώση της ισοτιμίας του νομίσματος. Συν την γενικότερη κρίση την οποία επ'ουδενί δεν απέτρεψε ή από την οποία προφυλάχθηκε η "Ένωση".

Λοιπόν; Αναιρέθηκε ή όχι στην πράξη το δικαιοπρακτικό θεμέλιο της Ένωσης;

Αυτή είναι η ερώτηση - κλειδί.

Αλλά φυσικά αυτήν την ερώτηση ουδείς πολιτικός θα τολμήσει να την θέσει, να την προβάλλει. Και αν κανείς τολμήσει, θα 'πυροβοληθεί' στο όνομα της "Ευρωπαϊκής Ενότητας". Της τραπεζικής ενότητας. Άλλωστε, όποιος θέλει (και τολμάει) ας βγει εκτός Ευρώπης. Η οικονομική του εκτέλεση είναι δεδομένη. Το ψευτοδίλημμα μέσα ή έξω από την Ευρώπη, είναι ουσιαστικά Φιλιπινέζος στην Εκάλη ή στις Φιλιππίνες (φυσικά πρόκειται για αλληγορία). Τόσο απλά.

Τι πραγματικά κατάφερε η ΟΝΕ; Ό,τι και η FED. (παλιότερα άρθρα -2)

Αύξηση των τραπεζικών πιστώσεων από τις Εθνικές Κεντρικές Τράπεζες...

...από τις ιδιωτικές/εμπορικές τράπεζες

...και στο κυκλοφορούν χρήμα (Μ3)

Οι τιμές σε εκατομ. Ευρώ.

Εκρήξεις 200% - 300% σε όλους τους δείκτες.

Ποιος "επωφελήθηκε" από την ΟΝΕ;
Ποιος προστατεύεται από τα νομοθετικά κείμενα;
Πόσο όμοιες είναι η FED και η ΕΚΤ;

Νομίζω, συνεννοηθήκαμε.

Καληνύχτα 2008

2008-12-30T02:16:00.002+02:00

Πρόσφατα - προ μηνός περίπου - ο Robert Prechter εμφανίστηκε στη Συνέλευση των Αντιπροσώπων της Πολιτείας της Georgia για να εκφράσει - μεταξύ και άλλων ομιλητών - τις εκτιμήσεις του για την "κρίση".

Παρέθεσε αναρίθμητα στοιχεία και πίνακες, εκ των οποίων 2 είναι τα πλέον εντυπωσιακά, τα οποία και αναπαράγω:

Τι βλέπουμε;

Ότι τα Bailouts, οι διασώσεις των ναυαγοσωστικών Bernanke και Σία, συνολικά ανέρχονται σε $2.8 τρις ΚΑΤΑΒΛΗΘΕΝΤΑ, με άλλα $6 τρις περίπου, στην ουρά για το συσίτιο.

Σύνολο: $8,7 τρις για τις τράπεζες και το καρμοίρικο σύστημα.

100 φορές η κοινοτική βοήθεια προς την Ελλάδα τα τελευταία 20 χρόνια.

30 φορές το ΑΕΠ της Ελλάδας.

$8,7 τρις για μια χώρα όπου 40 περίπου εκατομύρια άνθρωποι είναι κάτω από το όριο της φτώχειας.

$8,7 τρις όσο το ετήσιο ΑΕΠ της Ρωσίας, της Βραζιλίας, της Κίνας, της Ινδίας, του Πακιστάν, του Μπαγκλαντές, της Ινδονησίας, της Νιγηρίας. Των 9 (μαζί με την Ιαπωνία, 10) πολτπληθέστερων κρατών στον κόσμο: Σύνολο 3.500.000.000 άνθρωποι.

$8,7 τρις όσο κόστισαν σε ΣΗΜΕΡΙΝΕΣ τιμές, ο 2ος Παγκόσμιος Πόλεμος, το Σχέδιο Μάρσαλ, το New Deal, ο πόλεμος της Κορέας, ο πόλεμος στο Βιετνάμ, ο "Πόλεμος κατά της Τρομοκρατίας", ο Πόλεμος του Κόλπου, η Αποστολή στο φεγγάρι, η Savings & Loans Crisis της δεκαετίας του '80, η αγορά της Louisiana (για όσους δεν το ξέρουν η Louisiana αγοράστηκε από τους Γάλλους το 1803, μια έκταση 2 εκατ. τετραγωνικών χιλιομέτρων)...

Κάποιοι φίλοι απορούν για την εμμονή προς το τραπεζικό σύστημα.

Ελπίζω να τους λυθούν οι απορίες όλες, όταν ολοκληρωθεί η "Επικούρεια Διαδρομή".

Αυτό το σύστημα που έσπευσαν να (δια)σώσουν τάχα πολιτικοί και τραπεζίτες, με ατέλειωτα χρήματα που θα πληρώσουν τα δις ανθρώπων για αυτούς τους ολίγους, πάμπλουτους, αδίστακτους και ανίκανους - αυτούς τους μικρούς, τους τίποτα.

Το πρόβλημα με το φυσιολογικό είναι ότι γίνεται διαρκώς χειρότερο όπως είχει πει κάποιος.

Με αυτά τα χρήματα σε 5 χρόνια ΙΣΩΣ θα είχαμε βρει λύση για όλες τις ασθένειες που κατατρέχουν τον κόσμο μας και οι οποίες διαιωνίζονται ΙΣΩΣ για να μπορούν κάποιες εταιρείες να διαιωνίζουν παρομοίως τα κέρδη τους (άλλο τεράστιο θέμα).

Θα είχαμε ΙΣΩΣ λύσει το παγκόσμιο πρόβλημα αναλφαβητισμού, την πρόβαση σε πόσιμο νερό, θα είχαμε καταπολεμήσει την παιδική θνησιμότητα και θα είχαμε την αναγκαία χρηματοδότηση για τον εμβολιασμό κατά μιας ασθένειας της οποίας το εμβόλιο έχει βρεθεί εδώ και 50 χρόνια αλλά η οποία, ταυτόχρονα, είναι η πρώτη θανατηφόρα ασθένεια στον κόσμο, ΣΗΜΕΡΑ: την ελονοσία.

Και θα είχαμε κι απόθεμα.

Στο βιβλίο του Ιγνάσιο Ραμονέ “Πόλεμοι του 21ου Αιώνα”, διευθυντή της ίσως πιο «πνευματικής» έκδοσης σε εφημερίδα, της Le Monde Diplomatique διαβάζουμε:

Από τα 6 δις στον πλανήτη (ήδη 6,7 δις), τα 500 εκ. ζουν με άνεση ή σχετική άνεση, ενώ τα υπόλοιπα 5,5 εκ. ζουν στην στέρηση ή στην απόλυτη στέρηση,
ότι τα εισοδήματα των 225 πλουσιοτέρων ανθρώπων ισοδυναμούν με το ετήσιο ΑΕΠ του μισού σχεδόν (47%) των φτωχότερων χωρών του πλανήτη (2,5 δις άνθρωποι) ενώ τα εισοδήματα των 3 πλουσιότερων ανθρώπων στον κόσμο ισοδυναμούν με το ΑΕΠ των 48 φτωχότερων χωρών του κόσμου,
ότι το 20% του πλουσιότερου παγκόσμιου πληθυσμού έχει 80 φορές μεγαλύτερο εισόδημα από το 20% του φτωχότερου πληθυσμού (30 φορές περισσότερο απ' ό,τι ήταν το 1960),
ότι η γιγάντωση των εταιρειών – κολοσσών έχει οδηγήσει σε υδροκεφαλισμούς του τύπου ο τζίρος της πετρελαϊκής Exxon Mobil να ξεπερνάει το ΑΕΠ της Αυστρίας, ο τζίρος της General Motors το ΑΕΠ της Δανίας, της Toyota το ΑΕΠ της Πορτογαλίας – και καθεμία από αυτές φυσικά το ΑΕΠ της Ελλάδας (κλπ,κλπ), ότι οι 100 μεγαλύτερες εταιρείες παγκόσμια ελέγχουν το 70% του παγκόσμιου εμπορίου,
ότι για να κερδίζουν και να ξανακερδίζουν αυτές οι εταιρείες χρησιμοποιούν ανενδοίαστα για εργασία φθηνά χέρια με αμοιβή $1 την ημέρα σε χώρες του τρίτου υπανάπτυκτου κόσμου και φυσικά παιδιά, με αποτέλεσμα στη Λατινική Αμερική να εργάζεται 1 στα 5 παιδιά, στην Αφρική 1 στα 3 και στην Ασία 1 στα 2.
Τέλος, αναφέρει ότι η οικουμενική ικανοποίηση των διατροφικών και υγειονομικών αναγκών του πλανήτη θα απαιτούσε ένα ποσό περί τα 13 δις ευρώ ετησίως, το ΜΙΣΟ από όσο ξοδεύουν οι πολίτες της ΕΕ και των ΗΠΑ σε αρώματα!
Και ακόμη: αν οι 225 πλουσιότεροι άνθρωποι στον κόσμο δώριζαν το 4% της περιουσίας τους, αυτό θα αρκούσε να δοθεί σε όλον τον πληθυσμό του πλανήτη πρόσβαση στις βασικές βιοτικές του ανάγκες (διατροφή, πόσιμο νερό, εκπαίδευση, υγεία)...
Περίπου €100 δις.

€100 δις για τους ανθρώπους, για τα ελάχιστα αγαθά, τα αυτονόητα ενός πολιτισμού της "παγκοσμιοποίησης".

Δεκαετίες ολόκληρες, αγνοημένες ανάγκες και δήθεν "ανεπάρκεια πόρων".

Και ξαφνικά, από μια χώρα, σε λίγους μήνες τρέχει "για βοήθεια" 90 φορές αυτό το ποσό.

Βοήθεια, στο όνομα της υγείας της τσέπης κάποιων, τα λεφτά (μας) τρέχουν ποτάμι.

Στο όνομα της (πραγματικής) υγείας, των αληθινών λύσεων στα καθημερινά προβλήματα των κοινωνιών, οι δικαιολογίες πάνε σύννεφο.

Μην ξεχάσετε, όταν οι αγορές ανέβουν, να πανηγυρίσετε. Ο κόσμος - κομφετί θριάμβευσε και πάλι.

Καληνύχτα 2008.

______________
* τα σκίτσα είναι των σκιτσογράφων Ben Heine και Pkunczy

Έφυγε ο Χάρολντ Πίντερ

2008-12-26T02:28:00.003+02:00

...σήμερα Χριστούγεννα του 2008, χτυπημένος, από την επάρατη νόσο.

Σαν ελάχιστο φόρο τιμής στον κορυφαίο Βρετανό θεατρικό συγγραφέα και έναν από τους μεγάλους και ζωηρούς μαχητές της αλήθειας, αναπροβάλλω το βίντεο που είχαμε δείξει τότε στον Επίκουρο, από την βράβευση του με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, το 2005.

Κάθε φορά που ένας τέτοιος φάρος σβήνει, εμείς, οι πομποδέκτες, οφείλουμε να αναπαράγουμε θαρρώ το λαμπρό φως της ύπαρξης του.

Την προσδοκία τους για μια πραγματική αλλαγή.

Καλό ταξίδι Χάρολντ, άνθρωποι σαν εσένα σπανίζουν.

Αφιερωμένο το περίφημο ποιήμα του Κίπλινγκ, το "Αν":

Αν μπορείς να κρατάς την ψυχραιμία σου
όταν οι άλλοι χάνουν τη δική τους
και ρίχνουν σε σένα την ευθύνη
και την αιτία της αδυναμίας τους.

Αν έχεις πίστη στον εαυτό σου
όταν οι άλλοι αμφιβάλλουν για σένα
και δε σε πειράζει αυτή η δυσπιστία τους

Αν μπορείς καρτερικά να περιμένεις
χωρίς να σε κουράζει η αναμονή,
ή όταν διαδίδουν ψέματα για σένα
να μην ξεπέφτεις και συ στο ψέμα,
ή όταν φανερά σου δείχνουν μίσος
να μην αφήσεις το μίσος να σε καταλάβει,
κι όμως να μη φαίνεσαι πολύ αγαθός
μήτε πολύ στοχαστικός στα λόγια.

Αν να ονειρεύεσαι είσαι ικανός
δίχως να γίνεσαι σκλάβος των ονείρων

Αν να δέχεσαι μπορείς τον θρίαμβο και τον όλεθρο το ίδιο
και να αντιμετωπίζεις παρόμοια και τα δύο

Αν είσαι σε θέση να υπομένεις
ακούοντας την αλήθεια που συ είπες,
να επαναλαμβάνεται αλλοιωμένη από πονηρούς
που επιδιώκουν έτσι να παγιδέψουν αφελείς,
ή να παρατηρείς αυτά που συ τους έδωσες ζωή,
σπασμένα να κείτονται και παραπεταμένα
και να φτιάχνεις εξαρχής με εργαλεία φθαρμένα.

Αν τολμάς όλα σου τα πλούτη μαζεμένα
να τα παίζεις κορώνα-γράμματα μεμιάς,
να χάνεις κι απ' την αρχή να ξεκινάς
χωρίς να μέμφεσαι για τη μοίρα σου κανέναν

Αν μπορείς να κάνεις καρδιά, νεύρα και μυς
να σε υπηρετούν ακόμα κι όταν έχουν καταρρεύσει,
και γερά να κρατάς, ενώ δεν υπάρχει εντός σου
τίποτε πέρα από τη θέληση που τους λεει "βαστάτε!"

Αν μπορείς να μιλάς με χιλιάδες
κι όμως να κρατάς την αρετή σου,
ή να περπατάς με κυβερνήτες
κι όμως να μην αλλάζεις την απλή ζωή σου.

Αν ούτε εχθροί σε βλάψουν μπορούν,
μα ούτε και κοντινότεροι φίλοι

Αν όλοι έχουν την ίδια αξία για σένα
και κανείς πιο πολύ από τους άλλους

Αν μπορείς να γεμίζεις τη μέρα σου
με εικοσιτέσσερις ώρες αξίας ζωής,
τότε δική σου θα είναι όλη η Γη
με όλα της τα αγαθά κι ακόμη:

Αληθινά θα είσαι Άνθρωπος παιδί μου.

Καλά Χριστούγεννα

2008-12-23T16:16:00.005+02:00

Κάποιοι άνθρωποι δουλεύουν ανιδιοτελώς για όλους τους άλλους.

Καλές γιορτές σε όλους.

"...μου τα πες με το πρώτο σου το γάλα"

2008-12-17T23:34:00.004+02:00

"...να σας παραπέμψω σε μια ομιλία του «Ελικοπτερά» Ben Bernanke εν έτει 2002, όταν ο πραγματικός κίνδυνος του Deflation, ήδη υπήρχε στις ΗΠΑ και ο Ben ήταν ακόμη ένας απλός οικονομολόγος.

Στην περίφημη αυτή ομιλία, ο Ben καταρχάς λέει ότι το Deflation είναι κάτι που «καλύτερα να το αποφύγεις παρά να το γιατρέψεις». Δεν το θέλει ούτε ο - τραπεζικός - διάβολος. Προκειται για μια ταχεία απαξίωση (μείωση) των τιμών. Λέει ότι σε περίπτωση που έρθει (ήταν ήδη παρόν), «πράγμα απίθανο για το μέλλον των ΗΠΑ» (ουδέν σχόλιο) τότε η FED είναι έτοιμη να χρησιμοποιήσει ΟΠΟΙΟ μέσο ή ΕΡΓΑΛΕΙΟ είναι διαθέσιμο.

Από το να επέμβει ευθέως στις «ανοικτές» αγορές, να καπελώσει τις αγορές ομολόγων, να βάλει πλαφόν στα ομόλογα, να δανείσει άτοκα, να φτάσει το επιτόκιο της στο 0%, να αγοράσει μετοχές, κλπ κλπ. Να κάνει τα ΠΑΝΤΑ. Τι πρόβλημα να’χει. Όσα λεφτά χρειάζονται, τυπώνουν. Flat currency.

Παύση: Για ποιο λόγο να «κάνει τα πάντα;». Για να μας σώσει; Να διατηρήσει την παγκόσμια ευημερία μας; Να πάμε τον κόσμο μπροστά;

Επίσης: Η FED ΕΙΝΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΤΡΑΠΕΖΩΝ. ΠΩΣ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ Η FED ΝΑ ΚΑΝΕΙ Ο,ΤΙ ΠΡΟΑΝΗΓΓΕΙΛΕ Ο BEN TOTE; ΣΕ ΤΙ ΝΟΜΟΥΣ ΥΠΑΚΟΥΕΙ; ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΚΛΕΓΜΕΝΟΙ ΗΓΕΤΕΣ ΤΟΥ; ΑΝ Ο ΔΙΟΡΙΣΜΕΝΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΜΙΑΣ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΜΕΓΑΛΟΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΕΧΕΙ ΤΟΣΕΣ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΕΣ ΟΣΕΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΥΤΕ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΟΥΤΕ Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ, ΤΟΤΕ...

«ΠΟΙΟΣ ΚΥΒΕΡΝΑ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ;»

Από τον Επίκουρο της 18ης Οκτωβρίου.

Και συνεχίζαμε:

"Ο Ben δεν σταμάτησε εκεί, ξετυλίγοντας το ανατριχιαστικό κουβάρι των παρεμβάσεων στις οποίες «ενδεχομένως» θα μπορούσε η FED να προβεί. Βάσισε όλη την επιχειρηματολογία του στο εξής:

«...(Στα πλαίσια) ενός επίπεδου νομισματικού συστήματος (flat money system) δηλαδή έγχαρτου (σ.σ. Paper assets δηλ. κονφετί), μια κυβέρνηση (στην πραγματικότητα μια κεντρική τράπεζα και άλλες υπηρεσίες) έχουν την δυνατότητα πάντα να δημιουργουν αυξανόμενη κατανάλωση και πληθωρισμό, ακόμα και εάν τα επιτόκια είναι στο μηδέν».

«under a fiat (that is, paper) money system, a government (in practice, the central bank in cooperation with other agencies) should always be able to generate increased nominal spending and inflation, even when the short-term nominal interest rate is at zero.»

Με απλά λόγια: Τυπώνουμε όσο χρήμα θέλουμε. Ακόμα και αν λόγω Deflation φτάσουμε τα επιτόκια στο 0%. Φουσκώνουμε όσο θέλουμε, όποτε θέλουμε. Πάμε παρακάτω.

Και συνεχίζει: «Η Αμερικάνικη Κυβέρνηση (σ.σ. πριν μας είπε ότι εννοεί «μια κεντρική τράπεζα και άλλες υπηρεσίες») έχει μια τεχνολογία που λέγεται εκδοτικές μηχανές, που της επιτρέπει να τυπώνει όσα δολάρια θέλει, χωρίς κόστος (...) Συμπεραίνουμε ότι μια αποφασισμένη κυβέρνηση μπορεί πάντα να δημιουργεί αυξανόμενη κατανάλωση και επομένως, πληθωρισμό. Φυσικά, η κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν πρόκειται να τυπώσει χρήμα και να το μοιράσει όπου να’ ναι (αν και υπάρχουν πολιτικές γι’ αυτό). «Κανονικά», τα χρήματα εισάγονται στην οικονομία, μέσω των αγορών χρεογράφων από την FED.»

Με το σχόλιο πως οι τύποι είναι η δικτατορία του χρήματος και πως "αν θέλετε να δείτε τι συμβαίνει σήμερα και τι πρόκειται ακόμα να συμβεί, διαβάστε αυτήν την ομιλία. Και αναρωτηθείτε γιατι έβαλαν αυτόν τον άνθρωπο στην FED το 2005 και γιατί το 2006 σταμάτησαν να μας λένε τι χρήμα κυκλοφορεί, πόσο χρήμα σπρώχνουν. Και επίσης, για το πόσο «ξαφνικά» ήταν γι ‘αυτούς όλα όσα συμβαίνουν", έκλεινε τότε μέρος της παράθεσης.

Χτες η FED ανακοίνωσε πως ρίχνει το επιτόκιο στο 0,25% (σχεδόν στο μηδέν, όπως είχε προαναγγελθεί τότε). Πως πρόκειται να αγοράσει προβληματικά assets και μετοχές.

Τι τρελός κόσμος... Αυτοί οι άνθρωποι τυπώνουν τσάμπα χαρτούρα. "Χρήμα" την λέμε . Την χαρτούρα αυτή - το χρήμα - εσύ φίλε αναγνώστη την κερδίζεις ως ανταμοιβή των κόπων σου και με αντίδωρο την εργασία σου, τον χρόνο και την ψυχική σου υγεία. Αυτοί όμως δεν έχουν ανάγκη τέτοια. On/Off οι μηχανές. Οι μεν (FED) τυπώνουν χρήμα, οι δε (Κυβέρνηση) τυπώνει ομόλογα. Η μεν αγοράζει τα δε. Ανταλλάσουν χαρτάκια. Μετά η Κυβέρνηση, με το "ζεστό χρήμα" πληρώνει τα χρέη της και έπειτα για να πληρώσει τους τόκους ζητά φόρους. Και τέρμα τα χρέη. Δήθεν.

Αυτό το αλητήριο σύστημα χτες γιόρτασε μια νέα ακόμα επιτυχία. Την μείωση του επιτοκίου. Φτηνό και εύκολο χρήμα για όλους. Καταναλώστε και χρεωθείτε.

Έλεγε τότε (το 2002) ο Bernanke:

«A money-financed tax cut is essentially equivalent to Milton Friedman's famous "helicopter drop" of money»

«μια μείωση της φορολογίας είναι αντίστοιχη με την διάσημη (φράση) του Milton Friedman, για την ρίψη χρημάτων με ελικόπτερο».

Τι εννοούσε με αυτό ο Ben;

Αναπαρήγαγε απλώς την φράση του Milton Friedman, Νομπελίστα oικονομολόγου της ‘ελεύθερης αγοράς’, τον οποίο ακολούθησαν με ευλάβεια η Θάτσερ, ο Ρίγκαν, ο Πινοσέτ...

Είχε πει λοιπόν ο Μίλτον ότι, «deflation can be fought against by "dropping money out of a helicopter". Ο αποπληθωρισμός, μπορεί να αντιμετωπιστεί ρίχνοντας χρήματα από ελικόπτερο...

To "helicopter drop" είναι άποψη, είναι θέση και είναι και στρατηγική. Ο Bernanke δεν μπορούσε να το πει έτσι χύμα, οπότε η ανάφορα του έγινε ‘πλαγίως’ και μάλιστα μιλώντας για μείωση φόρων (τάχαμου) και «όσοι κατάλαβαν».
Εξ άλλου η ομιλία του ήταν στην ένωση οικονομολόγων." Σε μια ένωση υποψιαμένων.

Φίλοι,

Κάποιοι βρίσκουν ενδιαφέρουσες τις παραθέσεις μας. Το ζήτημα είναι, όμως, πως δεν έχει γίνει αντιληπτό ακόμα το τι ακριβώς συμβαίνει. Αν είχε, η χτεσινή μείωση των επιτοκίων θα έπρεπε να έχει σηκώσει θύελλα αντιδράσεων.
Διότι ουσιαστικά υποθάλπει μια μέγιστη απάτη, ένα σύστημα που έχει καταδυναστεύσει δισεκατομύρια ζωές ανθρώπων - οι περισσότεροι λόγοι έχουν παρατεθεί στο blog μας κατά καιρούς. Ο πιο βασικός όμως είναι ότι είναι αδιανόητο στο όνομα οποιουδήποτε ιδιωτικού - άρα μεμονωμένου - συμφέροντος να υποφέρει το σύνολο. Διότι το σύνολο στην πραγματικότητα άγεται και φέρεται από αυτές τις πολιτικές. Τις οποίες εν τέλει τις καθορίζουν άνθρωποι που ούτε λογοδοτούν στο σύνολο ούτε εκλέγονται από κανένα, παρά είναι υπηρέτες των συμφερόντων που τους διορίζουν ή τους παύουν. Είναι ο ορισμός της ολιγαρχίας. Οι λίγοι, μη αιρετοί καθορίζουν τις τύχες των άλλων, των πολλών.

Έναντι τούτων, κανένας αντίλογος, καμία αντιπαράθεση. Αντιθέτως, υπάρχει ενθάρρυνση και παρότρυνση σε κάθε τέτοια κίνηση. Έτσι, η μείωση των επιτοκίων (και άλλα παρόμοια μέτρα) εκλαμβάνεται ως "θετικό" μέτρο "τόνωσης της ρευστότητας της αγοράς και της οικονομίας" ενώ στην πραγματικότητα είναι μια προσπάθεια να επιβιώσουν οι ΙΔΙΟΙ οι αληθινά κρατούντες, όχι εσείς ή εγώ η οι άλλοι.
Πώς στ' αλήθεια να πιστέψω - αφού δυστυχώς δεν είμαι όσο ηληθίος θα ήθέλαν να είμαι - ότι αυτοί οι άνθρωποι νοιάζονται για το σύνολο όταν επί δεκαετίες το μόνο για το οποίο μερίμνησαν ήταν η τσέπη τους, η εξουσία, η επιρροή και η καταστρατήγηση (έως εξεφτελισμός) κάθε έννοιας δικαίου, η ίντριγκα, η σπέκουλα, η ασυδοσία;

Πρέπει να καταλάβουμε ποιος είναι ο αντίπαλος. Και πρέπει να υπάρχει ξεκάθαρη επιχειρηματολογία. Βασικά: ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΜΕ με αυτό το fractional reserve τραπεζικό σύστημα.
Να τελειώνουμε με την έκδοση του χρήματος από τους ιδιώτες-μεγαλοτραπεζίτες. Να τελειώνουμε με την υπερχρέωση των κρατών - άρα και των πολιτών/φορολογουμένων. Το χρήμα θα πρέπει να το εκδίδει και να το κυκλοφορεί το κράτος ΜΟΝΟ.
Τη νομισματική πολιτική να την καθορίζουν αιρετοί από τον "λαό" και όχι τυχάρπαστοι ή μαριονέτες. Οποιοσδήποτε ασχολείται με τα δημοσιονομικά με οποιαδήποτε ιδιότητα να μπορεί να ερευνηθεί άμεσα και χωρίς άλλη διατύπωση για το πόθεν έσχες του και κάθε προσώπου συνδεδεμένου με αυτόν, σύμφωνα με τους σχετικούς νόμους.

Έχουμε φτάσει σε εποχή που η οικονομική ελευθερία είναι η πρώτη και κυριαρχη αρχή.

Λάθος. Η συνταγματική ιεράρχηση των ατομικών δικαιωμάτων δεν φέρει την οικονομική ελευθερία πρώτη.

Πρώτη αρχή και πυρήνας όλων, είναι ο σεβασμός στην ανθρώπινη αξία. Τα Δυτικά Συντάγματα και οι Καταστατικοί Χάρτες και Διακηρύξεις βάσισαν την ύπαρξη τους σε μια κεντρική ιδέα: τον κοινωνικό ανθρωπισμό. Στο επίκεντρο το σύνολο, όχι το άτομο σε βάρος του συνόλου. Τα άτομα έχουν δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό, στην αυτοδιάθεση, μόνο στον βαθμό που δεν βλάπτουν το σύνολο.

Είναι πολύ απλό και απόλυτα κατανοητό για τον καθένα.

Σήμερα το καρτέλ του πετρελαίου, μείωσε ιλιγγιωδώς την παραγωγή για να αυξήσει τις τιμές.
Πρόκειται για αμιγή (pura) χειραγώγηση των τιμών από μια οντότητα σε βάρος τους συνόλου.

Για να καταδείξω το μέγεθος της υποκρισίας, σύμφωνα με το άρθρο 82 της Συνθήκης της Ε.Ε. απαγορεύεται η κατάχρηση δεσπόζουσας (μονοπωλιακής) θέσης στην αγορά. Απλά ,τούτο σημαίνει ότι όποιος έχει μια σχετική δύναμη σε οποιαδήποτε αγορά, δεν μπορεί να την χρησιμοποιεί σε βάρος των άλλων ή του "καταναλωτικού κοινού". Δεν μπορεί να έχει και το μαχαίρι και το καρπούζι. Το σχολικό παράδειγμα αναφέρεται στην "χειραγώγηση των τιμών". Είναι δηλ. η πιο καθαρή μορφή παραβίασης και παρανομίας και θα έλεγα βασικός πυλώνας της Συνθήκης.
Όταν σε ένα από τα βασικότερα καταναλωτικά αγαθά υπάρχει χειραγώγηση (ή έστω απόπειρα χειραγώγησης) σε τέτοιο βαθμό και με τόσο ξερό και απροκάλυπτο τρόπο, για ποια Συνθήκη, ποιο Διεθνές Δίκαιο, ποια Ε.Ε. και ποια αξιοπιστία μιλάμε;

Όταν το 2004 είχε επιβληθεί (σωστά) στην Microsoft (μετά από 5ετή έρευνα!) το υψηλότερο πρόστιμο (€497 εκατ.) για "κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης" (η απόφαση εδώ), πόσο μεγάλο πρόστιμο ή ποιο άλλο κυρωτικό μέτρο θα έπρεπε να επιβληθεί στον ΟΠΕΚ;

Πως λοιπόν νοείται εν τοις πράγμασιν αυτή η συνεχής υποδούλωση μας στο συμφέρον των ολίγων;

Πως δικαιολογείται η διαρκής αποδοχή αυτής της απαράδεκτης και σαθρής κατάστασης;

Και τέλος, πως και ο κόσμος δεν αντιδρά απέναντι σε αυτήν την υπέρτατη σκλαβιά;
Και γιατί μας κάνει εντύπωση όταν κάποιοι αντιδρούν;(Δεν αντιδρά κανείς υπερβολικά. Υπερβολική είναι η καταπάτηση των στοιχειωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών μας. Της νοημοσύνης μας στο τέλος-τέλος.)

Θέστε τα ερωτήματα ο καθένας στον εαυτό του.

Όπως λέει και ο Αριστοτέλης στη Ρητορική, "έλευθερους άφηκε πάντας ο Θεός, ουδένα δούλο η φύσις πεποιηκε" .

Με σειρά προτεραιότητας

2008-12-16T01:22:00.000+02:00

Ο Φαύλος, χτες στο Ιράκ

Κι ο Παύλος... (πια στα σύννεφα)

Από http://mantinada-unicorn.blogspot.com/

Ζωή κλεμμένη

2008-12-15T01:00:00.001+02:00

Η ΖΩΗ ΧΩΡΙΖΕΤΑΙ ΣΕ ΤΡΕΙΣ ΦΑΣΕΙΣ:

ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΠΕΡΙΣΥΛΛΟΓΗ, ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ.

ΞΕΚΙΝΑΣ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙΣ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΓΕΙΣ ΝΑ ΑΛΛΑΖΕΙΣ ΚΑΝΑΛΙΑ (Αρκάς)

_________________________________

Το πιο ενδιαφέρον οικονομικό γεγονός της προηγούμενης εβδομάδας παγκόσμια δεν ήταν ότι ΚΑΙ ΟΙ 3 αυτοκινητοβιομηχανίες των ΗΠΑ είναι στα πρόθυρα πτώχευσης, όπως πολλές φορές εγκαίρως έχει επισημανθεί.

Όπως επίσης έχει επισημανθεί ότι κάποιοι μέσω των CDS, των εργαλείων αυτών που και καλά δημιουργήθηκαν για να εξισορροπήσουν το σύστημα (κρατηθείτε λίγο) θα βγουν κερδισμένοι από την σπέκουλα στα προϊόντα αυτά κατά αρκετά δις.
Ο λόγος είναι ότι "επένδυσαν" στην πτώχευση αυτών των εταιρειών και τώρα θα "δρέψουν" τους καρπούς τους. Με την διαφορά ότι, αυτοί που επένδυσαν, είναι οι ίδιοι που τους χρηματοδότησαν (τώρα γελάστε).

Το πιο ενδιαφέρον γεγονός της εβδομάδας είναι ότι τα έντοκα γραμμάτια του Αμερικάνικου Δημοσίου, για πρώτη φορά στην ιστορία διαπραγματεύονταν την προηγούμενη εβδομάδα με αρνητική απόδοση.
Οι δανειστές δηλαδή εμφανίζονταν διατεθειμένοι να δανείσουν τα χρήματα τους υπό τον όρο να λάβουν λιγότερα από αυτά που δανείζουν κατά την λήξη των γραμματίων αυτών.
Το καταλάβατε;
Ήταν τέτοια η ζήτηση για αγορά αυτών των αξιών, (τέτοιο δηλαδή το εύρος του πανικού και η ανυποληψία και αναξιοπιστία του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος) που κάποιοι τοποθέτησαν χρήματα ΚΑΠΟΥ, εν γνώσει τους ότι θα πάρουν πίσω λιγότερα. Έντοκα γραμμάτια φίλοι, δεν αγοράζει ο Επίκουρος και ο Παυσίλυπος. Έντοκα γραμμάτια αγοράζουν τα μεγάλα σπίτια. Αυτή η εξέλιξη που έμεινε στη μούγκα, αποτελεί τον οδυνηρότερο προπομπό για το τι θα ακολουθήσει μετά από μια ανάπαυλα "ευθυμίας" μέσα στο 2009.
Η προσφορά για έντοκα γραμμάτια ήταν $32 δις. Η ζήτηση: 4 φορές πάνω στα $126 δις.
Τεράστια ζήτηση για δανεισμό χρημάτων όπου ξέρεις ότι θα σου επιστραφούν λιγότερα απ' όσα δάνεισες!... Πως λέγεται αυτό; (Deflationary) Depression ενόψει.

Κι εμείς εδώ (και σε όλον τον κόσμο, βεβαίως) λέμε τάχα για πακέτα στήριξης και κουραφέξαλα. €66 δις στην Ελβετία (15% του ΑΕΠ) τα $60 δις από αυτά στην UBS. $586 δις στο Κινέζικο Θαύμα (16% του ΑΕΠ). $209 δις στη "Ρωσική Αρκούδα", 12% του ΑΕΠ. $450 δις στη (Μεγάλη) Βρετανία, 21% του ΑΕΠ. $111 δις στην Ισπανία, 8% του ΑΕΠ., κλπ. (τα στοιχεία από το Businessweek 1.12.2008).
Δεν θα φτάσουν τα χρήματα, τελεία και παύλα. Η τραπεζοκεντρική προσπάθεια διάσωσης στην οποία επιδίδεται η οικουμένη, θα είναι τραγική για το μέλλον αυτών που την επωμίζονται: των φορολογουμένων και κατ' επέκταση των κρατών. Αυτοί που καταρρέουν είναι όπως έχουμε ξαναπεί "Too Big to Bailout".

Οι ταγοί που τάχα είναι αυτοί που θα μας "βγάλουν από το αδιέξοδο" είναι τα ίδια πιράνχας ή μαριονέτες που μας έφεραν ως εδώ. Είπα ότι πολλοί από αυτούς στο ζοφερό μέλλον θα πίνουν το τσάι τους σε κάποια λέσχη ενώ εμείς θα βγάζουμε τα μάτια μας. Μια από αυτές, η λέσχη Μπίλντεμπεργκ, του φίλου μας του Ροκφέλερ και λοιπών, που πολλοί έχουν κατηγορήσει ως παγκόσμια κυβέρνηση (ήμαρτον) - αυτοί λένε είναι μια δεξαμενή ιδεών (ένα βαθύ ιδεολογικό λαρύγγι θα έλεγα) - φιλοξενεί κατά καιρούς όλα τα είδη και τις ράτσες πολιτικών, επιχειρηματιών και ανώτατων στελεχών της παγκόσμιας αφρόκρεμας.

Εκεί συζητούν.Τι συζητούν; Α, δεν μπορώ να σου πω (που λέγαμε μικρά). Γιατί; Διότι τα μέλη και οι συμμετέχοντες ενώνονται με όρκο σιωπής. Δηλαδή, οι πολιτικοί (άσε τους άλλους) οι οποίοι εκλέγονται δήθεν στο όνομα της λαϊκής κυριαρχίας και οι οποίοι λογοδοτούν στον "κυρίαρχο λαό", αδυνατούν (συγνώμη) να μας ενημερώσουν τι λένε, τι μαγειρεύουν σε αυτό το παγκόσμιο τσουκάλι. Μάλλον θα λένε για το που θα πάνε διακοπές.

Φέτος, η συνάντηση της "Λέσχης" έγινε στο Chantilly της Virginia των ΗΠΑ μεταξύ 5 έως 8 Ιουνίου. Εκεί συνευρέθηκαν για να συζητήσουν για τις επικείμενες θερινές διακοπές τους, περί τα 140 άτομα, μεταξύ των οποίων και 5 Έλληνες. (Δείτε την λίστα από εδώ). Ο υπουργός Οικονομικών μας κ. Αλογοσκούφης πέρασε για 4η συνεχόμενη φορά την πόρτα τα τελευταία χρόνια. Είναι μια μεγάλη εθνική επιτυχία. Ειδικά αν φανταστείς ότι στο αεροπλάνο δεν ήταν μόνος να κοιτά τα σύννεφα από το παράθυρο αλλά μαζί του ήταν η κ. Άννα Διαμαντοπούλου του ΠΑΣΟΚ, αυτή για 4η φορά τα τελευταία 5 χρόνια. Αυτή θα ταξίδεψε για τον σοσιαλισμό. Συμπτωματικά ήταν και η Επίτροπος της Ελλάδας στην Ε.Ε.
Το θέμα είναι γιατί την καλούν, τόσο συχνά. Μάλλον γιατί η αντίθετη φωνή, η δυναμική, η ανεξάρτητη, η σοσιαλιστική βρε παιδί μου, τους ιντριγκάρει. Άλλωστε αυτό είχε υποστηρίξει και ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ, Ν. Αθανασάκης, όταν ο "Γιώργος" παραβρέθηκε για 4η φορά (...) εκεί το 2005. Πιο πριν εκλήθη όταν τύχαινε να είναι - συμπτωματικά - υπουργός εξωτερικών της χώρας «Το ΠΑΣΟΚ και ο πρόεδρός του Γιώργος Παπανδρέου δεν έχουν τον φόβο μήπως αλλοιωθούν από την επαφή με διαφορετικές απόψεις. Έχουν, αντιθέτως, τη δύναμη να αναμετρώνται με αυτές, με βάση τις γνωστές θέσεις οι οποίες διατυπώνονται, ούτως ή άλλως, σε κάθε περίπτωση." Με τρομάζει αυτή η δύναμη του Γιώργου και του ΠΑΣΟΚ. Τιτάνια...

Τυχαία και συμπτωματικά πέρασε να πει για τις διακοπές και τα νέα του και ο πρωθυπουργός μας Κώστας Καραμανλής, εν έτει 1998 ως νεοεκλεγείς πρόεδρος της ΝΔ. Τυχαία είπε να πει ένα γεια και η κ. Ντόρα Μπακογιάννη, συμπτωματικά λίγο πριν γίνει υπουργός εξωτερικών, το 2003. Πριν γίνουν Πρόεδρος των ΗΠΑ και Πρωθυπουργός της Βρετανίας, πήγαν και ο Μπιλ Κλίντον (η εξαπατημένη Χίλαρι είναι τώρα ΥπΕξ στη "νέα διακυβέρνηση") και ο Τόνι Μπλαιρ - ο ειρηνιστής. Τι έκαναν πριν εκεί; Ανάμεσα σε 140 άτομα, 2 "άσημοι¨; Fame Story η Μπίλντεμπεργκ. Εκτροφείο ταλέντων. Μόνο που εκεί δεν ψηφίζει το κοινό.

Εκεί και ο πολύς Θεόδωρος Πάγκαλος (ως υπουργός εξωτερικών), η πιο ασυμβίβαστη δημόσια φιγούρα μετά τον Παύλο Σιδηρόπουλο και τον Βαγγέλη Γιαννόπουλο, πήγε από εκεί 3 φορές.

Τους φαντάζομαι όλους αυτούς να δίνουν κάποια συνέντευξη σε κανέναν Παπαχελά και να τους ρωτά γιατί πήγαν στην Λέσχη, τι είπαν, τι έκαναν. Αλλά δυστυχώς, ο κ. Αλέξης Παπαχελάς, ως ο μόνος Ελληνας δημοσιογράφος που παραβρέθηκε ποτέ στην λέσχη και μάλιστα δυο φορές (μία φέτος και μία το 2002) θα το απέφευγε όπως ο Μάκης Τριανταφυλλόπουλος θα απέφευγε να κάνει θέμα τα Ι-5 στο στρατό. "Προσωπικές ευαισθησίες", καταλαβαίνετε...
Ο κύριος αυτός (ο Παπαχελάς) είναι διευθυντής της Καθημερινής, θυμίζω. Και μας ήρθε "ξαφνικά" από τις ΗΠΑ την δεκαετία του 1990. Ταχεία εξέλιξη είχε το παιδί και μπράβο του.

Ξυπνάτε.

Βγαίνουν πολλοί και λένε ο κόσμος αντιδράει υπερβολικά, είναι από πίσω οι προβοκάτορες, οι εγκάθετοι, οι συνωμοσιολόγοι, οι φαντασιόπληκτοι, οι ανεγκέφαλοι, κλπ. όταν μια σταγόνα αντίδρασης ξεφεύγει από το φλασκί που μας έχουν κλείσει και όπου κάνουμε γαργάρα το καφριλίκι της πολιτικής, των ΜΜΕ, των "επιχειρηματιών" που οδηγεί την καθημερινότητα μας από την πλαστική χαρά ενός πρωινάδικου, στον βραδινό πανικό ενός δελτίου ειδήσεων και στην εαρινή έξαρση μιας Eurovision. Που μας πάει μια καταναλωτική βόλτα σε κάποιο Μall και μας γλεντάει με κανά Ευρω-γκολάκι του Καραγκούνη μεσοβδόμαδα. Και όπου ο εθνικός (τηλεοπτικός) μας σταρ και ταυτόχρονα ο κριτής των πάντων, άμεμπτος Λάκης, το παιδί του λαού - η ενσάρκωση του άσματος "Λαός και Κολωνάκι" αφού είναι και τα 2 σε 1 - όταν τα φώτα πέφτουν, τραβολογιέται με το κότερο του πρώην εργοδότη του, σε κανά ταξίδι εξωτικό ή κάτι παρεμφερές *"αυτά δεν λέγονται"* για να "ξεδώσει".
ΑΥΤΟΣ είναι η φωνή της αντίδρασης. Αντίδραση γιαλαντζί.

Τι να εμπιστευτείς, πια, όταν όλα για όσα μιλήσαμε και θα μιλάμε, είναι εν κρυπτώ, τόσα χρόνια, τόσα πολλά και τόσο οδυνηρά. Τόσο ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΑ.

Οι Έλληνες. Ο "λαός".
Που πήγε η υπερηφάνεια μας; Βγήκε στους δρόμους;

Οι πιο πολύ εργαζόμενοι στην Ευρώπη.

Μια στάση εδώ:

Ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (Ο.Ο.Σ.Α.) (αγγλ. Organisation for Economic Co-operation and Development - OECD) είναι ένας Οργανισμός στον οποίο είναι μέλος η Ελλάδα μαζί με τα ανεπτυγμένα κράτη της Δύσης και την Τουρκία (...). Αποτελείται από τα ακόλουθα κράτη:

Ξεκινώντας από το 1980, η Ελλάδα βρίσκεται σε ελάχιστα μικρότερο επίπεδο στην αναλογία ΑΕΠ ανά κάτοικο σε σχέση με τις χώρες του ΟΟΣΑ. Στα 20 χρόνια που ακολουθούν, η ψαλίδα μεγαλώνει και μεγαλώνει και μεγαλώνει...

Ποιος τα λέει όλα τούτα, μήπως κάποιος αντιεξουσιαστής, κάποιος ανθέλληνας;

Μπα...Το World Economic Forum στην Ετήσια Έκθεση Ανταγωνιστικότητας.

Με βάση αυτήν η οικονομία της Ελλάδας βρίσκεται σε σημείο ανταγωνιστικότητας χειρότερο από την Μποτσουάνα, το Καζακστάν, τη Μαυριτανία, την Τουρκία, τον Παναμά, την Λετονία, την Εσθονία, το Πουέρτο Ρίκο, κλπ κλπ

Στα 137 κράτη που "ελέγχει" η έκθεση η Ελλάδα είναι
126η στην διαδικασία καθορισμού των μισθών
120η στις διατυπώσεις που χρειάζονται για να ξεκινήσει κάποιος μια οικ. δραστηριότητα
118η στην προστασία των επενδυτών
118η στην "αποτελεσματικότητα των εταιρικών ΔΣ"
και...

99η στο έλλειμα
και 122η στο δημόσιο χρέος (κοινώς 15η από το τέλος)

Ουραγός στην επιχειρηματικότητα, στην αγορά εργασίας στο βαθύ γραφειοκρατικό κράτος.

Όμως το πιο σημαντικό: το έλλειμμα και το χρέος. Αντιγράφω από την πρόσφατη ομιλία του μεγαλοστελέχους του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου John Lipsky:
"Χώρες με το πιο ισχυρό δημοσιονομικό πλαίσιο θα είναι σε καλύτερη θέση να χρηματοδοτήσουν νέες δημοσιονομικές ενέργειες και όσες έχουν ξεκάθαρα ελεγχόμενο χρέος, θα ηγηθούν"

"Thus, countries with the strongest fiscal policy frameworks, those best able to finance new fiscal efforts, and those with clearly sustainable debt positions should take the lead."

Ας το διαβάσουμε ανάποδα: Οι χώρες με μεγάλο έλλειμμα και μεγάλο δημόσιο χρέος (και στα 2 είμαστε αστέρια) δεν έχουν τύχη στη νέα πραγματικότητα. Και το μόνο βέβαιο: Δεν θα πρεπε σε καμία περίπτωση να χρηματοδοτούν από αυτά που δεν έχουν αυτούς που καταρρέουν, δηλ. εν προκειμένω τις τράπεζες. Όμως, αγαπητοί, το μοτό του original capital "μάγκα" είναι "Ιδιωτικοποιήστε τα κέρδη, κοινωνικοποιήστε τις ζημιές".
€1,5 δις Κέρδη είχε η ΕΤΕ μόνο πέρυσι. Εκατοντάδες δις Πειραιώς, Eurobank, Alpha κλπ. Και αφού τόσα χρόνια τσεπώνανε τα κέρδη οι μέτοχοι μέσω των μερισμάτων, τώρα ζητάνε να σώσετε τις τράπεζες τους εσείς. Αλλιώς θα χάσετε κι αυτά που είχατε. Κάποιοι δουλειές, κάποιοι καταθέσεις, κλπ.

[Τρομολαγνεία!
Έτσι βαφτίζουν αντίστοιχες θέσεις κάποιοι. Βέβαια. To ότι κανείς ακόμα δεν έχει πει την αλήθεια στον κόσμο, για αυτό που θα καθορίσει την ζωή του ενδεχομένως στο μέλλον, τι είναι; Στα ψιλά πέρασε την προηγούμενη εβδομάδα ότι η ΤτΕ (ο ελεγκτικός μηχανισμός, ε...) ζητάει άλλα €20 δις γιατί τα €28 δις δεν φτάνουν.

Ε, όχι! Ας καταρρεύσουν. Όσες είναι. Ας μείνουν 1-2 ή 3. Όσες αξίζουν. Ας βάλουν τα φράγκα τους οι μεγάλες τσέπες. Ας κάνουν αυξήσεις κεφαλαίου. Ας τους εξαγοράσουν άλλοι. Αφού είναι τόσο δυνατοί και ανεξάρτητοι, θα είναι και πολύφερνες νύφες. Έλεος!]

Αυτή η χώρα οπισθοδρομεί εδώ και πολύ καιρό. Οπισθοδρομεί "με κατεύθυνση στο μέλλον".

Σε έναν παράλογο συγκερασμό "ανάπτυξης" και ανισοτήτων.

Είναι προφανές ότι ενώ από τη μία, πολλοί περισσότεροι (παρα)πλούτισαν, από την άλλη οι ίδιοι παρέμειναν φτωχοί.

Την μεγάλη διαφορά την κάνουν 2 στοιχεία:
α. Ότι μια νέα κυρίαρχη κοινωνική ομάδα μπήκε στα σαλόνια της ευημερίας, σχεδόν αποκλειστικά με δανεικά (σπίτι - ΙΧ - "οικιακός εξοπλισμός" - διακοποδάνεια - μαθητοδάνεια - πιστ. κάρτες), β. Η απόσταση μεταξύ εχόντων - μη εχόντων μεγάλωσε σε εντελώς δυσθεώρητα επίπεδα.

Έτσι, η οικονομική ανέχεια του 1/5 του πληθυσμού + την πλαστική ευημερία των λοιπών 3/5 + την εξύψωση του υπολοίπου 1/5 (των πραγματικών κερδισμένων) είναι μια συσωρευμένη κατάσταση δεκαετιών για αυτόν τον τόπο και για τον "πολιτισμένο κόσμο" της "Δύσης".

Το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα το οποίο "δοκιμάζεται" τάχα με την οικονομική ύφεση που δήθεν επικρατεί (κουκουλώνοντας την πραγματικότητα της κατάρρευσης) , δεν είναι τίποτα άλλο από ένα ολιγαρχικό σακί υποκρισίας, εκμετάλλευσης, διαφθοράς, απαξίωσης.
Είναι μια "δημοκρατία" κατά τ' άλλα.
Ένα χαρτοβασίλειο και κουκλοθέατρο είναι. Ένα ψηφιδωτό επιβίωσης πάνω στο ατομικό συμφέρον και στην άγνοια, ή την αδιαφορία ΟΛΩΝ μας για ό,τι πραγματικά καθορίζει την αλήθεια των ζωών μας.

Δημοσιεύτηκαν στον Επίκουρο έως τώρα αρκετές αναλύσεις για το τραπεζικό σύστημα (και εδώ) την χειραγώγηση της αγοράς του χρυσού, την FED, την FDIC, την Fannie Mae και την Freddie Mac, τον Greenspan για τις ψυχικές επιπτώσεις της κρίσης όπως τις ανέλυσε ο Π.Ο.Υ., το Ιαπωνικό "θαύμα" που έχει καταλήξε σε 20ετή τραγωδία με ακόμα πιο δυσοίωνες προβλέψεις, τους "Οίκους", το παγκόσμιο παιχνίδι στις αγορές και την πραγματική κατάσταση, το money supply, τις Κεντρικές Τράπεζες, τις Αμερικάνικες εκλογές και τη "Νέα Εποχή"

Είναι αρκετές και πιστεύω στοιχειοθετημένες για να αποκομίσει ο αναγνώστης μια "αμφιβολία κορυφής" για το τι συμβαίνει πίσω από τις μεγάλες κουρτίνες.

Πίσω από τις μικρές και καθημερινές ξέρουμε όλοι.

Ας είναι.

Θα κλείσω με κάποια αποσπάσματα από τον Επίκουρο κατά καιρούς:

α. Η άποψη του Glenn Neely που παρετέθη στις 9 Αυγούστου φέτος τώρα είναι πιο επίκαιρη από ποτέ:

"Τα τελευταία 20-30 χρόνια, οι Αμερικανοί έχουν "πουληθεί" στην ιδέα ότι η "αγορά επί πιστώσει, είναι ο τρόπος για να ζήσεις." Τα"επιπλέον μετρητά" (σ.σ. τα τραπεζικά δάνεια) έχουν δημιουργήσει πολίτες κατάχρεους και κατακλυσμένους από υλικά αντικείμενα (ακριβώς το αντίθετο από αυτό που είναι το πιο συμφέρον σε μια περίοδο αποπληθωρισμού)."

- Συμβαδίζει με αυτήν του Robert Prechter στο Conqueer The Crash (Κατακτήστε το Κραχ), το 2002.

Έγραφε τότε ο Prechter:

"Tι προκαλεί την μεταστροφή στον αποπληθωρισμό. Η τάση για πιστωτική επέκταση έχει δύο συστατικά: την γενική βούληση για δανεισμό και την γενική δυνατότητα των δανειζομένων να πληρώσουν τόκους και κεφάλαιο.
Αυτά τα συστατικά βασίζονται στην εμπιστοσύνη των ανθρώπων. H ψυχολογική χροιά του αποπληθωρισμού και της ύφεσης δεν μπορεί να μεγαλοποιηθεί. Όταν η κοινωνική τάση, μεταστρέφεται από την αισιοδοξία τν απαισιοδοξία, οι δανειστές, οι οφειλέτες, οι παραγωγοί και οι καταναλωτές αλλάζουν τoν βασικό τους προσανατολισμό από την επέκταση στην συντήρηση (ή συρρίκνωση). Καθώς οι δανειστές γίνονται ολοένα και πιο συντηρητικοί, επιβραδύνουν τον δανεισμό τους. Καθώς οι οι οφειλέτες (δανειζόμενοι) γίνονται πιο συντηρητικοί, δανείζονται λιγότερο αν όχι καθόλου. Καθώς οι καταναλωτές γίνονται πιο συντηρητικοί, αποταμιεύουν περισσότερο και ξοδεύουν λιγότερο".

Εμπιστοσύνη: το μόνο συνεκτικό στοιχείο της κοινωνίας μετά το χρήμα. Τα άλλα πάνε περίπατο. Τώρα μαζί και το χρήμα και η εμπιστοσύνη. Λογαριαστε.

β. Επίσης "Αν είμαστε καλά, πιστεύω ότι το προσεχές διάστημα, θα γίνουμε μάρτυρες μιας μεταστροφής της "κοινής γνώμης" στο κολοσσιαίο όπως φαίνεται, πρόβλημα, που δημιουργήθηκε από την "πιστωτική κρίση", μια κρίση που κατά τα φαινόμενα θα είναι γενικευμένη, συστημική και κάθε άλλο παρά οικονομική (μόνο)."Και ξανά "Η κρίση δεν είναι πιστωτική ή οικονομική. Η κρίση είναι (και θα είναι) ΠΡΩΤΙΣΤΩΣ κοινωνικη. Oι κυβερνήσεις ΔΕΝ δρουν, ΑΝΤΙΔΡΟΥΝ."
Kαι "τα κελεύσματα προς την κυβέρνηση, τις αρχές, οι νομοθετικές πρωτοβουλίες (όπως το Stimulus Act του καλοκαιριού), οι "παρεμβάσεις της FED", ("rescue plans" και "bailouts") δεν μπορούν να αποτρέψουν (και μάλλον ούτε πρόκειται) τις δυνάμεις της αγοράς και τις συνέπειες της "κρίσης", δημιούργημα δεκαετιών, η οποία επομένως δεν αντιμετωπίζεται με ασπιρίνες."

γ. Και "Πλέον, η κατακραυγή θα παρει τον λόγο στα mainstream media. Ο κόσμος μπαίνει σε νέα "εποχή". Είμαστε ακόμα, στις πρώτες μέρες του χειμώνα. Τουλάχιστον τώρα ο κόσμος εμφανίζεται πρόθυμος να ακούσει τους - τάχαμου - "αιρετικούς" και "αρκούδες" "
Επίσης "Γενικά, ζούμε σε εποχές υποκρισίας, οικονομικών εξαρτήσεων και έλλειψης ελεγκτικών μηχανισμών και πολιτικών. Περί αυτού του ξεβρακώματος ομιλεί η "κρίση". Η κρίση αυτή δεν είναι, λοιπόν, χτεσινή. Δεν είναι δεκαετίας. Είναι κρίση που προήλθε από συγκεκριμένες πολιτικές που έμειναν κρυφές για πάρα πολλά χρόνια και που σκοπό έχουν την εύνοια και μόνο προς τα οικονομικά ιδρύματα και τους... οίκους που κινούν από το παρασκήνιο τα νήματα σε όλους τους τομείς του δημόσιου βίου."

Τέλος:

"Οι πολιτικοί προσπαθούν να σώσουν το τομάρι τους, όχι την οικονομια ή τους πολίτες των κρατών τους. Πάνω στον πανικό, τα τεράστια ποσά που δαπανώνται για να "σώσουν" αυτούς που καταρρέουν, εκλαμβάνονται ως "απαιτούμενη κίνηση" από τους πολίτες. Δεν καταλαβαίνουμε ότι δίνοντας δις για να κρατήσουμε στην ζωή με σωληνάκια όσους αποβιώνουν (ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΔΕΝ ΛΥΝΕΤΑΙ ΜΕ ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ, ΘΑ ΤΟ ΛΥΣΟΥΝ ΜΟΝΟ Η ΦΥΣΗ ΚΑΙ ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΤΗΣ), 1ον δεν προσφέρουμε θεραπεία αλλά παράταση ζωής(το 'πρόβλημα' θα επανέλθει στο άμεσο μέλλον ακόμη πιο μεγάλο) και 2ον υποθηκεύουμε το μέλλον μας ως κράτη και οντότητες, με ένα τεράστιο χρέος που θα βάλει τις επόμενες γενιες σε τεράστιο κίνδυνο.

Ψιλά γράμματα..."

Βλέπετε κάτι από αυτά να τα διέψευσε ο χρόνος;

Ως εκ τούτου:

H μόνη βιτρίνα που έσπασε είναι της δημοκρατίας (σύνθημα σε τοίχο).

Χαίρετε.

________________

υγ Αν θέλετε να εντρυφήσετε στην Bildeberg και τις άλλες μυστικές οργανώσεις, δείτε το ακόλουθο video. Και τις ακόλουθες πηγές:
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=130158&ct=78
http://www.kalami.net/2005/ellada/bilderberg
http://johnofallfaith.blogspot.com/2008/07/meet-bilderbergs.html
http://www.worldnetdaily.com/news/article.asp?ARTICLE_ID=58576
http://oistros-reportaz1.blogspot.com/2006/07/blog-post_05.html
http://en.wikipedia.org/wiki/Bilderberg_Group
http://news.bbc.co.uk/2/hi/americas/4290944.stm

Υπάρχει και μια άλλη οργάνωση η CFR. Eίναι η οργάνωση του Ροκφέλερ. Δεν υπάρχει Πρόεδρος των ΗΠΑ που να μην ήταν μέλος μετά το 1960, πλην του Νίξον αν δεν κάνω λάθος.
Αυτά.

Ζητείται ελπίδα για χάρισμα

2008-12-10T01:08:00.003+02:00

Αντιγράφω, τα λόγια είναι φτώχεια. Μην ξεχνιόμαστε. Τα επιχειρήματα μας, μας κάνουν δυνατούς.

"Καθώς συνεχίζονται για τέταρτη συνεχή ημέρα οι αντικυβερνητικές διαδηλώσεις στην Ελλάδα, η Διεθνής Αμνηστία ζητά τη σαφή δέσμευση των αρχών στον τερματισμό της έκνομης και δυσανάλογης χρήσης βίας από αστυνομικούς. «Με τις εικόνες στα διεθνή μέσα ενημέρωσης και τις δηλώσεις αυτόπτων μαρτύρων προς τη Διεθνή Αμνηστία συσσωρεύονται τα στοιχεία για ξυλοδαρμούς και κακοποιήσεις ειρηνικών διαδηλωτών από αστυνομικούς», δήλωσε η Νίκολα Ντάκγουερθ, Διευθύντρια του Προγράμματος της Διεθνούς Αμνηστίας για την Ευρώπη και την Κεντρική Ασία. Μέλη της Διεθνούς Αμνηστίας στην Ελλάδα ανέφεραν ότι αστυνομικοί που συμμετείχαν στην αστυνόμευση των ταραχών επιδόθηκαν σε τιμωρητική βία εναντίον ειρηνικών διαδηλωτών, αντί να στραφούν σε όσους υποδαύλιζαν τη βία και κατέστρεφαν περιουσίες.
Σε αυτό το πλαίσιο, η διεθνής οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων εκφράζει ανησυχία για την κακομεταχείριση δύο μελών της, που ξυλοκοπήθηκαν με κλομπ από αστυνομικούς. Είναι καθήκον της αστυνομίας κατά το διεθνές δίκαιο να διασφαλίζει ότι η αστυνόμευση διαδηλώσεων διεξάγεται με τρόπο σύμφωνο με τα διεθνή θεσμικά κείμενα, περιλαμβανομένων εκείνων που αφορούν τη χρήση βίας.
Η Διεθνής Αμνηστία αναγνωρίζει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων, στις οποίες πυρπολήθηκαν εκατοντάδες κτίρια και τραυματίστηκαν δεκάδες άνθρωποι, και σημειώνει ότι οι ελληνικές αρχές έχουν ευθύνη και συγχρόνως υποχρέωση με βάση το διεθνές δίκαιο να διασφαλίζουν την ακεραιότητα και την ασφάλεια ανθρώπων και περιουσιών.
Οι ταραχές άρχισαν το βράδυ της 6ης Δεκεμβρίου αφού ο 15χρονος Αλέξανδρος-Ανδρέας (Αλέξης) Γρηγορόπουλος φονεύθηκε από ειδικό φρουρό. Οι περιγραφές των γεγονότων που οδήγησαν στον θάνατό του ποικίλλουν. Σύμφωνα με την αστυνομία, δύο αστυνομικοί σε περιπολικό δέχθηκαν αρχικά επίθεση ομάδας 20-30 νεαρών. Σε δεύτερη αντιπαράθεση που είχαν, ο ένας αστυνομικός πέταξε χειροβομβίδα κρότου-λάμψης ενώ ο άλλος πυροβόλησε δύο φορές στον αέρα και μία στο έδαφος. Μία από τις σφαίρες εξοστρακίστηκε και τραυμάτισε θανάσιμα τον 15χρονο. Σύμφωνα με πληροφορίες που έχει λάβει η Διεθνής Αμνηστία, ο έφηβος είχε βγει με τους φίλους του το βράδυ του Σαββάτου. Την ομάδα πλησίασαν γύρω στις 9 μ.μ. δύο αστυνομικοί με περιπολικό, οι οποίοι επιδόθηκαν σε ανταλλαγή διαπληκτισμών με τους νεαρούς. Καθώς οι αστυνομικοί έφευγαν από τη σκηνή του επεισοδίου, ένας από τους νεαρούς πέταξε ένα μπουκάλι μπύρας προς την κατεύθυνση του περιπολικού. Οι αστυνομικοί στάθμευσαν το περιπολικό, επέστρεψαν πεζοί και ενεπλάκησαν σε νέους διαπληκτισμούς με τους νεαρούς. Κατά τη διάρκεια αυτής της ανταλλαγής, ο ένας αστυνομικός έριξε τρεις πυροβολισμούς, ένας από τους οποίους τραυμάτισε θανάσιμα τον Αλέξη Γρηγορόπουλο.
«Οι δηλώσεις των αστυνομικών και των αυτoπτων μαρτύρων είναι αλληλοσυγκρουόμενες. Μόνο μια γρήγορη, διεξοδική, ανεξάρτητη και αμερόληπτη έρευνα των πλήρων περιστατικών γύρω από τους πυροβολισμούς μπορεί να διαπιστώσει την αλληλουχία των γεγονότων και την ευθύνη για τον θάνατο του νεαρού», δήλωσε η Νίκολα Ντάκγουερθ.
Οι αστυνομικοί έχουν τεθεί σε διαθεσιμότητα και ο αστυνομικός που πυροβόλησε αντιμετωπίζει κατηγορίες για παράνομη οπλοχρησία και ανθρωποκτονία από πρόθεση, ενώ ο δεύτερος αστυνομικός αντιμετωπίζει κατηγορίες για απλή συνέργεια. «Ο φόνος του Αλέξη Γρηγορόπουλου και η κατά τα φαινόμενα δυσανάλογη χρήση βίας στην αστυνόμευση των διαδηλώσεων ακολουθούν ένα ευδιάκριτο μοτίβο σοβαρών παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την αστυνομία, που περιλαμβάνουν υπερβολική χρήση βίας, βασανισμούς και άλλες μορφές κακομεταχείρισης, κακή χρήση πυροβόλων όπλων και ατιμωρησία σε όλη την έκταση των σωμάτων επιβολής του νόμου», επισήμανε η Νίκολα Ντάκγουερθ. Η Διεθνής Αμνηστία έχει ερευνήσει εκτενώς τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που διαπράττονται από τα σώματα ασφαλείας στην Ελλάδα και έχει καλέσει επανειλημμένα τις ελληνικές αρχές να προχωρήσουν σε διεξοδική διερεύνηση του συστήματος που επιτρέπει να συμβαίνουν αυτές οι παραβιάσεις. Η οργάνωση παροτρύνει τις αρχές να λάβουν άμεσα μέτρα για να σπάσουν την αλυσίδα της ατιμωρησίας θεσμοθετώντας ανεξάρτητους μηχανισμούς για τη διερεύνηση των ισχυρισμών για έκνομη συμπεριφορά αστυνομικών, επανεξετάζοντας την αστυνόμευση των διαδηλώσεων, και επικυρώνοντας το Προαιρετικό Πρωτόκολλο της Σύμβασης Κατά των Βασανιστηρίων και Άλλων Μορφών Σκληρής, Απάνθρωπης ή Ταπεινωτικής Μεταχείρισης."

Βλ. επίσης:
Greece: Impunity for ill-treatment by police must stop now!

και στα ελληνικά: Ελλάδα: Να σταματήσει αμέσως η ατιμωρησία για κακομεταχείριση από αστυνομικού

Ελλάδα: «Όταν η “ευαισθησία” μας για τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι μόνο στο χαρτιά – Παρατηρήσεις της Διεθνούς Αμνηστίας με αφορμή τον ξυλοδαρμό πολίτη από αστυνομικούς στη Θεσσαλονίκη

Greece: Call for independent investigation into ill-treatment of demonstrators

- Ελλάδα: Η Διεθνής Αμνηστία ζητά ανεξάρτητη έρευνα των καταγγελιών για κακομεταχείριση διαδηλωτών

Greece: Amnesty International calls for re-trial of police officer acquitted of alleged rape of a Ukrainian woman

και στα ελληνικά: Ελλάδα: Η Διεθνής Αμνηστία ζητά επανεκδίκαση της υπόθεσης αστυνομικού που αθωώθηκε για τον φερόμενο βιασμό Ουκρανής

Greece: In the shadow of impunity. Ill-treatment and the misuse of firearms
και στα ελληνικά: Ελλάδα: Στη σκιά της ατιμωρησίας. Κακομεταχείριση και κακή χρήση πυροβόλων όπλων

Out of the spotlight: The rights of foreigners and minorities are still a grey area (AI Index: EUR 25/016/2005)

και στα ελληνικά: Ελλάδα: Μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας: Τα δικαιώματα των αλλοδαπών και των μειονοτήτων παραμένουν στο ημίφως

Ανεπικύρωτο λοιπόν το σχετικό Πρωτόκολλο της Σύμβασης Κατά των Βασανιστηρίων και Άλλων Μορφών Σκληρής, Απάνθρωπης ή Ταπεινωτικής Μεταχείρισης...

Μάλιστα.

Εις μνήμην

2008-12-09T00:11:00.002+02:00

"Δεν μπορείς να πατήσεις τον αντίπαλο σου, να τον στραπατσάρεις ολοκληρωτικά, να τον ακυρώσεις. Είναι λάθος ασυγχώρητο. Ο αντίπαλος που δεν έχει ελπίδα αξιοπρεπούς επιβίωσης δεν έχει άλλο δρόμο: θα στραφεί εναντίον σου έστω και με κόστος την ζωή του..."

Μακιαβέλι

Πόσο μάλλον τον συμπολίτη ή συμπατριώτη σου...

Εις μνήμην.